Posted by Henk-Jan van der Klis On 31 oktober 2011
De uit Chicago afkomstige band We Are Leo lijkt op de 8-song debuut EP Hello de sound van Swimming With Dolphins te kopiëren. Pop/rock met een behoorlijke dosis synths en vocoders. Na 3 jaar touren met Skillet, Family Force 5 en House of Heroes werd dit album in elkaar gezet. Het materiaal werd deels geschreven met en geproduceerd door Ben Kasica (Skillet). Op Kasica’s label, Skies Fall Records werd het uitgebracht. Frontman en zanger David Duffield, zijn jongere broer Jonny op drums hebben ervaring met Teen Mania Missions, Acquire the Fire Youth Events . Gitarist Doug en bassist bassist Andrew Alojipan maken het kwartet compleet. Hello opent met aanstekelijke pop/rock in Supernova Sunrise. Heartbeats en Oxygen zitten in hetzelfde stramien. Seventeen, onschuldig terugblikken op de jeugd, vol MTV, jeans en de eerste liefde. Colors rockt relatief wat meer. Lead single Live For Love is een poppy oproep elkaar lief te hebben. Remember You begint spacy en is een ambient synthpop song, waarin de vocalen meer op de achtergrond zijn gedrukt. I’m With You is een laatste up-tempo synthpop track in de stijl van Swimming With Dolphins. Mijn verzoek: zoek voor een volgend album echt een onderscheidend geluid.
Posted by Henk-Jan van der Klis On 30 oktober 2011
Dug Down Deep provides a systematic theology in a very readable and relevant format. Best-selling author Joshua Harris and pastor of Covenant Life Church shares his own journey from apathetic church-kid to student with a burning passion to truly know God. With humor and insight Harris covers the basics of right thinking about God (orthodoxy) instead of just another teaching or specific subject (doctrine). He starts off with the rumspringa among Amish, the cultural period of time in which youngsters can do everything that’s forbidden to make up their minds and choose a future. Far more important are life’s choices about God and the way to follow Him. Will you build your house on a sandy beach, or dig down deep, reach the rock of salvation and build your life upon it? God is near, but not in your pocket. He is the Creator of the Universe, but loves His world and cares about you. He sent His only begotten Son, Jesus Christ to this world to serve us and take our punishment. Why? Because our sins couldn’t make an open relationship with God possible. We have to be set free. God’s Word, the Bible tells us so. The Bible teaches us about God, His people, plan and will. Jesus Christ is unique, He’s the only way we can take to reach Father God. We need to revert from our own ways and lay down our life to be able to be born again. This change invokes a daily life of sanctification, not always progressive. There’s a ‘not yet’ part in our holy life. As third Person of the godly Trinity the Holy Spirit has had a lot of bad press. He’s dead according to some, or only works through signs and miracles according to others. But He’s alive and working in people’s lives. Don’t overspiritualize spiritual gifts, but serve and you’ll be equipped by God. Then Harris explains God’s plan for believers: the rise and influence of His Bride, the Church. If we truly know and embrace orthodoxy, it should humble us. A great way to present and practice Christianity!
Posted by Henk-Jan van der Klis On 29 oktober 2011
Net als in 2010 woonde ik de door Willow Creek georganiseerde Global Leadership Summit in De Pijler in Lelystad bij. Vandaag op de tweede dag opnieuw een aantal boodschappen die bijdragen aan verdere ontwikkeling van leiderschap en visie voor de mensen met wie we omgaan.
Wes Stafford, Mama Maggie & Bill Hybels
Wes Stafford staat wereldwijd bekend als een pleitbezorger voor kinderen. Sinds 1977 werkt hij voor Compassion International – vanaf 1993 als directeur. Rondom het onderwerp ‘moeilijke roepingen’ vroeg hij zich af wie nou de echte geloofshelden zijn? Hij als directeur die vanuit Amerika een hulporganisatie leidt, of bijvoorbeeld een vervolgde voorganger die God zo hard nodig heeft om van dag tot dag te kunnen leven? In het westen is de verleiding wellicht te groot om God te ontlopen, en zodoende mogen we blij zijn dat onze medegelovigen in bijvoorbeeld Afrika ook voor ons bidden.
