Henk-Jan van der Klis

In een forse 657 pagina’s tellende roman Het lot van de familie Meijer beschrijft Charles Lewinsky de 4 generaties van de joodse familie Meijer die woonachtig is in de Elzas, Jura en de Zwitserse steden Zürich en Endingen. Niet zomaar een familiekroniek, of een rond de wereldgeschiedenis gevuld epos. Natuurlijk het opkomend nationalisme, het bewind van Adolf Hitler, maar ook de mechanisatie, de komst van winkels en supermarkten, antisemitisme in allerlei verschijningsvormen (lang vóór de Tweede Wereldoorlog en zeker ook in het neutraal geachte Zwitserland) passeren de revue, maar in dit alles loopt de bloedlijn en worsteling met het jood zijn.

Het boek blijft tot de laatste pagina boeien. Als een verhalenverteller in de lijn van Chaim Potok of IB Singer weet Lewinsky rake typeringen, humor, karikaturen en originele vondsten te mengen tot een prachtig geheel. Het boek is door het vele gebruik van het jiddish en doordrenkt zijn van joodse gebruiken, godsdienstige rituelen en bijbelpassages minder toegankelijk voor degene die daarmee niet thuis is. De verklarende woordenlijst achterin helpt natuurlijk wel, maar dit punt kan voor onkundigen op dit vlak wel een lastige zijn. Een magnum opus mag dit familiedrama gerust genoemd worden.

Popularity: 7% [?]

Rob Salkowitz, een aan Microsoft gelieerde schrijver bracht eerder dit jaar na interpretatie van veel onderzoeksresultaten het boek Generation Blend: Managing Across the Technology Age Gap uit. Salkowitz geeft in het boek antwoorden op de vraag hoe technologie van invloed is op de verschillende nu levende generaties (leeftijdscohorten) en in hoeverre the best of breed van zowel de technologie als mensen te combineren zijn in aandachtsgebieden als werving, retentie, training, management, en dergelijke.

De kloof tussen de extremen digibeet en NetGen is het resultaat van een conflict tussen mensen en technologie waar het gaat om verwachtingen, prioriteiten, begrip van werk en wereld. Hoe lastig kan het zijn een vertegenwoordiger van een generatie boven je te vertellen wat er nu zo zinvol is aan blogs, online sociale netwerken, enzo? En wat snap ik van tieners die huiswerk, Last.fm, MSN en online games pijnloos kunnen combineren? Wil je er in een zakelijke setting wat mee, roept Salkowitz je op serieus naar vijf vragen te kijken:

1. leg je helder de voordelen van technologie uit?
2. stel je technologie ten dienste van de bedrijfsvoering?
3. is technologie toegankelijk voor verschillende stijlen van werken?
4. ondersteunt je bedrijfscultuur je strategische keuzes op het vlak van technologie?
5. bouw je bruggen of werp je muren op?

Toegespitst op kennismanagement is het succes van web 2.0 technologieën afhankelijk van het gemak dat oudere kennisdragers ervaren in zowel de technische als culturele context. Specifieke training en direct adresseren van zorgpunten die leven bij de betreffende generatiegenoten helpt dit te vergroten. Babyboomers en Generatie X-genoten kunnen het tempo en intensiteit van productiviteit, innovatie en reactiesnelheid vergroten. Ze hebben allerhande (technologische) mogelijkheden daarvoor. Hun dagelijkse handel en wandel, culturele aanpassingen kan generaties verbinden, mits ze hun waarden en prioriteiten inbrengen op de werkvloer en laten doorwerken in technologiekeuzes en strategie. Anders wordt technologie een centrifuge, die jongeren van ouderen scheidt. Overigens, zo stelt de schrijver, is deze scheiding een tijdelijk fenomeen. Immers, over een generatie kun je niet meer spreken van een groep vóór en na de sterke opkomst van automatisering. Ongetwijfeld zullen dan nieuwe technologische doorbraken ditto uitdagingen met zich meebrengen. Kennis en het willen leren helpt mensen verder. Oude ideeën worden vervangen door nieuwe en de praktijk past zich aan aan de gewijzigde inzichten.

Popularity: 4% [?]

In hun lange bestaan hebben de heren van de 77’s , momenteel bestaande uit Mike Roe, Mark Harmon en Bruce Spencer, al heel wat kanten van de rock en blues verkend, van de catchy tunes op Pingpong over the Abyss (de tijden van de kruisbestuiving met Charlie Peacock en Vector), de strakke bluesrock (All Fall Down, Sticks & Stones), stadionrock (More Miserable Than You’ll Ever Be, 88), experimenten (Pray Naked) en typische studioalbums (A Field of Radioactive Crows, Direct). Voor hun nieuwste, Holy Ghost Building werd in 2 jaar tijd een 11-tal covers van oude blues, bluegrass (When My Blue Moon Turns to Gold Again ) en gospeltracks opgenomen, daarmee vooralsnog het meest back to the roots, in zowel muzikaal als textueel opzicht. Mike Roe kenmerkt het geluid zelf als ‘Elvis, Scotty, Bill & D.J’. En dat is toch weer anders dan Roe’s side project met The Lost Dogs.

