Henk-Jan van der Klis

Dit muzikale viertal uit Vancouver, bestaande uit Dustin Matthew Ruth (zang, gitaar), Justin Carter Schiermeister (bas), Reid Van Atta (drums) en Nicholas Ace Wiinikka (gitaar), tekende na een 2004 indie release Inside Out in 2006 bij Tooth & Nail. Ruth staat voor richtinggevende muziek, vol verlossing, hoop, vreugde en geloofszekerheid. Fans van The Wallflowers , Oasis , kortom toegankelijke, melodieuze rocksongs uit de jaren ‘90 kunnen hun collectie uitbreiden. Complimenten voor producer Aaron Sprinkle (Jeremy Camp , Anberlin , MxPx ). One Foot In, One Foot Out opent stevig stampend. Eerste radiosingle Cross This Line (…’do with me as You want me’) mindert vaart, terwijl de titeltrack weer staat als een huis en Here To New York in een countryrock setting bidt om Gods hulp (‘take this heart and make it clean..’). Halverwege het rustige Mr. Turner versterken drums, gitaren en piano elkaar tot de passie zoals je die van Coldplay of Keane kent. Work It Out en Standing Still zijn wat ruwer materiaal. De ballad Figure You Out (‘there is no one quite like your love’) legt het dubbele in Ruth’s teksten bloot. Liefdesliedje en worship liggen dicht bij elkaar. In You Are is het duidelijk het laatste (“You are the waves that I feel when I’m sinking / You are the storms that I feel when I’m dying / You are God / I know / You are God”). Na het midtempo Love Me Like You Do en het open Always Yours sluit de sfeervolle mix van Starflyer 59 en Keane, Well With Soul, tekstueel een twist op de klassieker It Is Well With My Soul, af. Smaakvolle rock. Doe nog maar een tweede ronde!

Popularity: 1% [?]

William Bridges pretendeert in het boek Managen van transities juist de menselijke kant van organisatieveranderingen te belichten, terwijl het boek mij als lezer in de reeks gelezen veranderkundige boeken het minst kon boeien. Door het boek te starten met gekunstelde constructies als veranderingen die transities moeten heten en het door elkaar haspelen van management en leidinggeven (kijk alleen naar de boektitel) en daarna zonder literatuurlijst ogenschijnlijk de pretentie te hebben veel concepten zelf bedacht te hebben, is lucht. Hoe de geschiedenis van Mozes en schoonvader Jethro uit Exodus wordt ingebreid raakt kant noch wal. Iets betere schriftkennis zou tot andere conclusies leiden dan de causaliteit tussen rigide leiderschapstijl en het beloofde land mogen intrekken (p.181). Open deuren als ‘verkoop problemen, geen oplossingen’, ‘ontdoe u van oude bagage’ en ’stel extra veranderingen uit’ klinken me veel te gemakkelijk. Jammer, maar de werkelijkheid, juist die menselijke kant van veranderingen, is veel complexer!

Popularity: 6% [?]

Zo’n 3,5 jaar na Befriended is – afgezien van het kinderslaapliedjesalbum Now the Day Is Over (2004) – er nu We Walked In Song , waarop Karen Peris opnieuw 11 zelfgeschreven, herkenbare luisterliedjes zingt, manlief Don gitaar speelt en de spaarzame drums en het orgel erbij sleept en Mike Bitts de bas beroert. Ten opzichte van vroegere albums als Glow is de muziek van meer art-folk/rocky al jaren teruggebracht tot krachtige eenvoud. Werd Karen Peris’ vocalen en muziek in de beginjaren nogal eens vergeleken met Karen Bergquist’s Over The Rhine , gaat de analogie niet meer op. Waar Befriended in het licht van het heengaan van Karens moeder stond, verhaalt We Walked in Song het verlies van haar vader (Brotherhood of Man, Over The Moon) en de liefde voor haar kinderen (Happy Birthday, Love That Boy). Introspecties over ontmoetingen, reizen, afscheid, terugkeer (My Sisters Return from Ireland, Into Brooklyn Early In The Morning, Since I Still Tell You My Every Day, A Wave Is Rolling). Peris & Bitts zullen nooit een slecht album maken; een kritische noot is het gebrek aan muzikale progressie. Muzikaal zijn de albums inwisselbaar, positief gesteld: zo klinkt de band!

Popularity: 3% [?]

De praise & worship ’scene’ is overvol en dan is het lastig je eigen footprint te definiëren. Na het debuut in 2004 met de #1 ‘hit’ Glory Defined, albums Space In Between Us en Rise , gooit het trio Jason Roy (guitar, vocals), Michael Anderson (drums) en  Jesse Garcia (keys, guitar) het ditmaal over de pop/rock boeg van Snow Patrol , Vega4 , Anberlin en – wie niet – U2 (Incredible heeft wel wat van Beautiful Day) met natuurlijk de focus op God, de Schepper. Gods genade voor zondaars (Power of Your Name, You Carried Me, Amazed, Incredible), de zekerheid van Zijn hulp (Singing over Me) en eigentijdse bewerkingen van psalmen (Grace That Is Greater). Naast veteraan producer Brown Bannister (Amy Grant, Twila Paris, MercyMe, The Afters, Steven Curtis Chapman, Third Day) werkten onder meer de Britse tekstschrijver Chris Eaton (Amy Grant, Point Of Grace, Jaci Velasquez, Vince Gill) (de songs Incredible, Singing Over Me, Power of Your Name) en musici als Erik Darken (percussie), Otto Price (bas) en Blair Masters (keyboards) aan de stevige soundscapes. You Carried Me gooit hoge ogen als opvolger van Glory Defined, hoewel Iris To Iris vooral als album beluisterd kan en mag worden. Kritisch punt in veel worship songs blijft de tekst (hoewel het daar toch om draait?): minimalisme in vocabulaire, herhalingen, e.d. zijn ook bij Buidling 429 schering en inslag, hoewel ’slimmer vormgegegeven’. Bij concentratie op de rock en de CD als geheel wil de replay toets best werken!

Popularity: 1% [?]

Misschien wel het meest vermakelijke boek over leiderschap. Bij de titel Leiderschapspil associeer je direct met honderden pagina’s inzichten, voorbeelden, tabellen, schema’s en modellen. Waarom? Omdat leiderschap zo moeilijk te vatten lijkt. Ken Blanchard (The One Minute Manager en Gung HO!) en Marc Muchnick schreven een parabel over het fenomeen. Want, als er echt een pil bestaond die leiderschapskwaliteiten in managers kon opwekken? Eindelijk een oplossing voor een moeilijk probleem.  De Effectieve Leider doet aan contra-expertise. Verrassende resultaten blijken uit de test. Waarom zijn die andere boeken zo dik? En waarom is het ‘geheime recept’, bestaande uit integriteit, partnerschap, waardering en een finishing touch geen toverformule?

In dat kader is het verrassend 27 juni het bericht heilige graal van management gevonden op Management Team te vinden. “Na jarenlange studie heeft André de Waal zijn onderzoek naar high performance organizations afgerond. De Waal onderzocht de kenmerken van bedrijven die vijf á tien jaar lang beter presteren dan hun peer group. “Ik heb ‘m,” zegt De Waal in een interview in Management Team nummer 12. “Ik heb de heilige graal van management te pakken.””

Popularity: 3% [?]