Adam Mansbach (1976) schrijft over muziek en literatuur in The New York Times en The Boston Globe. Zijn roman Het einde van de joden vertelt de geschiedenis van de joodse familie Brodsky uit Praag die zich via een omweg vestigt in het Beloofde Land, de Verenigde Staten van Amerika. Assimilatie is al in Praag in gang gezet onder de dreiging van het antisemitisme. Tristan, de patriarch en schrijver vormt met zijn gezin het onderwerp van het eerste deel van het boek.
Vervolgens wordt afwisselend het verhaal van zijn dochter en kleinkind Trist Freedman die ook gaat schrijven, en via flash backs de familiegeschiedenis herschrijft om zelf naam en faam te maken. Het einde van de joden versmelt de liefde voor literatuur, het zoeken naar de waarde van het joods zijn, de trends van de voorbije decennia, van jazz, de Holocaust, de wederopbouw, hippies, graffiti en het ontwaken in een nieuw Millennium. Het einde van de joden kan wordt na een periode van 70 jaar ballingschap met vergeving en het Sjema Israël worden gekeerd. Een knap in elkaar gezette roman, die intrigeert, vernuftig kennis van zaken verweeft met haast stereotype beelden over joden en Amerikanen.
Popularity: 1% [?]

t hij liever een levend geloof, met inspiratie, volharding en passie. Voor de rebel, de ketter (heretic), de luis in de pels moet er ruimte zijn. Nieuw is beter in de optiek van Godin. En dus zijn oude business modellen als die van platenmaatschappijen terecht passé. Het aloude Amerikaanse paradigma dat groter ook beter is, heeft voor Godin evengoed afgedaan. Er is ruimte voor nichegroepen, zoals ook Anderson in ![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=a7c99535-e28c-4210-95df-5006dfd534fc)

![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=8f3a46bc-9a66-4c73-bd69-1e26dfca8238)



















