apr 23 2014

MercyMe – Welcome to the New

MercyMe welcome to newDe Amerikaanse band MercyMe zat de laatste albums in een mix van gepolijste pop rock en worship. Voorman Bart Millard graaide in oude gezangenbundels voor een paar soloalbums. Hoe ga je dan verder? Welcome to the New verdient als albumtitel dan niet de originaliteitsprijs. Swing, rockabilly, dat meer een drang naar Newworldson dan Newsboys (om ook maar meteen wat andere ‘new’ bands te noemen) inhoudt.  “Come on and shake, shake, shake” (uit de lead single Shake). Het Yeeha! ligt op je lippen bij de countrypop in Greater. Vergis je niet in het aandeel van computerdrums en samples in de liedjes! Tweedeling tussen de kinderen van God en degenen die in de wereld leven is belangrijk voor de mannen.

Zowel tekst als muziek had wat organischer, minder netjes en vooral persoonlijker gemogen. De ballad Finish What He Started heeft zo’n voorspelbare titel, dat je haast zelf de verzen en het refrein kunt uitschrijven, niet de categorie songwriters waar ik warm van word. “Let me introduce you to amazing grace. No matter the bumps, no matter the bruises, no matter the scars, still the truth is, the cross has made, the cross has made you flawless.” (in het gladde Flawless). Gaandeweg het album krijgen de synth programmeurs toch weer de overhand, hoe rockend liedjes als New Lease on Life en Burn Baby Burn ook mogen lijken. De weer bij Newworldson passende soul ballad Wishful Thinking haalt het tempo er uit. En als 60% van de liedjes krap 3 minuten telen en de andere 4 ergens in de 4 minuten, ben je snel door het nieuwe album van de band heen. Tenslotte: mag er een verbod komen op het afgezaagde frase “You are free indeed”  (Dear Younger Me)?

Enhanced by Zemanta

apr 22 2014

Concertverslag Kim Janssen en Mister & Mississippi in Hedon Zwolle

De mensen achter Nieuweplaat.nl trokken mijn naam om een tweetal vrijkaarten voor het concert van Kim Janssen en Mister & Mississippi op zondagavond 20 april (ja, Eerste Paasdag) te winnen. Noch vrouw, noch kinderen wilden mee (onbekend maakt onbemind), dus deelde ik 15 april de open plek op Twitter en Facebook. Bij gebrek aan reactie 17 april in de herhaling, 20 april ‘s middags ook in het Facebook event van het concert, beide zonder enig resultaat. Ik gunde een ander ook een leuk concert, maar zou in een dergelijke situatie er niet over peinzen zelf dan ook niet te gaan.

Een jaar geleden was ik bij het intiem opgezette, uitverkochte concert in het Deventer Burgerweeshuis en besprak het titelloze debuutalbum. Het podium in het verbouwde Zwolse poppodium Hedon is natuurlijk een andere setting dan op een vloerkleed aan drie kanten door publiek worden omgeven. Nu stond er op het balkon een 25 man en was het beneden redelijk goed gevuld. Vóór het rond 22u zover was eerst het voorprogramma.

Voorprogramma Kim Janssen

Kim Janssen heb ik in uiteenlopende omstandigheden al vaker live gezien, variërend van kerstengel in How to Throw a Christmas Party, met The Black Atlantic live op het Flavor Festival en diens voorloper Flevo Festival. en bij het Volkoren Festival, eveneens in het Zwolse Hedon. Hij was zelf sinds de verbouwing nog niet terug geweest, had wel z’n huiswerk gedaan en feliciteerde de Zwollenaren met het veroveren van de KNVB Beker op Ajax.

In 2013 Kim het album The Lonely Mountains uit, een vervolg op Ancient Crime (2012). Hij herscheef zijn eigen stukken, werk van Chopin en Britten en voegde nieuwe delen toe aan gedichten van Robert Herrick en W.N. Hodgson. Alleen met gitaar, innemende stem en gezonde dosis zelfspot (‘zijn er ook Kim Janssen fans in de zaal?’ en nadat een enkeling daarop reageert,  ‘toe mam, hou op!’) voldoende voor een voorprogramma, altijd een lastige rol om het publiek echt te boeien, hoewel de mensen zondagavond redelijk stil was en een luisterend oor bood.

