Henk-Jan van der Klis

Ronnie Martin a.k.a. Joy Electric bewerkte voor zijn 11e album, Favorites at Play 9 bekende liedjes in zijn eigen analog synth setting. Het nieuwe album opent met 1,2,3,4 (van Leslie Feist) die het onder meer in Sesamstaar kinderen aanleerde. Glimlachend door naar Coldplay’s Viva La Vida (originele video) in JE jasje. Geweldig, de kracht van de popsong komt ook nu echt tot z’n recht: “I used to rule the world…”. Van de pop/punk band Blink 182 werd I Miss You (orginele video) fraai bewerkt. De gevoelgige Once Soundtrack Falling Slowly, origineel geschreven en gezongen door het duo Glen Hansard & Marketa Irglova is iets sneller dan het origineel. Het stevige origineel van When You Were Young ken je van de Amerikaanse band The Killers (Coldplay coverde deze 2006 song zelf eerder live). Keane’s signature song Somewhere Only We Know (van het 2004 album Hopes and Fears) zet Ronnie iets lager en langzamer neer, desalniettemin mooi gedaan. It Ends Tonight van The All-American Rejects (van Move Along uit 2005), in het origineel net als Keane in zo’n piano rock setting, terwijl JE er echt soepel lopende synthpop van maakt. Paramore leverde in voor de Twilight film Decode op single; de song staat ook op het in september uitgebrachte album Brand New Eyes. De versie van JE is natuurlijk geen bruisende poperpop/rock, maar loopt in een behoorlijk tempo door. Afsluiter is Nelly Furtado’s Say It Right (een vette hit in 2006) in een ontspannen analog synth track. Negen juweeltjes voor bijna evenveel euro’s, prima afgestemde electronica voor je geld.

Popularity: 19% [?]

Na hun spetterende optreden op het Xnoizz Flevo Festival presenteerde de rockband Thousand Foot Krutch (alweer 12 jaar actief) hun 5e studioalbum Welcome To The Masquerade. Ik ben al vele luisterbeurten verder en geniet met volle teugen. The Invitation opent instrumentaal en legt de metal basis voor de titeltrack, een heerlijk puntig rockende uitnodiging om je maskers af te werpen. De nieuwe single, Fire It Up en het Bring Me To Life, metal / hardrock, ambachtelijk geproduceerd door Aaron Sprinkle en Trevor McNevan. E For Extinction start als een rockballad, maar na het eerste vers spring je ook weer in het rond. Echt rustiger is het in Watching Over Me en heeft zelfs een strijkkwartet ingebouwd aan het eind. The Part That Hurts The Most (Is Me) en Scream zitten stevig in het zadel. Look Away is semi-akoestisch en hier out-of-place, wellicht beter op z’n plek in Trevor’s side project FM Static. Forward Motion is geknipt voor de radio. Outta Control zit in hetzelfde timbre. Smack Down is gericht op sport fans. We Will Rock You (Queen) zal ongetwijfeld als referentie hebben gediend, net wat te opvallend. Already Home, met de strijkers aan het begin sluit beschaafd af. Voor elk wat wils en overall een kwalitatief hoogstaand werkje. TFK’s recente contract met Paradigm Agency (behartigt ook Coldplay) mag als waardering voor de #24 positie in de Billboard Top 200 tijdens de eerste week an de release worden gezien.

Popularity: 20% [?]

Crowds hebben enorme innovatiekracht, creativiteit en productiviteit. Enterprise 2.0 wordt dan genoemd, maar wat is dat? In een tweeluik Van Crowd naar Community – een inspiratie en Teampark, de methode, geven Sogeti consultants Patrick Savalle, Wim Hofland en Arnd Brugman hun visie, praktische inzichten en handreikingen voor implementatie. In het eerste deel staat de visie centraal. Wat de auteurs betreft een logische ontwikkeling, na de sociale revolutie in onze privésfeer, de sociale revolutie in de organisatie. Niet alleen omdat het bedrijven verder helpt bij het optimaliseren van hun processen op een manier die met traditionele middelen niet mogelijk is. Er zijn ook nog eens technologische en maatschappelijke trends die richting geven aan de evolutie en invoering van het nieuwe samenwerken. Bang gemaakt de boot te zullen missen, voornamelijk nog om die reden, zijn veel bedrijven bezig de externe crowd voor zich te winnen. Hun klanten, hun toeleveranciers, mensen van buiten het bedrijf. Door middel van communities en crowdsourcing hopen ze op extra klantenbinding, bruikbare innovatie en alles wat ‘2.0’ ze aanvankelijk beloofde. Iedereen wil nu zijn eigen community. Hoe dat dan uiteindelijk gaat werken is onduidelijk. Het Nieuwe Werken, werken op afstand, is onmogelijk zonder het nieuwe samenwerken. Tenslotte is er gewoon de (technologische) globalisering.

