nov 20 2014

Almar Otten – De afstammeling

afstammelingLineke Tesinga, de medewerkster van het Stadsarchief en Athenaeumbibliotheek in Deventer speelt in De afstammeling een cruciale rol in de zoektocht naar een verdwenen schat uit de vroege middeleeuwen, toen de Saksen gekerstend werden door Karel de Grote. Joris Dunbar doet promotieonderzoek bij professor Van Gemen en ontdekt een eeuwenoud manuscript over de reis van missionaris Lebuïnus die in de 8e eeuw in Deventer leefde. Van Gemen ontslaat hem plotseling, er wordt bij hem ingebroken en hij overleeft een mysterieus ongeluk op de Veluwe, waarna hij in een Deventer studentenhuis belandt. Achter de schermen worden complotten gesmeed om vanuit bloedlijnen het Saksische rijk nieuw leven in te blazen, hebben de ontwikkelingen de belangstelling van veiligheidsdiensten en worden raadsels rond de dood van de oude liefde van Lineke, Berend en haar baas en Berends vader, Frank langzaam, maar zeker opgelost. Scenes in het Teutoborgerwoud, diverse plekken in de binnenstad van Deventer en Haerande, de door Otten fictief uit landgoed De Haere bij Olst en Nieuw-Rande bij Diepenveen samengesteld landgoed. Spannend van begin tot eind, met boeiende ontwikkelingen en een ontknoping helemaal aan het eind. Otten heeft wel een herkenbare stijl in opbouw van zijn plots. Ik heb met plezier gelezen.

Over de auteur

Almar Otten (Deventer, 9 november 1964) is een Nederlands thrillerauteur. Otten werd geboren in Deventer, maar groeide op in Heerde. Een baan bij ingenieursbureau Tauw bracht hem van Wageningen, waar hij afstudeerde als hydroloog, in 1991 terug naar zijn geboorteplaats. Hij werkte achtereenvolgens bij Tauw en het ministerie vanLNV, sinds 2007 is hij in dienst van de gemeente Deventer. Otten schrijft sinds 1999.

nov 19 2014

Project Management Myths Busted by Hard Facts

Myths-About-Project-Management-Busted-By-Hard-Facts-Infographic

nov 18 2014

Over The Rhine – Blood Oranges In The Snow

over the rhine blood orangesOpnieuw een kerstalbum van de alweer 25 jaar bestaande Amerikaanse band Over The Rhine. Na The Darkest Night of The Year (1996, in 2008 opnieuw uitgebracht) en Snow Angels (2006) loopt Blood Oranges in the Snow twee ‘seizoenen’ voor. Om de eigenzinnige folk weer van een kerstthema te voorzien is niet zo’n grote stap voor Linford Detweiler en zijn vrouw Karin Bergquist, de vaste kern sinds de oprichting. Volgens eigen zeggen genuanceerde liedjes die zowel de vreugde en vrede van Kerst als de grote boze buitenwereld verenigen. Melancholisch met steel guitar en vegertjes over de drums (Mickey Grimm is te gast) in het titelnummer.  In Another Christmas voert Linford zingend de boventoon, Karin is naar de achtergrond weggedrukt. My Father’s Body is ook een duet, ditmaal meer in balans. Cello en viool geven de gitaarbegeleiding extra’s aan de herinnering. “My father’s body lies under the snow/Sometimes on Christmas Eve that’s where I go/I hear faint Christmas bells from far away/Ring out all the unspoken words I’ve never found within myself to say”. De cover van countryzanger Merle Haggard’s If We Make It Through December pakt lichter uit.

Karin helpt je leren loslaten in Let It Fall “Have you been trying too hard/Have you been holding too tight/Have you been worrying too much lately/Whatever we’ve lost/I think we’re gonna let it go/Let it fall/Like snow.” Knipogend naar oude gospelliedjes, de kern van het kerstverhaal, Johannes 3 vers 16 (Zo lief had God de wereld, dat Hij zijn enige Zoon zond) in First Snowfall. Met het akoestische Snowbirds op gitaar en het meeslepende Bethlehem rest nog de afsluiter New Year’s Song als toast op weer een nieuw jaar. “Toast the ghost of another year past/Just a little New Year’s song/Happy New Year everyone/It came upon a midnight clear/Another brand new year” Zo, zonder plakkerig of platgetreden als sneeuw te worden, kan een derde kerstalbum ook een waardevolle aanvulling op het repertoire blijven.

nov 17 2014

Nadine Ahr – De belofte

de belofteNadine Ahr neemt je in de roman De belofte mee in de bewogen laatste levensjaren van haar dementerende oma Ria en haar levensgezel Edwin. Neef en nicht, niet getrouwd, maar toch verbonden door de belofte altijd bij elkaar te blijven. Edwin had bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog een belofte aan een vrouw gedaan van wie hij niet hield. Het verstandshuwelijk hield niet stand. Ria, ‘het meisje’ van wie Edwin altijd is blijven houden, trof zelf na Edwins huwelijk een man met losse handjes. Nadat hij was overleden, treffen Edwin en Ria elkaar weer opnieuw in Thüringen. De grote liefde komt over hen. Ditmaal zullen ze elkaar tot het einde liefhebben, besluiten ze. Kleindochter Nadine, zelf bevriend met Tino en woonachtig in Berlijn, besluit na de vele ontmoetingen met haar opa in Hannover het verhaal van Edwin en Ria te gaan opschrijven.

