Henk-Jan van der Klis

De opvolger van Good Monsters (2006), The Long Fall Back to Earth opent met een britpop ‘drone’ The Long Fall, alsof Coldplay en Keane in Nashville zijn geland. De track loopt over in Weapons, een uptempo pop/rocksong, met een echt Jars-geluid. Deze eerste vrucht als independent band is bijzonder stabiel en professioneel. Relaties staan centraal op het album, van de moeite met het onderweg zijn (Closer, Safe To Land), verlangen (There Might Be a Light, Heart). Two Hands begint bescheiden, maar wordt uitgemeten tot een catchy pop/rocksong die het in concerten goed zal doen. Heaven bezingt de groei van Gods Koninkrijk in onze harten. Closer knipoogt naar de 80′s met een electronica die doet denken aan Depeche Mode en Daniel Amos . Met Safe to Land zitten de Jars onmiskenbaar in het vaarwater van Snow Patrol . Katie Herzig voegt met haar achtergrondvocalen echt wat toe aan het ingetogen Headphones en het opnieuw retro klinkende Don’t Stop. Boys (Lesson One) laat het simplisme van veel ouderlijke ‘wijsheden’ zien. Hero zit wel heel dicht tegen U2 aan, terwijl het met Jeremy Lutito en Gabe Ruschival geschreven Scenic Route aan Gino Vanelli ‘s Wild Horses deed denken. De Jars of Clay signature song Forgive Me belicht diverse manieren om vergeving te vragen. Het puntige Heart sluit sterk af. Het 9e studioalbum in een krachtige voortzetting van de muzikale reis van dit kwartet .

Popularity: 2% [?]

Van het nieuwe album Yes van het poppy synthpopduo Pet Shop Boys heb ik de luxe versie met de bonus disc Etc. gekocht. In 2003 had ik de Pop-Art-Mix 3CD set gekocht als een compilatie van hits en voorbije jaren, niet met de verwachting, dat Neil Tennant en Chris Lowe anno 2009 zouden terugkeren met een kanjer van een popalbum. Herkenbare tunes, zoals in de opener en eerste single Love Etc. , het dansbare All Over The World, dat speelt met de Notenkraker van Tsjaikovsky . Love Etc gaat over de leegte van een materieel ingesteld leven zonder liefde. Genoeg herkenning voor de 80′s minded, zoals in de discotrack Did You See Me Coming?, Beautiful People en Vulnerable. Hoewel Brian Higgins / Xenomania (Sugababes , Girls Aloud ) voor de samenwerking was gezocht en drie songs samen werden geschreven, klinken Pet Shop Boys en niet als onnodig modern opgepoetst. More Than A Dream start wat meer electro, maar kickt door in een lekkere dans/klap ritme, dat overigens wel uitnodigt om te mixen al dan niet in een hoger tempo. Na het vette Building a Wall is het mid-tempo King of Rome absoluut indrukwekkend. Het als eerste song voor dit album geschreven Pandemonium is weer up-tempo, terwijl The Way It Used To Be een perfecte synthpop song is met vocale inbreng van Carla Marie Williams . Met Legacy (aan alles komt een eind, je moet ermee leren leven) sluit deze krachtige come-back af. Op de bonus disc staat één nieuwe song, het electronica getinte This used to be the future, waarop Philip Oakey (The Human League ) meezingt. Met de dubmixen van de hand van Xenomenia en Pet Shop Boys van nummers van Yes vormt dit een aantrekkelijk aanbod om de ‘gewone’ albumversie te laten liggen: een funky versie van More Than a Dream, electronica varianten van Pandemonium en be the future en The way it used to be. De Notenkraker komt uitgebreid aan bod in de This is a dub versie van All Over The World. Ook de Public Eye dub van Vulnerable en de Beautiful Dub van Love etc. mogen er zijn. “A group of quite poppy songs”, zoals de heren zelf in de online bonus area vertellen.

Popularity: 1% [?]

De roman People of the Book van de Australische schrijfster Geraldine Brooks beschrijft een deels op historie, deels op fictie gebaseerde versie van de wonderbaarlijke geschiedenis van de rijk geïllustreerde Haggada van Sarajevo . Hanna Heath, een gepassioneerd onderzoekster, krijgt in 1996 gelegenheid om de Haggada die in 1992 in Sarajevo verdween en 4 jaar later weer opduikt, te onderzoeken voordat het werk na de Balkanoolog in het nieuwe door de VN gesponsorde museum wordt tentoongesteld. De zoektocht wordt in korte hoofdstukjes beschreven. Elke vondst is een aanknopingspunt voor een langer hoofdstuk met een verhaal uit de meer dan 5 eeuwen boeiende geschiedenis van dit verlossingsverhaal. Van Spaanse Inquisitie, moslims die het boek bewaren, tot christendom bekeerde joden, allerlei aspecten van de ‘volken van/met een boek’, zoals de Koran dat noemt (naast moslims, christenen en joden) komen aan bod. Daar doorheen speelt de verstoorde relatie tussen Hanna en haar moeder. Het boek eindigt verrassend met twijfel over de echtheid van de onderzochte Haggada. En zo spelen er ook intriges en complotten een rol, trekt Hanna zich terug uit het boekonderzoek en blijft gedurende 6 jaren in Australië. Krijgt haar professionaliteit rehabilitatie, of niet? Brooks had al een Pulitzer Prize te pakken en deze roman dingt opnieuw naar prijzen. Knap geschreven, boeiend Engels. Zelf heb ik het People of the Book in teveel korte stukken gelezen. Dat verdient de roman niet, dus gaat deze weer mee op zomervakantie voor een tweede lezing.

