Henk-Jan van der Klis

Deze nieuwe (2008) vertaling van Peter de Vries ‘ The Blood of the Lamb uit 1961 is een bijzondere roman. In zijn nawoord schetst Willem Jan Otten het treffend. “Als een schrijver De Vries heet, en zijn boek begint met een tranentrekkend komische beschrijving van een ruzie binnen een steil gereformeerd gezin omdat de oudste zoon des huizes niet meer gelooft dat de Heere het universum letterlijk in zes dagen heeft geschapen, – dan meen je te weten hoe laat het is.” Kortom: je denkt aan een soortgenoot van Wolkers, Reve, ‘t Hart of Vestdijk.

Peter de Vries is echter Amerikaan, geboren in 1911 in Chigago, en als 2e generatie immigrant verder Amerikaans en toch zo treffend de Nederlandse godsdienstige trekken van wanhopende, dolende domineeskinderen, grootgebracht in de vreze des Heren en uiteindelijk zo licht vatbaar voor zonden, kortom op en top menselijk. Zoals in de romans van Arthur van Schendel die ik op het VWO voor mijn literatuurlijst heb verslonden, grijpt ook hier het noodlot onbarmhartig toe, beseft de hoofdpersoon als een moderne Job, dat hij alles en iedereen (broer, vriendin, vrouw, vader en uiteindelijk dochter) verliest, zijn zonde. Hij wil enerzijds letterlijk en figuurlijk afrekenen met God, maar blijft toch aangetrokken tot kerk, rituelen, bijbelteksten, principes. Het (bloed van) het lam verweeft op knappe wijze van het moeten offeren van hetgeen je het meest dierbaar is (Abraham met Izaäk, God de Vader met zijn zoon Jezus Christus), de ontuchterende kijk op het leven van Prediker (alles is ijdelheid, geniet van het leven dat maar zo kort is), Job (De Here heeft gegeven, de Here heeft genomen; Hem ter verantwoording willen roepen voor het lijden van de mens) en de worsteling van Paulus (dat wat ik niet wil, doe ik. Wie kan mij verlossen? De wet als spiegel van de zonde. En zonden zijn er in overvloed van dit boek: hebzucht, overspel, diefstal, dronkenschap in overdaad).

En toch houdt De Vries een ander pad in zijn boek dan de bekende Nederlandse schrijvers die religie van zich afschudden, schermen met de opium-voor-het-volk gedachte, en de restanten religie tot kleinburgerlijkheid verklaren. Don Wanderhope blijft tot de laatste pagina worstelen met zijn geloofsverlies, vindt rond het sterven van zijn geliefde dochter Carol aan leukemie na het smijten van een taart naar het gezicht van een kruisbeeld letterlijk “het enige alternatief voor de loop van een revolver: aan de voet van het Kruis.” Het is exact het uitpellen van de menselijke overleggingen die C.S. Lewis volgt om te komen tot diezelfde bede: “Ik, ellendig mens! Wie kan mij verlossen.” Die verlossing blijft uit in De Vries’ boek, zodat het wachten blijft. Niet toevallig wordt enkele malen gerefereerd aan Waiting for Godot van Samuel Beckett. Een knap boek, dat zeker in het begin affiniteit met de tale Kanaäns vereist, maar blijft boeien tot het eind.

Popularity: 3% [?]

Martin & Anna Smith namen eind 2007 het initiatief om niet zomaar naast Delirious? een stichting op te richten om goede doelen te steunen, maar om de eigen gaven en talenten in te zetten voor praktische hulpverlening. Daartoe werd een keur aan worship leiders en songwriters uitgenodigd in een Schots huis om gezamenlijk nieuwe liederen te schrijven. Paul Baloche , Steven Curtis Chapman , Stu Garrad (Delirious? gitarist), Israel Houghton , Tim Hughes , Graham Kendrick , Andy Park , Matt Redman , Michael W. Smith , Chris Tomlin en Darlene Zschech . In het koude noorden van Schotland zagen zo 20 nieuwe liederen in gezamenlijkheid het licht. Vier weken later werd de basis voor 14 ervan opgenomen in de Londense Abbey Road studio’s. Andermaal uniek, want om allemaal tijd te hebben om elkaar in Londen te treffen tussen de eigen bedieningen, tours en dergelijke, is lastig. Op diverse plekken elders op de wereld werden aanvullende vocalen van Amy Grant , TobyMac , Cece Winans , Leeland Mooring , Joel Houston , Christy Nockels en Kirk Franklin opgenomen. Tim Harries nam in Praag met het lokale filharmisch orkest voor strijkpartijen op, en ook het indrukwekkende kerkkoor van Lakewood Church (kijk en luister maar eens naar Michael W. Smith’s A New Hallelujah ) werd op afstand toegevoegd. In Uganda werd het Watoto Childrens Choir betrokken in de opnamen.

