De suggesties van ons drietal kinderen voor een restaurant om ons 13 jaren gehuwd zijn varieerden van p-restaurant (pizza, pannenkoek, pasta, patat), ‘vreetschuur’, tot Chinees. Vervolgens heb ik zelf een Duits schnitzelrestaurant geopperd. De goede ervaringen in Duitsland en Tsjechië vonden aansluiting bij de kinderen, draagvlak was er dus. Om niet alleen voor een restaurant oostwaarts te kachelen, heb ik er een bezoek aan de stad Meppen aan gekoppeld. Deze vestingstad aan de Ems heeft een rijke historie en is slechts 20 kilometer over de grens, voor ons via de N48 en A37 binnen 1 uur te berijden. Het Stadtplan had ik via de Touristinformation Meppen site snel opgepikt, maar op de bonnefooi door en langs de binnenstad wandelen was nog veel leuker.
Zondagmiddag, dus afgezien van wat horeca gesloten winkels en dus voldoende parkeerplek. We wandelden eerst langs de Ems en Hase, dronken koffie bij de Höltingmühle aan de overzijde van de Hase, waar ook de kinderen ons portretteerden aan het water. Langs het stadspark terug naar de binnenstad, waar we het raadhuis, de Gymnasialkirche, de markt en de omgeving van de oude synagoge verkenden. Meppen is geen grote stad of vergeven van de bezienswaardigheden, maar voor zo’n middag heerlijk ontspannend.
Via Google had ik Schnitzel Welt gevonden, een lokale variant op de Tirol schnitzelrestaurants in Nederland, inclusief de Bomba Schnitzel uitdaging: wie een enorme schnitzel van 1kg alleen binnen 45 minuten kortjan maakt, mag het ‘menu’ gratis hebben, anders €20 betalen. Zo erg wilden we het nog niet maken. De kindermenu’s waren goed uitgekiende porties, de soepen lekker en de 2 kleinere schnitzel op 1 teller voor mij en een maaltijdsalade voor Klazien goed voor elkaar. Nachtisch hadden ze helaas niet, en dus hebben we thuis het ‘verdiende’ ijs maar uit de vriezer gepakt.
Laatste reacties