Weerzien met Mister & Mississippi

Hoewel het hele instrumentarium, ik neem aan ingeregeld en gebruiksklaar, op het podium stond, duurde het toch weer ruim 30min eer de wachttijd na het voorprogramma voorbij was. Ik blijf dat een knap staaltje momentum verliezen vinden. Ach, zodra een geluidsband wordt ingestart om de band in het donker te laten opkomen, ben je dat ook weer vergeten. De folkrock met sferisch gitaarwerk van Tom Broshuis en Danny van Tiggele, afwisselende zangpartijen tussen Samgar Lemuël Jacobs (ook percussie, toetsen en klokkenspel), en Maxime Barlag (ook drums) bracht een hele hoop bekende nummers van hun titelloze debuutalbum (Follow The Sun, Calm, See Me, Same Room, Different House, etc.)  Zodra het voetpedaal (ergens onder een orgel vandaan gerukt) aanvullend op de basgitaar werd ingetrapt, werden mijn met doppen gevulde oren alsnog gepijnigd. Helaas verknalde dat de verder goed gemixte sound op een aantal momenten in de set. Nemo Nobody accepella zingen ging er bij het publiek in als koek en leidde tot de opmerking, dat de versterkers ook wel uit konden blijven. We mochten kennismaken met nieuwe liedjes, sommige pas enkele weken jong: In Between, Where the Wild Things Grow en We Only Part to Meet Again. Running, Six Feet Under tot Follow The Sun als ‘laatste liedje’. En dus encore met Southern Comfort en de als echte afsluiter bewaarde Northern Sky. Samgar bedankte ons diverse malen voor de stilte om te luisteren en beloofde snel weer in Zwolle te komen spelen. Goed idee!

Enhanced by Zemanta

apr 21 2014

Wandelen langs het Zwarte Water tussen Hasselt, Genemuiden en Zwartsluis

Voor de verandering wandelde ik vandaag weer eens samen met Klazien. We hadden kunnen leren van de ervaringen uit eerder samen gelopen tochten, zoals rond het Tulpenfestival in Creil (2012) of de Mooiste wandeling van Nederland in Kuinre (2010). En nee, we wandelen ook wel samen in de zon :-) Always look on the bright side of life. OK, de regenjas gaat altijd mee, de verwachting was gisteravond nog, dat de regen pas ‘s middags zou komen rond Hasselt. Jammer, maar helaas. De zelf op basis van het wandelnetwerk IJsseldelta in het gelijknamige Nationaal Landschap uitgezette route bracht ons vandaag in geen enkel bos, hield ons op de lage vlakte, uitgezonderd de dijken langs de wateren.

Hasselt-Genemuiden (10km)

‘s Ochtends de auto aan de Kaai bij het Zwarte Water in Hasselt geparkeerd. Het centrum laten we direct achter ons, de brug over om over de Hasselterdijk richting Genemuiden te wandelen. Het Jabikspaad en het streekpad Hanzestedenpad volgen deze dijkroute ook. Verhard, slingerend langs de kolken van De Driehoek, Roebollige(r)hoek en Cellemuiden. Daar pakken we een 2,4km ommetje over de Ringweg door de polder van Groot Cellemuiden. De achtergrond van het plaatselijke dijkrecht is interessante geschiedenis. De weilanden, waar nog weinig koeien te zien zijn, de rust van het Zwarte Water en aan de linkerzijde de bedrijfsterreinen van Genemuiden. Via de Sasdijk kwamen we zo bij de binnenhaven. Op deze Tweede Paasdagmorgen hadden diverse kerken hun samenkomsten en dus zagen we gezinnen naar diverse kanten naar hun kerk gaan. Keuze te over, dat viel wel op. We wandelden om het centrum en de nieuwbouwwijken, volkstuinen heen om daarna weer in het oude centrum uit te komen.

