De eenmansband Tidewater, het alias van singer/songwriter Brett Allen, bracht The Seas We Sail vorig jaar independent uit, en sinds 12 april exclusief via webwinkels als iTunes en Amazon.com. Het is de opvolger van de EP The Way That I Want You, die een #4 plek op de iTunes’ Singer/Songwriter hitlijst scoorde. Extra ten opzichte van de indie versie is de cover van Christ Is Risen van Matt Maher. Jimmy Needham en Phil Wickham neem ik als referentie, hoewel de instrumentatie van Allen met mandoline, piano èn akoestisch gitaar in een aantal liedjes wat aparter is. Taken My A While en Surrounded zijn nog doorsnee akoestisch luisterlied met uithalen à la Lee Mitchell, hoewel halverwege Surrounded de synth loops en drums ingebracht worden. Voices houdt het midden tussen folk en de Switchfoot achtige pop/rock. Closer glijdt voorbij, terwijl de synth pads in de opening van Where You Are de opmaat voor up-tempo mandoline en gitaarspel zijn. Het liefdesliedje City Lights en Guard zetten je opnieuw op 2 gedachten: rock of folk? Far Away doet dat ook, maar minder indrukwekkend. Goodbye verhaalt over eenzaamheid (“sorry, I’m not into dancing”) en ook de afsluiter Times We Never Had klinkt niet echt vrolijk. Bij een aantal arrangementen mis je de kritische blik van een buitenstaander, zoals een producer of medebandleden, het euvel van meer eenmansbedrijven. Ik heb meteen The Way That I Want You meegepakt. Naast de up-tempo titeltrack met mandoline en distorted gitaar (denk aan Taken My A While) vind je er een eigen versie van de Beyoncé hit Halo en een akoestische versie van Closer. Stilistisch constant, dus na een paar luisterbeurten nog spannend.
Popularity: unranked [?]
Loading tweets...
Laatste reacties