Henk-Jan van der Klis

Cees den Heyer brengt in dit tweede deel van een tweeluik over de Bijbel (in 2006 verscheen Het boek der verandering, De Bijbel als bron voor een alternatief christendom) het spotlicht op het Oude Testament, het eerste deel van ‘onze’ Bijbel. De inleiding opent met “De christelijke bijbel is geen eenheid”, waarmee de zoektocht start naar de zin, toegevoegde waarde en leeswijzer voor wat we als christenen het Oude Testament hebben genoemd. De van oorsprong Nieuwtestamenticus, maar tevens Bijbels theoloog Den Heyer staat uitgebreid stil bij de canonisatie van het Oude Testament, het ontstaan van zowel een Hebreeuwse Tenach (basis voor de joodse relgie) als een Griekse Septuagint (basis voor de Griekstalige schrijvers van het Nieuwe Testament). Twee testamenten hecht belang aan de intertestamentaire boeken (ook wel deuterocanonieke boeken genoemd) als aan de deuterocanonieke/apocriefe nieuwtestamentische geschriften zoals het Evangelie van Tomas. Den Heyer gaat hierbij uit van de stelling, dat met terugwerkende kracht het Oude Testament gevuld is, er vooral verhalen van mensen over God in staan, en God woorden in de mond zijn gelegd. De Bijbel is daarmee niet (langer) Gods Woord. De auteurs zijn geen spreekbuizen van God (p.12). Het brengt menig profeet of “God sprak”-passage in de Bijbel in discrediet. Waar Den Heyer beoogt los van dogmatische vooronderstellingen theologie te bedrijven (p.8) en historisch kritisch bijbelonderzoek als hoogst gewaardeerde (p.142) wordt gepercipieerd, noemt Den Heyer zelf de gevolgen “Verwonderlijk is dat niet, want deze benadering van de bijbel slaat het fundament weg onder belijdenis en dogma. In de boeken van Genesis tot en met Openbaring openbaart God zich niet, maar schrijven mensen over hun geloof, hun vertrouwen en hun twijfels, hun vreugde en verdriet.” Wie niet zelf op zoek gaat in de Bijbel en (wat ik dan houd voor) God tot zich laat spreken, en alleen luistert naar dergelijke theologische stellingen (leuk he, want bevestig of weerleg die maar eens op wetenschappelijke wijze), raakt snel zijn geloof kwijt.

Ik kan een eind met de theoloog meegaan, waar het gaat om de ellende die het annexeren van het Oude Testament als christelijk boek, of het alleen maar allegorisch interpreteren van oudtestamentische schriftgedeelten gaat. Ook de titels Oude en Nieuwe Testament leveren vanwege hun gevoelswaarde veel onvrede op. Natuurlijk kan het Oude Testament voor de joodse gelovige op zichzelf staan, hoewel Talmud en Midrash (verrassend weinig belicht door Den Heyer) als hulpmiddelen voor interpretatie en toepassing worden gebruikt. Dat menig Talmud tractaat ook zeer creatief met bijbeluitleg omgaat (waar Twee Testamenten zo’n broertje dood aan heeft) blijft onvermeld. Tja, en als we Jesaja 7 en 53 niet meer in perspectief van Jezus Christus als Verlosser mogen lezen (p. 84 ev), wordt het christelijk geloof – deze lijn doortrekkend – eentje van een boek dat ons goed zal doen (laatste zin van het boek op p.152), niet een persoonlijke relatie met God, of de vruchtbare werking van de Heilige Geest.

We hoeven Marcion niet te volgen die in de 2e eeuw het Oude Testament wilde afschaffen, een in de lijn van het boek wellicht verrassende conclusie. Wat blijft is een aantal boeken in eigen stijl, culturele context, geschreven door een keur aan mensen, waarin we vrijblijvend kunnen buurten.

Popularity: 3% [?]