Mama Maggie Gobran is grondlegger & CEO, Stephen’s Children Ministry en driemaal genomineerd voor de Nobelprijs voor de vrede. Mama Maggie Gobran liet haar leven vol zekerheid als universitair docent voor wat het was om arme kinderen op de vuilnishopen in Cairo te dienen. Het is een eigen keuze om voor God te leven. Discipelschap is wat haar betreft:
liefde voor Gods woord
liefde voor de medemens
opgeven van aardse gemakken
vergeven
een zuiver hart
“Als je zelf niets hebt, wordt God alles voor je” en “Ik moet minder worden, Hij moet meer worden.” kenmerken de opstelling van Mama. Haar oproep aan de deelnemers: wees stil om te luisteren naar Gods stem.
Bill Hybels leerde vervolgens lessen uit Jeremia: zijn verlangen naar succes versus zijn roeping in Jeremia 20. “HEER, U hebt mij verleid; ik ben bezweken, U was te sterk voor mij.Ik kan niet tegen U op. De hele dag lacht men mij uit, iedereen drijft de spot met mij.” Het leidde tot Klaagliederen, waar het verdriet om de gevolgen van de misstappen van Gods volk hand-in-hand gaat met de zekerheid dat God verlost. Moderne voorbeelden zijn Rich Stearns, grondlegger van World Vision, Linda Lindhout, journaliste die werd geroepen om hulpverlening in Somalië op poten te zetten en Jim Mellado die vanuit Willow Creek Association gemeenteleiders traint.
John Dickson
John Dickson is directeur van het Centre for Public Christianity en predikant in de St. Andrews Anglican Church, Sydney, Australië. Bij de Macquairie University deed hij onderzoek naar de historische oorsprong van ‘nederigheid’. Het resultaat heeft hij verwoord in het boek Humilitas; in de speech deelde hij wat van de inzichten. Nederigheid is niet alleen afstand doen van, maar vooral de ander dienen. Authenticiteit is daarbij wel geboden. Nederigheid maakt groots grootser.
nederigheid is verstandig. Een expert is een nitwit op andere velden. En aan projectie van je vakkennis op andere vakgebieden heb je niet veel.
nederigheid is prachtig, bewonderenswaardig. Deze perceptie is radicaal veranderd sinds de kruisdood van Jezus Christus en het evangelie van het kruis, dat Zijn volgelingen sinds de 1e eeuw verspreidden op aarde. Zie Filippenzen 2:3-8: “Handel niet uit geldingsdrang of eigenwaan, maar acht in alle bescheidenheid de ander belangrijker dan uzelf. Heb niet alleen uw eigen belangen voor ogen, maar ook die van de ander. Laat onder u de gezindheid heersen die Christus Jezus had. Hij die de gestalte van God had, hield zijn gelijkheid aan God niet vast, maar deed er afstand van. Hij nam de gestalte aan van een slaaf en werd gelijk aan een mens. En als mens verschenen, heeft hij zich vernederd en werd gehoorzaam tot in de dood – de dood aan het kruis.”
Na Dicksons met humor en persoonlijke anekdotes doorspekte voordracht komen bij ons de vragen los. Ook niet-benaderbare mensen inspireren. Maar zijn ze echt navolgbaar? Er is verschil tussen bewonderen en navolgen. Willen we echt volgen? Hoe zit dat met Jezus Christus? Is Hij voor velen niet ‘slechts’ een voorbeeld, een bewonderenswaardig mens, een onbereikbaar ideaal, een uniek persoon die niet te imiteren is?
Het Martha syndroom ligt op de loer (alleen maar willen dienen, wellicht ter compensatie of juist uit hoogmoed). Dienstbaarheid <> nederigheid en wat is de rol van kwetsbaarheid hierbij? Genoeg denkstof.
Henk van Dam
Godsdienstleraar en Radar oprichter Henk van Dam vroeg indringend aandacht voor geloven in opvoeden. Geloven begint thuis in het gezin, niet (pas) op school, in de kerk of op een jeugdkamp. Hoe vorm je kerkleiders van de volgende generatie? Door een voorbeeld te stellen als ouders, leeftijdgenoten en docenten. De jongeren van nu horen 100% bij de gemeente van nu. Ze verdienen een eigen plek en aanpak. Sta je jongeren in de weg? Opvallend dat Jezus na zijn opstanding Petrus als eerste opdroeg voor de lammeren te zorgen. Belangrijk is een brug te kunnen slaan tussen de wereld van de Bijbel en die van de jongeren. Consistentie met ons eigen leven, 7×24 is daarbij superbelangrijk. Naar analogie van de Emmaüsgangers daagde Henk ons uit:
met jongeren mee te lopen (zonder meeloper te worden)
hun vragen te stellen
naar hen te luisteren
bij hen binnen te komen
herkend te worden.
