Singer/songwriter Eefje de Visser uit Gouda won in 2009 de Grote Prijs van Nederland na een geslaagde keuze op haar 22e Nederlandstalig te gaan zingen. Op 7 januari kwam debuutalbum De Koek uit. Ik had ‘m nog niet opgepikt, totdat Joël Visser me 6 mei als reactie op m’n Bevrijdingsfestival blog tipte. De setting met piano en akoestisch gitaar is niet nieuw, spaarzaam gebruik van drums en ander toetsenwerk verrijkt en de Nederlandstalige zang is direct, maar niet opdringerig. “Ik heb nooit genoeg van jou, van mij, van ons, van dit” klinkt het quasi onschuldig in Genoeg. Beschouwingen over de stad (De Stad), achterovervallen in het gras en inslikken van tranen (In het gras) en de tederheid van een nabije liefde (Naast me). In Hartslag gaat het tempo omhoog, knap gedaan, maar toch lijkt een volgend langzamer liedje als Trein beter te passen. Dromen en doen alsof je wakker bent. De zang in Huis klinkt labiel, jammer. En waar de teksten in andere liedjes spitsvondig zijn, gaat De Koek in simplisme onderuit (buiten de bakker liggen te liggen….de koek is op…liefde gaat door de maag….liefdesdrankjes brouwen….”). Producer Marcel Tegelaar had er scherper mogen zijn. In het kabbelende Schotland samenzang over “‘Hoe het je ook prachtig staat/die rode krullen daar in Schotland/ik zal je missen hier.”
“Ik dacht na…na…na…naderhand….nagedacht” in Ik dacht na gaat opnieuw textueel mank en ook muzikaal is dit tik-tak-tik-tak arrangement geen hoogstandje. Het electropoppy Afdwaalt met een heerlijk basloopje is een heel vreemde eend in de bijt. Alleen met een volledige band zal dit live tot z’n recht komen. Verdriet klinkt zoals de titel doet vermoeden, een knap gespeeld, maar droevig einde van deze afwisselende plaat. De koek is op. De uitdaging voor een vervolg na de lof op een paar eerste singles en de opbouwende kritiek op dit debuutalbum ligt er.
Popularity: unranked [?]
Loading tweets...
Laatste reacties