Crowds (groepen mensen met een gezamenlijke bezigheid en/of gezamenlijk doel), hebben geen directe aansturing. Crowds gedragen zich geheel anders dan hiërarchieën. Dus is er ook een nieuwe besturing nodig. Wat nodig is, is een soort kadering die de bewegingsrichting van de crowd stuurt. Kernwaarden zijn hierbij faciliterend, organisch en decentraal. Op dit moment wordt de ruggengraat van uw organisatie gevormd door een sociale structuur die u waarschijnlijk nog nooit heeft uitgetekend of geanalyseerd. Laat staan dat u deze zelf heeft ontworpen of bedacht. Het is een organische structuur die uit zichzelf is gegroeid en zichzelf doorlopend ververst en optimaliseert. Hoe social kan het zijn? De auteurs gebruiken weliswaar open social voorbeelden ter illustratie, maar uiteindelijk is corporate social een heel ander beestje dan open social. Wat we nodig hebben, en wat het ook daadwerkelijk is, is voornamelijk een manier om de beperkingen van de huidige organisatie op te heffen, een manier om de voordelen van zelforganiserende samenwerking te combineren met bestaande manieren van samenwerken.

Lees de rest van »

Popularity: 29% [?]

In deel 2 van het boekje Van Crowd naar Community presenteren Sogeti consultants Patrick Savalle, Wim Hofland en Arnd Brugman de methode TeamPark . TeamPark is ontwikkeld als de methode om te komen tot… en Teampark als de social software oplossing zelf. Om erin te komen, moet je wel het 2.0 jargon onder de knie hebben. Sogeti voegt er neologismen als “stigmergische omgeving” en “heterarchie” aan toe. Stigmergie is gebaseerd op het markeren van de omgeving zodat anderen, toevallige passanten, weten wat hun opdracht is of rekening kunnen houden met voorgaande acties. Of gewoon instinctief reageren. Stigmergie is opportunisme ten top, waarvan akte. En de heterarchie is de organisatie met twee gezichten. TeamPark beoogt het traject te beschrijven om een organisatie te voorzien van een levende, sociale kant. De gehanteerde argumentatie is wel erg kort door de bocht: “Normaal gesproken is kennis grotendeels georganiseerd volgens de lijnen van de organogram. In een community gaat dat belemmerend werken, daar moet dat via de social graph. Als we het de crowd en communities willen toestaan zich op organische weg te organiseren, mogen ze daarbij niet in de weg worden gestaan door voorgedefinieerde patronen in informatie en kennis. Veel kennis wordt echter al snel ruis. Er moet dan ook een mechanisme zijn om relevante kennis te kunnen onderscheiden van die ruis. Daarvoor kan weer gebruik worden gemaakt van the wisdom of the crowds en 2.0 middelen.” En wat dacht je van: “Het zelforganiserende en zelfsturende vermogen zou zeker anno 2009, in tijden van economische recessie veel organisaties goed van pas komen. Overal is nu de inertheid van grote organisaties zichtbaar. En dat is paradoxaal want juist in grote bedrijven, met een grote crowd en uitgebreide social networks, is social heel voorspelbaar en betrouwbaar.” En: “Afhankelijk van het soort bedrijf, de grootte van de social needs, zal het bedrijf een significante transformatie moeten ondergaan en die moet natuurlijk zo gebeuren dat de continuïteit gewaarborgd blijft en met de keuken open.”

De auteurs belichten eerst de voordelen van de Intelligente Organisatie, vervolgens kenmerken van het ’social’ zijn van een ’social software platform’. Om de organisatie van een levende sociale kant te voorzien kent TeamPark vier fases. In de eerste ‘Bewustzijn’ gaat het om social awareness creëren, inspireren, voorlichten, uitdragen en demonstreren. De tweede fase, Strategie draait om het bepalen, plannen, inschatten en bedenken van een social strategy. Dit kan evolutionair of via intelligent design worden vormgegeven. Als derde fase volgt een haast klassieke Implementatie van een sosciaal software platform. Belangrijk is de vierde fase: het tot leven wekken van het de sociale kant. Het gaat dan om voordoen, begeleiden, modereren, motiveren, kaderen en meten. De auteurs geven veel voorbeelden, zowel van het publieke web, de eigen organisatie en gezaghebbende auteurs elders. Als kapstok voor de eigen dienstverlening op dit vlak, beschrijving van de ‘trending topics’ rond enterprise 2.0 en social software en visie voor de komende jaren, is TeamPark inspirerend.

Popularity: 23% [?]

Toen na de albums Sirens of the Sea en Remixed van Above & Beyond synoniem OceanLab Anjunabeats Volume 7 werd aangekondigd, was ik direct op de preview site te vinden. Het resultaat nu in oktober, een dubbel CD met een DVD met interviews, concertfragmenten en making of the songs onder de titel Dog With a Smile , mag er weer zijn. Disc 1 opent met de Pink Houses vox-dub edit van Answer42 & Belinda Frank, een Brazilian summer mix met vocals, geschreven en geproduceerd door Wim Broersma. De track loopt soepeltjes door in Milano (Boom Jinx & Jaytech) en To The Six (andermaal Boom Jinx, nu in samenwerking met Andrew Bayer). Oliver Smith is er met Pacific en Cadence. Van eigen hand is Anjunabeach, waarmee het einde van Above & Beyond alter ego Tranquility Base wordt aangegeven. In Paper Jet (gemixt door Bart Claessen en Paul Keeley) hoor je ook typische Above & Beyond thema’s terug. Disc 2 brengt Mat Zo met 2 tracks, Default en Eclipse. Sunny Lax is er met Misgrey en Aurora, Adam Nickey met Moon Dust en Callista. Wanderlust van Lange Presents Firewall brengt enige rust, terwijl veel andere tracks op high energy stand blijven doorstampen. Intensieve muziek, handig voor ’s avonds laat in de auto, als doorlopende dansbare feestmuziek of als moderne metronoom bij het hardlopen.

Popularity: 14% [?]