Het album opent met een up-tempo rockcreatie van Chris Tomlin en Martin Smith, dat met Kirk Franklin en het Watoto Childrens Choir tot een krachtig getuigenis Come To The Water uitgroeide. Israel Houghton heeft maar een kleine aanmoediging nodig om zijn met TobyMac en Darlene Zschech tot een explosieve mix van gospel, rap en rock verweven Shout Praise in gang te zetten. Herkenbaar is de sound van het door Matt Redman met Tim Hughes en Joel Houston geschreven King of Wonders. Paul Baloche en het Lakewood Choir nemen de power ballad Lead Me To Rock voor hun rekening. Tim Hughes en Steven Curtis Chapman mengen hun eigen herkenbare stijlen in We Won’t Stay Silent, waarna Amy Grant en Michael W. Smith na jaren weer een duet volzingen: Highly Favoured. Blues en gospel gaan hand in hand in Fill My Cup, dat hoofdrollen weglegt voor Martin Smith, Cece Winans en het Lakewood Choir. Leeland Mooring en Andy Park zingen de ballad Friend of the Poor. Maar liefst 6 minuten duurt King of the Broken, een nieuw gezang dat Darlene Zschech, Israel Houghton, Leeland Mooring en opnieuw het Lakewood Choir bij elkaar brengt. You Have Shown Us is een ballad van Chris Tomlin, Paul Baloche en Steven Curtis Chapman, waarna het Praagse orkest het voortouw neemt op Until the Day, geschreven door Darlene Zschech en Graham Kendrick. Stompin’ beats maken een einde aan de reeks rustige nummers. TobyMac en Kirk Franklin nemen de urban road in Let It Glow. Zo’n typische Smitty ballad is So Great, waarop ook Israel Houghton, Christy Nockels en het Lakewood Choir te horen zijn. There Is Always a Song van Martin Smith, Steven Curtis Chapman en het Watoto Childrens Choir maakt duidelijk dat muziek, aanbidding en de handen uit de mouwen steken, omzien naar armen, weduwen en wezen allemaal bij elkaar horen. Het Watoto Childrens Choir sluiten met een reprise van There Is Always a Song af.
{youtube}oo2Qs410ab0{/youtube}
Elk van de 12 songwriters koos een eigen goed doel uit, waar 50% van de opbrengsten naartoe gaan. De andere 50% gaat naar CompassionArt. De artiesten zelf hebben dus volledig belangeloos bijgedragen aan dit bijzondere project. Naast de CD is een begeleidende DVD meegeleverd. Daarop vind je de music video’s van There Is Always a Song en Friend of the Poor , de trailer , downloadable bladmuziek en songteksten. Tenslotte een uitgebreide documentaire over de totstandkoming van de liedjes, waarin veel ‘zo heb je hen nog niet eerder meegemaakt’ momenten verpakt zitten. Tezamen is dit een geweldig project, van begaafde artiesten, verdienstelijk spelende musici (van drummer Dan Needham en Tommy Sims op bas, Stu G en Akil Thompson op gitaar, Howard Francis en Michael W. Smith op toetsen, tot aanvullingen van Troy Donockley op pipes & whistles, Beverly Killingsworth op harp en Robert Anderson op percussie.
Bij de CD/DVD hoort nog een apart verkocht boek, The Art of Compassion , waarin de 12 songwriters elk in een hoofdstuk hun eigen gedachten, hoop en moeite met compassie, aanbidding, armoede en onrecht beschrijven.

Popularity: 1% [?]