Het resultaat is aan aangrijpend relaas over de gefaseerde dementie, de machteloosheid van de niet-demente partner en de gewetensvraag of huwelijkstrouw een verplichting ‘tot de dood u scheidt’ moet zijn. Liefde is krachtig, maar als je geliefde je niet meer herkent? Fraai gelaagd, met stukken uit het verleden en nu, de stukken levenslijnen komen naar het einde toe bij elkaar. Als Edwin dan toch nog vóór Ria komt te overlijden en Ria zo ver heen is, dat ze het verlies al niet meer kan begrijpen, laat staan verwerken, lijkt Nadine zelf de spil van het verhaal, daarmee dichter naar de lezer toekruipend, vragend hoe deze met de situatie zou omgaan.

Over de auteur
Nadine Ahr (Hannover 1982) studeerde geschiedenis en communicatiewetenschappen. Zij ontving het Stipendium voor talentvolle journalisten van de Süddeutsche Zeitung en is werkzaam voor Die Zeit. Voor een voorpublicatie uit De belofte ontving zij verschillende prijzen, waaronder de Deutsche Reporterpreis 2013 voor de beste reportage.

nov 16 2014

Wandelen over het Drenthepad van Norg naar Peizerwold

Natuurpad Langeloërduinen Jacobspad en Drenthepad NorgOp het Streekpad 6 Drenthepad ontbraken nog een paar gewandelde etappes. Het stuk tussen Appelscha en Norg met het Fochtloërveen, Veenhuizen naar Norg, had ik in 2012 in een eigen rondwandeling gezien. Ook de winterkwartetwandeling in 2010 vanuit Frederiksoord en de dooltocht in het Drents-Friese Woud vanuit Appelscha in maart 2014 liet me die omgeving verkennen. Zaterdag dus de focus op de Noord-Drentse esdorpen tussen Norg en het Groningse Leek.

Norg – Roderesch

Kerk aan Brink Norg Drenthepad‘s Morgens om 8u branden alleen in de hotels rond de Brink in Norg al lampen rond de ontbijtbuffetten. Voor de rest is het uitgestorven. De auto geparkeerd en via de 13e eeuwse Sint-Margaretakerk het Kerkpad op. De Langeloërduinen zijn beboste voormalige zandduinen met kleine heiderestanten zoals bij het Schillenveen. Met een lus gaat de route om Langelo, waar her en der gas gewonnen wordt, heen. Tussen de polders en de Alteveerse bossen ligt de samenloop van het Oostervoortse Diep en het Groote of Lieversche Diep. De waterloop is verlegd, evenals het Drenthepad hier. Door Alteveer gaat het naar Roderesch.

Roderesch – Nieuw-Roden

't Vrijers Bankie Nieuw-RodenDe Norgerweg weer overgestoken volgt een lus door het natuurreservaat Mensinge, langs de sterrenwacht, de zichtlanen in het Sterrebos en een gang over het schouwpad langs het Peizerdiep en het op het Peizerdiep uitkomende aftwateringskanaal De Loop naar Roden. De klinkerpaden rond de havezate Mensinge zijn glad, waarna opnieuw De Loop wordt gevolgd. Hier mis ik blijkbaar een pijl naar rechts (het routeboek blijft vanwege de regen en verder goede bepijling dicht). Een eind verderop denk ik op basis van de kaart in het routeboek de volgende aansluiting te kunnen pakken. Terugkijkend op de gelogde gps-route ben ik daarbij te vroeg afgeslagen en heb ik de woonwijk in het zuidwesten van Roden plus Nieuw-Roden extra meegenomen. Ik rust op ‘t Vrijersbankie bij een begraafplaats.

Nieuw-Roden – Peizerwold

In Nieuw-Roden gaat de voormalige kapel, nu Instituut voor Muzikale Ontwikkeling Jong Talent op de foto. Daarna, om niet teveel tijd te verliezen aan helemaal teruglopen naar de aansluiting bij Maatlanden in de wijk Roderveld, in de berm van de Teheijlsterweg naar het buurtschap Terheijl en het bijbehorende bos Natuurschoon zuidelijk van Nietap. Daarna volgt het centrum van Leek. De regen doet de sfeer ronde drooggelegde Leekster Hoofddiep niet. Mooi is het in gele tinten uitgevoerde Kasteel Nienoord en het bijbehorende landgoed. In plaats om het landgoed te trekken, zoals het Drenthepad voorstelt, neem ik het bos langs het Nationaal Rijtuigenmuseum, familiepark en zwemkasteel om bij de brug over het Leekster Hoofddiep uit te komen.

Molen Woltzicht Roderwolde DrenthepadDe Drents-Groningse Wolden strekken zich uit van landgoed Nienoord tot landgoed De Braak in Paterwolde. De beken die het water afvoerden van de Drentse zandgronden en hoogvenen liepen hier op de hoge Groningse kleiruggen. Vanaf 1100 werden het ontstane veengebied ontgonnen. Dankzij de natte verveningen ontstonden grote plassen zoals het Paterswoldse Meer, Friese Veen en hier het Leekstermeer. Het natuurgebied Onlanden, ‘een wetland van formaat’ trekt nu eenden en ganzen. Een betonnen fietspad leidt via Sandebuur en Roderwolde naar Peizerwold. Zo’n 7km flink doorstappen en niet teveel mokken over de regenval. In Roderwolde afwisseling. De molen Woldzicht, een nog altijd in bedrijf zijnde olie- en korenmolen kijkt uit op de Schipsloot die weer op het Peizerdiep uitkomt. In de zomermaanden kun je er kano’s huren om de omgeving te verkennen.

Het Peizerdiep over is het nog een klein stuk door natuurgebied Stenhorsten naar de bushalte Peizerwold. Let ook op het kruispunt met de N372 op het voormalige tolhuis. De Qbuzz Link 4 bus brengt je zo ongeveer elk kwartier naar Groningen of Roden. Vandaar kun je verder huiswaarts.

Pagina 1 van 42912345...102030...Laatste »