Henk-Jan van der Klis

De Australische synthpop / electronica / dance band Parralox is terug met hun tweede album State of Decay. Na 9 maanden voorbereidingen zijn de resultaten na de release erg positief. Producer en toetenist John van Ahlen en zangeres Amii, de opvolgster van Roxy klinken als een mix van Pet Shop Boys, Erasure, Yazoo en New Order. Deze eerste limited editie heeft een oplage van 1.000 CD’s en bevat naast een dozijn nieuwe liedjes 2 exclusieve bonustracks en twee remixes. In de MusicNonStop UK lijst was het de #2 best seller. Amazon UK beloonde de CD met een 5/5 star review, van ES Russia kreeg het duo een 9/10 star review. Beautiful World opent lekker poppy, waarna Universe, I Love You een vette knipoog naar de 80′s synthpop bands is. Isn’t It Strange lijkt aan het begin op Jan Hammer‘s Miami Vice muziekjes, terwijl When The Walls Came Tumbling Down hand in hand met Duran Duran gaat. Hotter, de vette single van dit project die al een half jaar geleden werd uitgebracht, staat in het origineel in een mid-tempo synthpop track op deze schijf. Be Careful What You Wish For, Moonwalking en I Am Human (de B-zijde van de Hotter single): electropop is wat de klok slaat. In Two Hearts nog iets van een akoestisch gitaar, terwijl de samples je om de oren vliegen in How Do You Break A Robot’s Heart? De ballad Time sluit het reguliere gedeelte af. De bonus tracks In The Night (had een rip-off van Ultrabeat kunnen zijn) en het mid-tempo Footsteps zijn de opmaat voor de Arachnophobias Remix van When The Walls Came Tumbling Down en de ballad Hold Me Now. Liefdesliedjes, fantasieën over technologie en dergelijke op een aantal aanstekelijke deuntjes.

Popularity: 7% [?]