De St. Stephanus Kathedraal in Wenen is al ruim 850 jaar inspirerend middelpunt van de stad Wenen. De Britse Sarah Brightman nam er in januari 2008 een live concert naar aanleiding van de release van Symphony op. Eerst werd de DVD als bonus schijf verkocht in de luxe uitvoering van dat album en werd voor anderen al snel een collector’s item, dat illegaal op torrent sites wordt aangeboden en via eBay en Marktplaats menig kopieerder of bonafide aanbieder aan een aardige zakcent heeft geholpen. Uiteraard zijn de losse liedjes ook op Youtube geplaatst. Manhattan Records heeft gelukkig alsnog gekozen het concert op een eigen CD/DVD combinatie uit te brengen. Het concert telt 16 songs, van de opener Pie Jesus , het gothic Fleurs du Mal en de luisterlieden Symphony en Sanvean . Met Alessandro Safina imponeert ze in Canto della Terra en Sarai Qui . Na het alleen gezongen Attesa , staan er 2 duetten met Chris Thompson , I Will Be With You en het letterlijk tot grote hoogte voerende The Phantom of the Opera . Andermaal liefde in Storia d’Amore en Pasion , een duet met Fernando Lima . Het rockende Running wordt vervolgd door Let It Rain . De eerste toegift Ave Maria sluit nog niet af, want – hoewel niet op het hoesje vermeld – volgt nog een toegift in de vorm van Vide Cor Meum . Op de DVD vind je het complete concert in 5.1 surround mix, aangevuld met interviews met Sarah Brightman over de productie, de songs. Pater Anthony Faber en historica Elisabeth Lloyd-Davis lichten details van de kathedraal en de rol van bekende musici in deze toplocatie toe. Een fotogalerij maakt de schijf compleet. Mijn exemplaar kocht ik bij CDwow.nl voor slechts €14 inclusief verzendkosten. Wees eerlijk, dat is de moeite van downloaden, rippen, branden, bij elkaar rapen, etc. toch niet waard?

Popularity: 24% [?]

Lody B. van de Kamp (1948) studeerde voor rabbijn aan talmoedscholen in Zwitserland en Engeland. Hij was daarna als rabbijn verbonden aan verschillende orthodox-Joodse gemeenten. In zijn in 2008 uitgebrachte roman Oorlogstranen belicht hij een onderbelichte kant van het verzetswerk in de Tweede Wereldoorlog, namelijk het laten onderduiken van joodse kinderen. Aangezien ruim 100.000 Nederlandse joden de dood vonden in de oorlog, zijn er heel wat weeskinderen ontstaan. Oorlogstranen gaat over de lotgevallen van twee zussen die elkaar pas na vele tientallen jaren terugvinden aan de hand van welwillende ooms en tantes, toevallige samenloop van omstandigheden en een geërfd emaille broodtrommeltje met onder meer een persoonsbewijs en ketoeba (huwelijkscontract). Lucia, de hoofdpersoon in de roman, worstelt met het niet kennen van haar afkomst, de verplichtingen die via een rooms-katholieke opvoeding in een Belgisch mijndorp op haar pad komen als non en het uiteindelijk verbreken van gedane geloften om haar ouders terug te vinden. Ook anderen moeten hun beloften verbreken om de waarheid van het verleden onder ogen te zien en duidelijk te maken wie bij wie hoort. Het is een rode lijn die natuurlijk ook in het verzet speelde (‘goed’ en ‘verkeerd’, jodenvriend of NSB’er, verzetstrijder of verrader). In beeldende taal, geschreven vanuit het perspectief van een opgroeiend kind, wordt de leefwijze tijdens de oorlogsjaren in Enschede en de Achterhoek, en de wederopbouw in de Limburgse en Belgische mijnstreek en de zich hervindende joodse gemeenschap van Amsterdam en Enschede geschilderd. De complicaties die verschillende godsdienstige opvoedingen geven, maar ook het verschil tussen innerlijke overtuiging en van buiten opgelegde rituele verplichting worden haarfijn geduid. Oorlogstranen laat je niet onberoerd, ook na het lezen van genoeg andere oorlogsromans.

Popularity: 12% [?]

De in 2000 opgerichte Britse vocal trance group OceanLab laat op dit volledige album een boeiende mix horen van chillout, ballads en up-tempo club dance en progressive house. Jonathan Grant, Tony McGuinness, Paavo Siljamäki (Above & Beyond ) vormen daarbij de instrumentale onderbouwing voor de zang van Justine Suissa (die eerder met Chicane en Armin van Buuren optrad). Op de op ogenschijnlijk eenvoudige loops gebaseerde opener Just Listen doet Justine aan Note for a Child doet denken. Op de de dromerige titeltrack en Miracle heeft ze hetzelfde timbre als Dido . If I Could Fly is geknipt voor de dansvloer (Sophie Ellis Bextor meets dBA ), waarna Breaking Ties als eb en vloed heen en weer kabbelt. Come Home is een lekker vocal trance nummer, zoals ook de Zweedse Nevarakka maakt. On a Good Day sprankelt ook met pianospel op een vocal trance patroon. Ashes pakt het percussieve chillout van Just Listen en de titeltrack weer op, waarbij opbouw en vocalen me verrassend aan Vector’s Simple Experience deden denken. Na de ballad I Am What I Am is er progressive house in Lonely Girl, andermaal chillout ballads Secret en On The Beach, waarna de Flow Mix van Breaking Ties afsluit. De 70 minuten zijn een genot voor het oor. Meer video’s en mixen vind je op Last.fm .

Popularity: 2% [?]