Zuiderzeepolder – Zwartsluis (15km)

In het centrum aangekomen buigen we weer af, het stadje uit, langs nieuwbouw en de Bethelkerk van de plaatselijke Hersteld Hervormde Gemeente de Zuiderzeepolder in. Deze polder is verdeeld in de Van Vleutenspolder en De Biesvelden. De Lage Vlakteweg spreekt er boekdelen. Aan het eind van de weg wachtte de dijk langs de Veneriete die in de Mastenbroekerpolder begint en uitkomt bij de Goot in het Zwarte Meer. Het gras was hoog en nat; de regen overvloedig. Het LAW-8 Zuiderzeepad volgt deze dijk ook. Op het deel langs het het met rietkragen omzoomde Scheepvaartgat bleven zowel muggen als lammeren bij ons spelen. De laatste aanhalen was grappig, de eersten mochten eigenlijk wel zonder ons hun vertier zoeken. Aan het Zwarte Water bekeek ik nog even Vluchthaven De Ketting, een kleine jachthaven. Langs de plaatselijke ‘goudkust’ aan met riante woonkamers op de eerste etage bereikten we de Connection veerpont Noordwesthoek om ons over te zetten naar de Broekenpolder. Klaziens hulp was nog nodig om de overboord geslagen regenbroek van één van de veervrouwen op te pikken. Eindelijk wat actie.

Het regende nog steeds onophoudelijk, dus kozen we voor de N331 over de dijk in plaats van de oranje route buitendijks direct aan het Zwarte Water. Dit stuk van de provinciale weg wordt momenteel gefreesd en daarna geasfalteerd. Wel grappig om in plaats van 80 km/u met de auto nu eens 6 km/u op twee benen dit traject te nemen. Zwartsluis is bij mooi weer een plaatje en meer aandacht waard dan het doorsteken dat we nu deden. De sluizen, het oude centrum met – net als in Genemuiden – veel bankjes buiten op de stoep, de jachthaven en winkeltjes zijn zeker een bezoek waard, mocht je er nieuw zijn.

Zwartsluis – Hasselt (7km)

Ook aan deze kant heet het Hasselterdijk. Langs de dijk met rechts de tot kwetsbaar natuurgebied en dus niet toegankelijke terreinen richting Zwarte Water tot aan Hasselt doorstappen. We zijn bekend in en met Hasselt, maar ook voor deze hanzestad geldt: mooi historisch centrum, dat een bezoek waard is. Nu waren we na een ruim 32km wandelen wel blij weer in de auto te kunnen stappen, richting bad en douche, kachel en warme koffie.

Enhanced by Zemanta

apr 20 2014

George W. Robertson – What is Evangelism?

What is evangelismIn the Basics of Faith series booklets introduce readers to basic Reformed doctrine and practice. On issues of church government and practice they reflect that framework – otherwise they are suitable for all church situations. George W. Robertson answers the question What is Evangelism? by unpacking five different approaches to evangelism: testimonial, invitational, intentional, compassionate, and intellectual ways to proclaim the good news about Jesus Christ. Biblical evangelism is inseparable from social responsibility, Christian discipleship, and church renewal. Robertson explains biblical sources and practical implications. The salvation we claim should be transforming us in the totality of our personal and social responsibilities. Faith without works is dead. Evangelism is God’s work of growing his family to an inestimable number who will be gathered before him at the last day. The faithful must trust in the sovereign grace of God. They must pray that God’s Spirit will bring in his harvest of souls. The booklet is clear and comprehensive. A good starter or refreshment of our principal duty: go and tell the whole world the good news of God’s grace for mankind.

A sample chapter is available.

About the author

George W. Robertson is  senior pastor of First Presbyterian Church in Augusta, Georgia.

Enhanced by Zemanta

apr 19 2014

Loop van het Oude Diep van Echten naar Pesse en terug door Boswachterij Ruinen

Onlangs kocht ik bij het Drents Landschap de routeboekjes van De loop van het Oude Diep en De loop van de Drentsche Aa in het handige dwarsligger formaat. Vandaag de beurt aan de eerste stukken van De loop van het Oude Diep met start en finish in Echten. Een route die ik al wandelend ten opzichte van de beschrijving aanpaste. Daarover later meer. Bij het Huus met de belle in het hart van het dorp Echten was genoeg parkeergelegenheid. Op deze Stille Zaterdag was ik ‘s morgens om 7u de eerste en ‘s middags om 14u bij aankomst nog steeds de enige.