Steven Furtick
Steven Furtick is voorganger van Elevation Church, Charlotte, North Carolina, één van Amerika’s snelstgroeiende gemeentes van dit moment. Gestart met 7 gezinnen en in 5 jaar tijd 8.000 gemeenteleden (!). Furtick deelde om het moedig geloof uit te beelden uit 2 Koningen 3:9-20. Alleen God kan het laten regenen! Aan ons de opdracht uit Spreuken 3:5-6: “Vertrouw op de HEER met heel je hart, steun niet op eigen inzicht. Denk aan hem bij alles wat je doet,dan baant hij voor jou de weg.” Furtick illustreerde de vluchtige invloed van opzwepende sfeerverhogers, zoals muziek, stemverheffing, geestdrift, gevoel en emotie om een boodschap over te brengen. Maar hoe implementeer je die vervolgens de dag erop?
God vraagt geen geloof of moed voor de afloop, maar om te starten. God zorgt, voorziet, redt, geneest, etc.
Lef is dubbelzinnig. Onze realiteit strookt niet met Gods visie. Onze tekortkomingen verbleken bij Gods voorzienigheid. Ons rest ons voor te bereiden op Gods werk. Zo moest men in 2 Koningen kuilen graven in de vallei in afwachting van de regen.
Vergaap je in in eigen ‘droge periode’ niet aan de hoogtepunten van een andere bediening. Gods werk in jouw gemeente of organisatie is uniek!
hoezeer word je als leider uitgedaagd? Voor de leiders die in de gevarenzone zitten qua werklast en stress is het devies loslaten, tijdig aanvullen van energieniveau en vooral niet laten weglekken van energie. Hybels’ metafoor van de emmers kwam weer goed van pas. Voor degenen die best een uitdaging kunnen gebruiken is het advies die vooral te pakken.
waar ben je het best als leider?
wat bied je veelbelovende mensen?
hoeveel tijd geef je lastpakken?
hoe lang geef je underperformers?
durf je problemen aan te pakken? Maak je problemen direct bespreekbaar, of laat je ze sudderen en dus potentieel schadelijker?
hervalueer regelmatig je raison d’être
leer je nog als leider?
Hybels heeft zijn mega church en -netwerk ingericht als business en runt deze ook zo. Die keuze importeert natuurlijk ook problemen. Hoeveel salaris geef je je betaalde krachten? Wat te doen met achterblijvende performance van medewerkers? Als de inkomsten afnemen, onderschat hier het effect van de economische malaise niet, wie ontsla je dan? Volgens Hybels bepaalt de kwaliteit van de mensen (medewerkers) de toekomst van Willow Creek. Ik ben dan de link met het Summit 2011 thema “Gods volk wakker schudden, uitdagen en verenigen” kwijt en waan me midden in een survival of the fittest. Als ik me serieus moet afvragen in de kerk of mijn talent elasticity nog wel groot genoeg is, is het m.i. zoeken naar de Bijbelse onderbouwing.
Dat Hybels in zijn verhaal laat doorklinken zelf ook niet consequent problemen op dag 1 bij de kop te pakken, vind ik begrijpelijk. Het is ook lastig. De half-om-half veronderstelling, dat je als leider verantwoordelijk bent voor het oplossen van problemen, maakt de uitdaging nog groter. Benoemen van problemen en aandragen van oplossingen staat nog los van het effect van de oplossing! Heb je een lastpak uit je kerk gezet, maar daarmee een broeder / medegelovige verloren, verdien je geen applaus.
Opvallend was ook Hybels’ verhaal over de makkers met wie hij 35 jaar Willow Creek leidt. Nota bene een ander uit het leiderschapsteam was de visionair voor de komende vijf jaar. Niet erg om plaats te maken voor een ander, maar het verhaal had nu wat trekken van een blinde vlek voor de benodigde stappen deze organisatie nog een half decennium verder te brengen.
