Meer dan de collectie Dove Awards, verkoopaantallen van eerdere albums en de successen uit de 20+ jaren muzikale loopbaan van deze blonde Amerikaan, spreekt het vertrouwen van Steven Curtis Chapman in zijn God na het moeten incasseren van het overlijden van zijn jongste dochter Maria in mei 2008. De 12 songs op Beauty Will Rise worden wel samengevat als Chapman’s persoonlijke psalmen. Klaagliederen, lofzang, verdriet, hoop, worsteling en twijfel klinken door. Van goddelijke genade, niet menselijke succesfactoren moeten we leven. Het album opent met Heaven Is The Face (vanuit de hemel kijkt Maria naar ons; helaas kunnen we er geen blik in werpen vanaf de aarde). De titeltrack spreekt andermaal van de hoop, dat wat in vergankelijkheid gezaaid wordt, in heerlijkheid wordt opgewekt. Het is een van de weinige tracks ditmaal met wat meer uptempo gitaarspel en drumpartijen. Het gros op Beauty Will Rise zijn luisterliedjes op gitaar of piano, met bijvoorbeeld een cello als enig extraatje. Genezing van verdriet kan alleen door achterlating bij het kruis, het thema van See en Our God Is In Control. In de ballad February 20th (20 februari 2008, 3 maanden voor haar overlijden, koos Maria bewust Jezus Christus als Heiland aan te nemen). De 12 songs zijn niet alleen specifiek voor de Chapmans, maar bemoedigen de luisteraar die – in tegenstelling tot de stortvloed aan ‘vertical worship’ en feel-gooed liedjes van christelijke artiesten – natuurlijk lang niet altijd met het hoofd in de wolken loopt. Een eerlijk en menselijk relaas, gebouwd op een sterk geloofsfundament.
Popularity: 6% [?]