I’m Working on a Building opent sterk met een rockabilly/bluegrass setting, waarin vooral Harmon’s basspel bijzonder opvalt. De classic Keep Your Lamps Trimmed & Burning, die ooit ook door Rez Band’s Glenn Kaiser in diens blues repertoire werd opgenomen, is door de 77’s in een bluesy setting erg mooi. Je ziet de heren lol hebben bij het inspelen van He’s a Mighty Good Leader en Stranger Won’t You Change Your Sinful Ways, waarop Jackie Greene meespeelt op keyboard. Double slided guitar siert You’re Gonna’ Be Sorry en Everybody Ought to Pray Sometime herinnert aan de oude Blind Willie Johnson. Als de Rolling Stones zelf nog wisten te spelen en zingen als de 77’s doen in de rocker I’ll Remember You, Love, In my Prayers en I’m Gonna’ Run to the City of Refuge, wow! Enigszins out of place tussen de goed-nieuws liedjes is het zelfgeschreven A Lifetime Without You, waarin Roe zingt over een verbroken relatie, maar juist dat is de blues, kun je stellen. De 77’s kunnen zo nog jaren mee.

Popularity: 1% [?]

Eind 2007 kwam Plumb’s laatste album Blink uit. Anders dan de rockier eerdere albums, is Blink opgetrokken rond chillout en ambient, zoals je dat wellicht van Enya, Sarah McLachlan en Pristina kent. Tiffany Arbuckle Lee zou wat mij betreft zo aan de set zangeressen voor het volgende Pristina album mogen worden toegevoegd. Op het album staat een aantal liedjes voor kinderen; het moederschap heeft Tiffany echt gegrepen. Matt Bronwelee en Jeremy Bose schreven mee aan drie songs. Na de softe opener My Sweet, My Lovely is Civilla Martin cover God Will Take Care of You echt een slaapliedje. De zekerheid van de armen van ouders temidden van de stormen in het leven worden bezongen in In My Arms en het met harp verrijkte Always. “Clouds will rage / Storms will race in / But you will be safe in my arms / Rain will pour down / Waves will crash around / But you will be safe in my arms.” De hymne Children of the Heavenly Father is ook een cover. My Child spiegelt ouder en kind. Sleep stond ook op Chaotic Resolve, maar is herzien in de stijl van Blink. Solomon’s Song sluit af als wiegeliedje.

Van de wieg naar de dansvloer is dan even een overgang met de In My Arms remixes . In de lijn van Cut, de hitsingle van Chaotic Resolve, werd In My Arms meegegeven aan dj’s om opnieuw vormgegeven te worden. Naast een dampende, maar radiovriendelijke Bronleewe & Bose trance mix (radio edit + extended mix), krikt Bimbo Jones het tempo wat op (radio edit + extended mix). Deze versie is voorzien van vette bassen en dansbare beats. Scotty K’s Extended Klub Mix pakt je gewoon 9 minuten mee de dansvloer op. Ook van hem staat een radio edit op de CD single. Gomi’s Extended Mix (radio edit ook meegeleverd) zit op een wat lager tempo. maar mag er nog steeds zijn. Op weer een aparte single is dj Kaskade’s extended versie uitgebracht. Het geheel deed me sterk denken aan het Bloom remixes album, dat diverse dj’s van Sarah McLachlan’s songs hebben gemaakt. Heerlijke muziek voor in de auto of in de club!

Popularity: 2% [?]

Luke Quanstrom (gitaar, zang), Becky Johnson (idem) en Nathan Ykema (basgitaar, zijn voorouders zijn ongetwijfeld landgenoten) vormen samen Beckon Q, dat als vrienden van Tooth & Nail, Over the Rhine en dergelijke hebben. Americana, folkrock, tikje country. Het trio stond inmiddels al als openingsact voor gevestigde artiesten als TobyMac, Mandisa (een American Idol winnares), The Wreckers en Chris Young. Onlangs werd Your Chance uitgebracht.

Steal You opent met mid-tempo soft-rock. Guitar picking en Becky’s stemgeluid zijn kenmerkend voor When Does A Look. Akoestische gitaar begeleiden Reason Why, de titeltrack en Change Your Mind. Overboard is relaxed laid back, terwijl Written On My Soul weer Becky de gelegenheid geeft een folksy indruk achter te laten. Hetzelfde geldt voor Stay Here. Child Run bevat iets meer muzikale body en getuigt van de kans die we elke keer hebben om naar de vaderarmen van God te gaan. I Am The One sluit deze schijf af rustig af. Vind je The Innocence Mission, Bethany Dillon of Over The Rhine leuk, dan zul je ook Beckon-Q waarderen. Probeer anders wat songs uit op hun Myspace pagina .

Het trio kreeg muzikale versterking van Chris Sernel (toetsen), Scott Dalheim (gitaar). Productie werd gedaan door Chris Sernel.

Popularity: 1% [?]