Cory Booker
Cory Booker is burgemeester van Newark, New Jersey en stedelijk vernieuwer. Een spreker als Barack Obama, met duidelijk leermeesters in Mahatma Gandhi en Martin Luther King. Zijn betoog is krachtig. “Laten we opstaan! Laten we opstaan, omdat mensen ons daarin voorgingen; zij stonden voor ons op, vochten voor ons, en hebben voor ons geleden. Laten we opstaan omdat verandering nooit komt aanrijden op de wielen van de onvermijdelijkheid.” Zet je zegen om in actie, standvastigheid, hulp en rechtvaardigheid. Hoe je naar de wereld kijkt, zegt veel over jezelf. En Ghandi’s bekende les “Be the change you want to see in the world.” Wat is je erfenis? Sta op! Lead by example.
Reveal
Vorig jaar was het Reveal initiatief, hulpmiddel en gemeenteadviseurs om het geestelijk peil in kerk of gemeente te meten, een lunchmeeting, nu een volwaardig programmaonderdeel met ervaringen van de pilot groep van gemeenten. De korte speeches waren opgehangen aan de APK van een auto. Reveal is vooral niet het meten van aantallen, blind staren naar statistieken of een vernieuwingstool. Wel poogt het de hartsgesteldheid van individuele gemeenteleden zichtbaar te maken geaggregeerd op gemeenteniveau. Wanneer ben je als kerk gezond? Meer info vind je op Willowcreek.nl/reveal.
Erwin McManus Erwin McManusis activist, filmmaker, vernieuwer en voorganger in Mosaic Los Angeles, Californië. Zijn laatste boek is Chasing Daylight. In zijn speech wilde hij het ongelijk van Salomo in Prediker 1 (‘lucht en leegte…..er is niets nieuws onder de zon’) aantonen. Want zegt Jesaja 43 vers 19 niet “Zie, ik ga iets nieuws verrichten,nu ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt?” Willen we werkelijk history makers zijn, zoals Delirious? jaren geleden zong ? Kunnen we de toekomst maken? Moet God dat doen? Of nemen we Genesis 1 serieus en heersen we over de schepping, laten we onze creatieve kant zien als beelddragers van de Creator? McManus illustreerde zijn punt met het effect dat zijn commercial voor Doritos had? Nee, geen verborgen boodschap, bewust mensen van het geloof willen afbrengen, maar een commerciële opdracht zonder meer. Het bracht hem wel een podium en contacten met de pers. En zodoende kwam hij wel met een CNN correspondente in gesprek en kon haar verhalenderwijs het evangelie uitleggen en tot geloof in Jezus Christus brengen. Laten we de kunst van het menselijke verhaal doorgeven weer oppakken? Wie het beste verhaal vertelt, vormt cultuur. Verhalen zijn een spiegel voor mensen. En zo ben je terug bij de Mosaic gemeenschap, een verzameling gebroken stukjes glas die in samenhang het licht van de Creator doorgeeft in een prachtige voorstelling.
“Ik denk dat de rol van leiders in dit tijdsgewricht erin bestaat dat ze de hoeders zijn van menselijke talenten. Ze moeten leren hoe ze de door God gegeven mogelijkheden van ieder mens kunnen ontwikkelen, onderkennen, voeden, ontwikkelen en vrijzetten.”
Posted by Henk-Jan van der Klis On 27 oktober 2011
Al enkele weken vóór de officiële releasedatum van 24 oktober 2011 circuleerde Mylo Xyloto online. Alsof Coldplay het allemaal prima vond, immers hoe meer reclame voor het album in blogs, fora en zoekresultaten op Google, des te meer verkoop van het album zelf. Blijft jammer natuurlijk, dat waarschijnlijk geen van de illegale downloads gepaard gaat met een spontane overboeking op de rekening van Chris Martin c.s. Ik heb A Rush of Blood to the Head (2002), X&Y (2005) en Viva la Vida or Death and All His Friends (2008) en het live album LeftRightLeftRightLeft (2009), dus kon een nadere blik op en keurig op schema liggende Mylo Xyloto niet ontbreken. Brian Eno nam andermaal als producer de band mee in het schrijfproces. De productie was in handen van Markus Dravs, Daniel Green en Rik Simpson. Van de tientallen liedjes in de conceptfase belandden er uiteindelijk 14 op het elektronisch, CD en LP uitgebrachte album.