Nadat het publiek tijdens de Winter Jam Tour en de GMA Week kennis heeft kunnen maken met Sparrow debutante Britt Nicole , is in mei de CD Say It uitgebracht. Britt noemt als invloeden artiesten als Gwen Stefani , Imogen Heap , Natasha Bedingfield , Kelly Clarkson , Green Day , Zero 7 , Leeland , Tobymac en Mat Kearney . Het met het vertrek of afwezigheid van op tieners gerichte namen als ZOEGirl , Stacie Orrico en Jump5 is er een te vullen gat. Producers Tedd T (Stacie Orrico, Rebecca St. James ) en DoubleDutch (ZoeGirl) bezorgden een sound die zich kan meten met Gwen Stefani, Natasha Bedingfield, dat blijkt al in de opener Holiday (passend bij de tijd van recenseren: een vakantie is nodig op z’n tijd!).

De drang om te evangeliseren klinkt door in zowel de titeltrack als de ballad Set The World on Fire. Blij is de insteek van Sunshine Girl, hoewel de CD niet blijft bij plezier en geluk. Anders dan andere debuterende sterretjes schreef Nicole zelf mee aan elke song en putte uit eigen ervaringen. De mix van met funk gelikte pop (Good Day), puntige rock (Believe) en hip-hop (Holiday) bezingt aangaan van en verbroken relaties, zelfbeeld en het leven met en vertrouwen in God. De scheiding van haar ouders is onderwerp van Don’t Worry Now, terwijl Good Day de weigering van een ex-vriend om haar echt los te laten verwoordt. Verwonding is het vertrekpunt van de gevoelige mid-tempo running eights When She Cries, vocaal de sterkste song. Al met al een veelbelovend debuut.

Popularity: 1% [?]

Met een vakantie in de Doubs in de zomer van 2007 achter de rug en eentje in de Jura gepland voor de zomer 2008 viel het oog op de ANWB Actief gids Jura . Deze compacte reisgids bevat een overzicht van plaatsnamen met korte beschrijvingen, 30 dagtochten voor auto, fiets en benenwagen.  Uit eigen ervaring ken ik nu de Doubs goed en vind de dagtochten op het moedige af. Om tijd genoeg te hebben voor de diverse bezienswaardigheden, zijn de schattingen van de duur aan de krappe kant. In de plaatsbeschrijvingen zijn de bezienswaardigheden veelal in de marge opgenomen, zonder exacte adressen. Wordt dus alsnog een zoekplaatje ter plekke. Lang niet overal worden webadressen aangegeven, hoewel ze er – opnieuw uit eigen ervaring – wel degelijk zijn.

De overzichtskaart schreeuwt om aanvullende gedetailleerde kaarten. Samengevat biedt het boekje aanknopingspunten en interessante dagtochtideeën die je vervolgens aan de hand van het internet, aanvullend kaartmateriaal voor jezelf moet uitwerken, wil je tijdens je vakantie niet willen opgaan voor ruzies over de navigatie, openingstijden en exacte locaties. Als extra mogelijkheid kun je in Google Books een deel van het boek inzien.

Popularity: 1% [?]

Cover via Amazon

Het van de wensenlijst gehaalde en afgelopen weekend op www.books24×7.com gelezen boek Coolhunting: tracing down the next big thing leert met de analogie van de bijenzwerm erg veel over het herkennen en medevormgeven van nieuwe trends. Gloor & Cooper tonen het geheim achter succesvolle innovatieve netwerken die zich kenmerken door samenwerking als Netscape, de open source ontwikkelaars en de negatieve varianten ervan als ENRON en de NASA. Heel praktisch kun je zelf een coolfarmer en coolhunter worden, zo blijkt uit de ogenschijnlijk eenvoudige benodigde stappen. Toegegeven, velen van ons maken al deel uit van diverse netwerken, en die kunnen nog veel productiever. Ik zou graag de connectie leggen tussen de productieve gemeenschap uit de boeken van Robert Quinn, preciezer het eerste principe uit Verander de wereld, en de COllaborative Innovation Networks van Gloor & Cooper. Absoluut lezenswaardig! Bijblijven? Lees dan de Swarm Creativity Blog van de auteurs. Een voorproefje van het boek vind je www.authorviews.com

Popularity: 4% [?]