“…In hun natuurlijke omgeving dragen dieren vreselijk veel bagage mee: familie, territorium, verleden, cultuur. Dat soort dingen. En dat vertroebelt allers. Dan zie je geen moer. Maar haal alles weg, neem ze mee naar de oorsprong en gun ze een schone lei, dan zie je pas goed wat ze echt zijn.” Aldus de redenering van Jim die in de jaren ’60 13 chimpansees losliet op een onbewoond eiland in de Stille Zuidzee. 40 jaar later neemt biologieleraar Raúl een evengrote groep mannelijke en vrouwelijke studenten mee naar hetzelfde eiland, formeel om de chimpansees te observeren en verslag uit te brengen. Door in de eerste dagen na hun aankomst de meegebrachte bagage (familie, territorium, verleden, cultuur) af te leggen, is de groep mensen (van aap naar mens is voor een bioloog, slechts een kleine evolutionaire stap) zelf onderwerp van observatie.
De groep moet het zien te redden in een door woeste natuur en gevaarlijke chimpansees gedomineerd gebied. Als de overlevenden maanden later worden gered, lijkt het alsof ze dit avontuur harmonieus hebben overleefd. Maar schijn bedriegt… De structuur van Oerdrift is voor een literaire roman opvallend. Opgezet als een onderzoek naar de beweegredenen van Robin Bakers vriend Raúl voor het experiment en waarheidsvinding over de maanden op het eiland, is de eerste helft Ysans relaas. Baker plaatst de studente in het middelpunt van de groep. Op het punt, dat Ysan instort, start de tweede helft van het boek als een whodunnit van Baker, uitgever Ma(x), interviews met groepsleden en interpretatie van tijdens het verblijf gemaakte dagboekaantekeningen en schetstekeningen van gebeurtenissen. De hoofdstukken worden korter en korter, deelconclusies worden getrokken, met wat ‘verrassend bedoelde’ wendingen wordt de spanning er tot pagina 380 ingehouden, tot de ontknoping nadert. Was de brand in het basiskamp opzet of toeval? Is Raúl sindsdien inderdaad verdwenen, weggevaren, verdronken of leeft hij nog? Wie zijn de vaders van de verwekte kinderen?
Robin Baker schreef eerder Sperm Wars en over zijn biologische kijk op de voortplanting. Die motieven zitten ook diep verankerd in Oerdrift, waar onbegrensde promiscuïteit, grof geweld tegen soortgenoten en andere natuurlijke vijanden vele pagina’s beslaan. Hoofdstuktitels die ‘beter dan porno’ of ‘voor boven de 18′ eigenlijk al ‘too much’ zijn, moeten met de inhoud aantonen hoe snel ook een groep mannen en vrouwen degenereert, mores loslaat, de focus op overleven en constructief aan oplossingen werken verliest en zich verlaagt tot sodomie. Terug in de bewoonde wereld houden ze de schijn op, liegen en bedriegen ze om juridische vervolging te voorkomen en op te gaan in de massa. Vind je een portie ‘functioneel bloot’ in een Nederlandse speelfilm al aanstootgevend of lees je liever beslommeringen of beschouwingen over de bovenste lichaamshelft, vermijd dan Oerdrift.
Popularity: unranked [?]













Laatste reacties