Na de ontdekking van het concert van Woven Hand 15 december 2010 in Hedon, Zwolle kon ik natuurlijk niet om wat luisterbeurten van het nieuwe album heen. The Threshing Floor zet publiek en muziekrecensenten andermaal voor uitdagingen. Noem je dit prog folk, americana, indie rock, een mix van ‘gothic rock, experimental noise, native American music and nu-folk’ of dark folk? En wat moet je met de van bijbelse jargon doorspekte songteksten van voormalig 16 Horsepower voorman David Eugene Edwards? De titel verwijst naar de dorsvloer (bekend uit de bijbelverhalen van Gideon en Joëls profetieën over de eindtijd). Zegen en vloek, redding en verdoemenis trekken voorbij in liedjes als A Holy Measure en het folksy Singing Grass (“the beast he plays the harp/ he does deceive the heart/ false fires in the minds of men”). Het boek Openbaringen op muziek zal ik maar zeggen. In Behind Your Breath is weer donker, terwijl Terre Haute fluitjes en dansbare percussie tevoorschijn tovert. Tel je zegeningen. Bij tijden zwaar en traag, soms ook wat lichter en vertrouwder als in His Rest. De opvolger van Ten Stones (2008) houdt Edwards niet weg van reguliere poppodia, maar belooft bij een juiste geluidsmix absoluut meer evangelie over de bühne te brengen dan voorheen. Eén cover op dit album, Truth (origineel van New Order), maar opnieuw met de nodige diep godsdienstige beleving. “Will my time pass so slowly On the day that I fear?” Het afsluitende Denver City mengt noise en folk in een up-tempo song. Stevige kost, een bloedserieuze boodschap, indringend gearrangeerd, een intrigerend album.
Popularity: 3% [?]
Loading tweets...
Laatste reacties