In de met synths volgeladen Princess of China zingt Rihanna beurtelings met Chris Martin. De titeltrack is een 43 seconden durend instrumentale opmaat voor het up-tempo Hurts Like Heaven, waarin zelfs een autotune opduikt. Ik zou denken dat de band die niet nodig zou hebben. Het contrast tussen de elektronica en de elektronische piano valt nog het meest op. Deze twee eerste tracks brengen me nog niet echt in beroering. Deze zomer was Every Tear is A Waterfall al uitgebracht als single, de volgende single is track 4 Paradise, waarin opnieuw de frase “every tear is a waterfall” langskomt. De electronica strijdt er in de mid-tempo mix met de rockgitaren en wint; de ruimte voor het publiek zit in een ‘ooooahhh’ frase en het snelle klappen dat op dit ritme mogelijk is. Naast het al genoemde Every Tear is a Waterfall is Charlie Brown de gedoodverfde signature song die je jaren zal bijblijven, zoals Viva La Vida, Fix You of Clocks van de eerdere albums. Martin schreef het nummer thuisgekomen van een Bruce Springsteen concert. waar The Boss in de 21e eeuw nog goed voor is. Us Against The World, een gitaarballad, is het rustpunt vóór M.M.I.X. als 49 seconden synthpad je meeneemt naar het tranendal van Every Tear Is a Waterfall, dat teruggeplaatst in de ’70s de funkhit I Go To Rio van de Australiër Peter Allen heette. Major Minus wisselt de energie van semi-akoestische gitaar in de coupletten met Edge-like gitaarwerk en Bono-like falset zang in het refrein. Guy Berryman speelt er helaas slechts obligate baslijnen, hij had het best meer mogen laten swingen. In de 2 minuten durende fraaie gitaarballad U.F.O. is het tempo weer weg, maar bidt Martin wel: “Lord I don’t know which way I am going. Which way river gonna flow. It’s just seems that upstream, I keep rowing. Still got such a long way to go. In that light, it’s your eyes. I know, I swear, we’ll find somewhere the streets are made of gold. But let’s fly, split the sky, but that’s all right, sometimes, sunlight comes streaming through the holes.”Up In Flames etaleert Martins kunst octaven te overbruggen, verder glijdt de ballad bij oppervlakkig beluisteren ongemerkt voorbij. A Hopeful Transmission als derde instrumentale bruggetje bevestigt het beeld van een conceptalbum. Na 33 seconden doorbreken intense cymbals, gitaar- en toetsenpartijen, alsof je op een willekeurig Ian McIntosh album bent beland, de rust. Die referentie en m’n voorliefde voor synthpop maken Don’t Let It Break Your Heart om te smullen. Ja, Eno’s 80′s hooks en Jonny Buckland‘s gitaar zijn hier dé truc. In het zoet startende Up With The Birds (met credits voor Leonard Cohen) mijmert Chris Martin nog wat over birds & bees, doen de elektronica en Bucklands gitaar nog één keer hun best. Mylo Xyloto heeft nog duidelijk zwakke momenten om voor briljant of juweel door te gaan. Per luisterbeurt merk ik dat het album me meer of minder ‘doet’. De komende 3 jaar zullen aantonen of Coldplay’s vijfde symfonie echt memorabel wordt.
De uit Chicago afkomstige band We Are Leo lijkt op de 8-song debuut EP Hello de sound van Swimming With Dolphins te kopiëren. Pop/rock met een behoorlijke dosis synths en vocoders. Na 3 jaar touren met Skillet, Family Force 5 en House of Heroes werd dit album in elkaar gezet. Het materiaal werd deels geschreven met en geproduceerd door Ben Kasica (Skillet). Op Kasica’s label, Skies Fall Records werd het uitgebracht. Frontman en zanger David Duffield, zijn jongere broer Jonny op drums hebben ervaring met Teen Mania Missions, Acquire the Fire Youth Events . Gitarist Doug en bassist bassist Andrew Alojipan maken het kwartet compleet. Hello opent met aanstekelijke pop/rock in Supernova Sunrise. Heartbeats en Oxygen zitten in hetzelfde stramien. Seventeen, onschuldig terugblikken op de jeugd, vol MTV, jeans en de eerste liefde. Colors rockt relatief wat meer. Lead single Live For Love is een poppy oproep elkaar lief te hebben. Remember You begint spacy en is een ambient synthpop song, waarin de vocalen meer op de achtergrond zijn gedrukt. I’m With You is een laatste up-tempo synthpop track in de stijl van Swimming With Dolphins. Mijn verzoek: zoek voor een volgend album echt een onderscheidend geluid.
