Henk-Jan van der Klis

In zijn nieuwste boek De heimweefabriek brengt de Groningse hoogleraar Geschiedenis van de Psychologie Douwe Draaisma een aantal laatste inzichten en onderzoekresultaten over geheugen, tijd en ouderdom leesbaar bijeen. Wijsheid komt met de jaren, maar o zo snel worden we overmand door vergeetachtigheid. Hoe komt dat?

En helpt de braintrainer op de Nintendo nu wel of niet? Wat doet je leeftijd met je geheugen? Is het geheugen een spier die geoefend, gestrekt en versterkt kan worden, benutten we inderdaad maar 10% van onze hersencapaciteit, of kalft het potentieel echt af met de jaren? Hoe zijn herinneringen opgebouwd, waarom is het zinvol om zoveel soorten geheugens te onderscheiden en wat doet tijd met je herinnering? Wat is heimwee en wat is er zo typisch aan het reminiscentie-effect? Terugreizend in het gehuegen moet je vaststellen dat heel veel alléén nog maar in je herinnering bestaat. Diverse Nederlandse auteurs, maar ook een interview met Oliver Sacks, citaten en gevalsstudies verrijken dit boekje verder.

Popularity: 2% [?]

De Amerikaanse journalist (met Nederlandse voorouders) Ronald van de Krol die na jarenlang wonen en werken in ons land zelf de moeiten kent om onze taal goed te leren beheersen, wil in dit boek Native English for Nederlanders een persoonlijke, culturele en grammaticale leidraad bieden bij het leren van correct ‘native English’. De Nederlander maakt nu eenmaal taalfouten die anderen niet maken. Het cultureel eigene (onze directe, recht door zee omgang), taalkundig aparte (andere regels voor zinsbouw, gebruik van tijden, aan elkaar plakken van woorden tot nieuwe woorden) van het Nederlands zijn valkuilen bij het te direct vertalen naar het Engels en het onvoldoende oog hebben voor lastige elementen in die taal.
Van de Krol biedt de gelegenheid gefundeerd af te rekenen met Dunglish, dat van ‘I always get my sin’, ‘The time is ripe’, ‘Welcome in Amsterdam’ en ‘I am working for Capgemini’. Hij reikt ook verschillen aan tussen het Brits en Amerikaans Engels, legt het correct gebruik van tijden, enkel- en meervoud uit en staat stil bij diverse homoniemen. Het is een rijk naslagwerk voor Nederlanders die in het buitenland zakendoen en vooral begrepen willen worden en de anderen willen begrijpen.

Popularity: 3% [?]

Verrassende nieuwkomer is Jeremy Horn , geboren en getogen in Memphis, maar zeker geen kloon van Elvis of BB King. Horn zegt zelf beïnvloed te zijn door Beach Boys, Randy Newman, The Beatles, Coldplay en Delirious. Modern worship, waarbij de hoofdrol voor gitaar is weggelegd, maar de band zo is samengesteld, dat de liedjes makkelijk live te zingen en te spelen zijn. Na de Beatlesque opener I Will See Angels volgen een aantal worship songs, Embrace The Cross, May The Lamb en Mercy Comes In Like a Flood. First Love bezingt God en verklaart Hem de eerste liefde. Deserts into Gardens heeft eenzelfde aanstekelijke drone.

De rocksong A Lion Has Roared uit het verlangen om te profeteren: “Let me be Your voice, let me speak what’s on Your heart / Shake the earth and roar for I desire to prophesy.” Atmosphere begint als ballad, maar explodeert later in uitbundige “You Still do miracles today!”. De ballads All My Hope is in You, Abide in Me en Beautiful halen het tempo uit de plaat, maar zijn toch mooie songs. Draw Near sluit in mid-tempo uit met een krachtige opbouw, zoals je dat van een Delirious? of Coldplay gewend bent. Die power miste ik in de songs ervoor.

Op JeremyHorn.com kun je het album ‘voorluisteren’.

Popularity: 1% [?]