De in 1970 in Parijs geboren, maar in Amsterdam opgegroeide journalist
Maurice Swirc (1970) Hij schrijft over jodendom, cultuur en juridische onderwerpen voor onder andere De Groene Amsterdammer, Trouw, de Volkskrant en het Nieuw Israelietisch Weekblad. Hij reisde naar tien landen om ter plekke te verkennen hoe joodse gemeenschappen in de 21e eeuw leven en hoe ze aankijken en omgaan met heikele onderwerpen als zionisme, antisemitisme, het Israëlisch-Palestijnse conflict en de joodse identiteit in de diaspora. Het resultaat, Altijd mazzel, is een veelkleurige impressie.
Hij begint in zijn woonplaats Amsterdam en eindigt in New York, waar zijn vader vanaf de jaren tachtig woonde. In Siberië ontmoet hij trotse inwoners van de Joodse Autonome Regio bij Vladiwostok. In Marokko spreekt hij antizionistische joden en in Wenen zingt hij schlagers met joodse bejaarden die nog één keer terugkeren naar de stad die zij eind jaren dertig zijn ontvlucht. Argentijnse joden vertellen over het antisemitisme onder het bewind van de militaire junta, de banden tussen de Oranjes en de Argentijnse machthebbers, al ten tijde van Juan Péron in de jaren vijftig. In het Poolse geboortedorp van zijn Swircs opa hoort hij hoe in 1942 de joodse dorpsgenoten dagenlang werden opgesloten in een kerk en vervolgens werden afgevoerd. Uiteraard de gidsen die in dienst van autoriteiten werken, joodse leiders die alleen de zonnige kant van de geschiedenis willen belichten.
Juist de onderwerpen waarover in joodse kring de gemoederen flink oplopen, komen aan de orde in het boek. Altijd Mazzel legt interne conflicten bloot die voor de buitenwereld meestal met de mantel der liefde worden bedekt. Assimilatie is gemeengoed, om antisemitisme tegen te gaan, het zelf gewoon goed te hebben, niet meer constant met het verleden bezig hoeven te zijn of het jood-zijn zelf te kunnen invullen. Als homosexueel, verdrevene, enige holocaust-overlevende of politicus. God en gebod, het praktizeren van de joodse godsdienst komt in Altijd mazzel slechts marginaal voor. Dat kan liggen aan de gekozen gesprekspartners, maar raakt ook wel de kern van het effect van de slingerbeweging tussen expliciet als joden zichtbaar zijn en volledige assimilatie. Wat bindt de joden en wat maakt het voor de buitenwereld zo lastig met hen en de joodse staat Israël om te gaan? Altijd één generatie van uitsterven verwijderd geeft het in Altijd mazzel geschapen beeld niet de hoop van een hervonden gemeenschappelijke levensovertuiging, een God om te dienen en dankbaarheid voor een stuk land om in vrijheid te mogen wonen.
Popularity: 6% [?]













Laatste reacties