De Amerikaanse hardrock band RED, dat me eerder intrigeerde met End of the Silence en Innocence & Instinct, is terug met Until We Have Faces, ja net als Over The Rhine‘s albumtitel ontleend aan C.S. Lewis werk ‘Til We Have Faces. Recht voor de raap en met riffs die je speakers op de proef stellen. Met hun eerste 2 albums sleepte de band een Grammy nominatie in de wacht, verkochten de heren 600,000+ exemplaren en scoorden ze 2 top-10 Active Rock en 3 top-10 Mainstream Rock noteringen, speelden meer dan 1.300 shows met mainstream bands als Breaking Benjamin, Three Days Grace, Godsmack, Sevendust, Drowning Pool, Hinder en Nickelback, maar ook met christelijke vakbroeders als Thousand Foot Krutch, Skillet, Kutless en Pillar. De verwachtingen zijn dus hooggespannen. Feed The Machine en Faceless openen sterk. Producer Rob Graves (hij deed ook de eerste albums) liet het daar niet bij, want zanger Michael Barnes is heerlijk op dreef in Lie To Me en het wat tragere Let It Burn. Zo her en der zijn strijkers ingevoegd. De zoektocht naar de ware identiteit, het afrekenen met zonde en de plek die Jezus Christus in ons leven verdient. Buried Beneath trekt de gitaarmuur weer op, maar eindigt zoet. Mainstream rock ja, in veel opzichten goed vergelijkbaar met alle al genoemde rockbands. En hoe kritisch je daar ook over wil zijn, het zijn wel vertolkers van de moderne rocksound die het op festivals, concerten en albums goed doet. Not Alone valt tegen en is veel te braaf, hoe waar Gods belofte ook is “I am with you. I will carry you through it all. I won’t leave you. I will catch you when you feel like letting go. Cause you’re not, you’re not alone.”
Watch You Crawl is haast pop/rock, radiorijp zeg maar. The Outside en Who We Are weten nog wel te raken, maar 2 softere songs, Best is Yet To Come (alleen de titel is al zo’n platgetreden pad, poprock, aanstekers in de aanslag om mee te zwaaien) en de ballad Hymn for the Missing zullen voor het andere soort rockstations (ballads, softrock) bedoeld zijn, maar zwakken de kracht van Until We Have Faces wel af.
Related articles
- Red – Until We Have Faces (thenewreview.net)
