De historische roman rondom de familie van Aga Djan, beheerder van een moskee en tapijthandelaar in de lokale bazaar speelt zich af in de roerige jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw. De eerste maandlanding die eigenlijk niet op televisie bekeken mag worden, de vrijheid tot aan 1979 onder de sjah, het regime van ayatollah Khomeini en de Iraans-Iraakse oorlog die daarop losbarstte. Abdolah schreef het boek voor Europeanen om hen een blik achter de schermen te gunnen van de milde vorm van de Islam. Tijdens de eerste helft van het boek is er een enorme dubbelhartigheid ten aanzien van Islam als godsdienst en moreel kader voor het leven. Rituelen zijn belangrijk, maar ongeremde seksuele avonturen van zowat alle personages zijn even ‘gewoon’ als het gebed richting Mekka. Galgal komt als jonge imam naar de moskee om er steeds verder te radicaliseren, hoewel zijn hoofdrol lijkt te zijn weggelegd als rechter Gods onder Khomeini. De honderden executies worden uiteindelijk in Kaboel gewroken. De invloed van Khomeini op het sociale leven is enorm. Enerzijds een godsdienstige radicalisering en terugkeer naar het rurale bestaan. Familielid Nosrat, gewapend met fotocamera en videorecorder helpt hem daarbij, maar verspeelt zijn lot door voor CNN een reportage te maken over het privé-leven van Khomeini en zijn vrouw.
De Perzische sprookjes gaan hand in hand met een collectieve verslaving aan opium, de bemoeienis van Frankrijk en Amerika met de regio en allerlei grootse en kleine gebeurtenissen die zich rondom het huis van de moskee afspelen. De schatkamer onder het huis fungeert als historisch geweten. Boeiende 410 pagina’s die mij als lezer wel met vragen ten aanzien van de Islam en haar interpretatie door volgelingen laat zitten.
Popularity: 7% [?]