Popularity: 5% [?]

Na zijn boeken Pagan Christianity en Reimagining Church werkt Frank Viola in From Eternity to Here Gods doelen met de mensheid verder uit. Doelen die niet hun aanleiding hebben in de zondeval (Heilsplan, reddingsplan), zoals vaak wordt beweerd, maar al van vóór de schepping van de mens. Het boek behandelt in drie delen
1. het zoeken naar een de Bruid van God voor Zoon Jezus Christus
2. het zoeken van een huis op aarde om in te wonen door levende stenen in te zetten op Jezus Christus, de hoeksteen en fundament.
3. het stichten van een gezin, waarvan Jezus Christus de eerstgeborene is.
Er zijn zoveel schatten in de Bijbel over deze onderwerpen te vinden, dat je er – ongeacht het aantal keren dat je de Bijbel hebt gelezen – er veel nieuwe zult ontdekken. Wat een geweldige aard, positie, familieband, etc. hebben we als collectief van christenen! We zijn Jezus Christus’ zichtbare manifestatie op aarde, Zijn lichaam. We mogen samen als levende stenen een tempel van God vormen. En we mogen ons broers en zussen van Hem noemen en via Jezus Christus Zijn Vader, God kennen, Zijn liefde ervaren, Hem bevragen en horen.

Elk deel bouwt voort op het vorige. En om de tweedeling tussen het Koninkrijk van God dat met Jezus Christus gekomen is, en het Koninkrijk van God dat nog volledig openbaar moet worden, laat Viola in het voorlaatste hoofdstuk zien hoe een en ander en vandaag de dag uit zou moeten zien. Dat doet hij aan de hand van:
1. Communion: heb de Heer Jezus Christus lief als Zijn bruid en leer te leven vanuit, door en voor Hem.
2. Corporate Display: als participerende leden van Christus’ lichaam functioneren. Niet jouw persoonlijke relatie met God staat centraal, maar het als lichaam kunnen functioneren door allen leden te zijn van het lichaam.
3. Community Life: het leven delen als gezin van God en demonstreren van Gods koninkrijk aan een gebroken wereld.
4. Commission: Gods beeld laten zien, Zijn autoriteit laten gelden op aarde
In het laatste hoofdstuk vertelt Frank Viola over zijn eigen geloofsreis langs allerlei doctrines die uiteindelijk ‘slechts’ dingen / uiterlijkheden / middelen, geen doelen bleken te zijn. Een voor mij herkenbare geschiedenis. En om dan niet het geloof vaarwel te zeggen, maar juist te gaan voor ‘deep ecclesiology’, waar dwars door de al genoemde doelen en zichtbare uitingen heen Christus centraal staat in de Gemeente: geweldig! From Eternity to Here is een bijzonder boek over het meesterwerk van God.

Popularity: 8% [?]

David Hilzenrath is onderzoeksjournalist bij de financiële redactie van The Washington Post. De tombe van Jezebel is echter fictie in de orde van de complottheorieën, kat-en-muisspelletjes en een bonte mengeling van religie, macht, politiek, inlichtingendiensten, archeologie en een heldhaftige hoofdpersoon die ondanks alle tegenslagen blijft leven. De voorzijde van het boek intrigeert “Een tweeduizend jaar oude tekst en een aanslag op een Bijbels museum doen de Kerk op haar grondvesten schudden.” Maar evenals veel meer elementen in dit boek is niets wat het lijkt. De Israëlische journalist Benjamin Jordan blijkt Palestijn van geboorte, de in Amerika ingeschakelde professor Catherine Cavanaugh is geen atheïst of verklaard tegenstander van het christendom, maar blijft zoeken. Vader Gregorius doet zijn habijt en kruis vijfmaal per dag om tot Allah te bidden, het klooster op Selenika een uitvalsbasis voor een terrroristische basis. En waar de zoektocht naar de zilveren rol ontaardt in een langslopen van 24 mogelijke vindtplaatsen van eeuwenoude tempelschatten, is het ooggetuigenverslag van hogepriester Kajafas het hogere doel. Eenmaal gevonden en spectaculair veiliggesteld, blijkt noch de christelijke Kerk, noch het jodendom op haar grondvesten te schudden, maar de Benjamin en Catherine een bron van hoop, een droom die gekoesterd moet worden. Zoals met meer geschreven thrillers en rond religieuze artifacten opgezette complotten, is het goed te blijven beseffen dat het fictie is, om al te overhaaste conclusies uit stereotiepe moslim terroristen, joden, Israëlische militairen, rooms-katholieke geestelijken en wetenschappers te trekken. Veel is gedetailleerd uitgewerkt, over andere zaken wordt gemakkelijk heengestapt. En zoals ook in verfilmingen worden sommige gebeurtenissen in traag tempo helemaal uitgesponnen, terwijl andere als vanzelf plaatsvinden. Zo weet de held altijd te ontsnappen, is er altijd genoeg eten, drinken, slaapgerei en geld voorhanden om door te kunnen en biedt elk kort hoofdstuk een aanknopingspunt voor het volgende. De tombe van Jezebel leest gemakkelijk en boeit van begin tot eind.

Popularity: 3% [?]