Beginnen bij het einde van het Oude Diep – Echten – Hoogeveen (20km)

Wijlen Stephen R. Covey indachtig (het 2e uit 7 eigenschappen van effectief leiderschap) begon de route bij het einde. Echten uit richting de Oshaarseweg en daar langs het bos. In het bos is men behoorlijk met kappen en herinrichting bezig. Ik kon de beschrijving niet geheel plaatsen, stak te ver door naar het westen en had dus OSMAnd nodig om me te oriënteren. In S-vorm om vakantiepark Westerbergen heen dus via houtwallen, bosranden en schouwpaden om bij het einde van het Oude Diep vlakbij de Hoogeveensche Vaart te komen. Tot waar de gekanaliseerde Oude Diep in de Vaart uitmondt over de grasdijk van de Vaart en daar over het schouwpad richting café / restaurant De Molenhoeve (in het boekje Molen genoemd). Aan de overzijde van de Zuidwolderweg het Kraaienbosch in. Ook hier wordt grof gekapt. Aan de toegangshekken hangen mededelingen dat aan de herinrichting als wandelbos gewerkt wordt. Het Huis te Echten heb ik al diverse keren op een wandeling mogen bekijken. Gek genoeg was de vijver aan de achterzijde nog niet in een route opgenomen. Een behoorlijk stuk langs het Oude Diep volgde, zowel door open landschap als in de rond de beek gebouwde wijk van Hoogeveen. Ik wist dat ten noorden van de spoorlijn natuurontwikkeling langs een stuk van het Oude Diep onder de naam De Oude Kene werd gedaan. Dit zat niet in de route, maar eigenwijs trok ik er toch door met de verwachting aan de noordzijde wel naar Fluitenberg te kunnen doorsteken. De bruggetjes liggen er, de op de kaart ingetekende weggetjes niet (meer). Dus werd het een volledige ronde door De Oude Kene om bij de spoorwegovergang weer aan de Hoogeveense kant verder te gaan, over het voetpad langs de sinds 1 januari 2014 leegstaande gevangenis De Grittenborgh en ziekenhuis Bethesda.

Hoogeveen – Pesse (8km)

Over de A28 ligt even verderop het station waar ik na 20km wandelen kort rustte. Daarna weer een stuk onbekend Hoogeveen voorbij de Stuifzandseweg, namelijk de Spoordijk die na het viaduct van de rondweg het Oude Diep weer treft. Onder de stralende zon door over een grasdijk langs de beek. Verderop langs een parallel lopend water richting Stuifzand. Vanwege de extra kilometers in De Oude Kene had ik besloten niet het ommetje Tiendeveen en Siberië te doen. Dit zat ook in het Westerborkpad, dat hier wel mooie stukken Drenthe meepakte, maar niet bij de spoorlijn bleef, zoals De Loop van het Oude Diep hier niet bij de beek blijft. Ik wel, via de Pesserma snel weer terug bij het Oude Diep tot aan de Secteweg. Groepen fietsers kwamen me tegemoet over de klinkerweg die voorbij het spoor door de Boerenveensche Plassen gaat.

Over de Oostering nog steeds langs het natuurgebied tot aan een wagenschuur. Daar weer onverhard verder, langs oude houtwallen en bosranden. De bepijling van vermoedelijk de 2e Weidebliktocht van 22 februari 2014 hing op sommige plekken nog in de bomen. In Pesse zelf aangekomen de bushalte in de Dorpsstraat bij snackbar Het Trefpunt opgezocht.

Pesse – Echten (7km)

De busverbinding naar Echten terug zou over Ruinen moeten gaan met daar 50min wachten.

Dus verderop aan de Molenhoek weer gerust, de onderste helft van de wandelbroek afgeritst en de jas in de rugzak voor de laatste 7km die eigenlijk als een streep over de Echtenerdijk door de boswachterij Ruinen trok. Dat was overigens niet saai. Afwisselende bospercelen, diverse fietsers en heerlijk wandelweer. Aan de andere kant bij de Ruinerweg weer het spoor over, langs Tea Time weer terug naar de auto, 37 wandelkilometers erbij.

Enhanced by Zemanta
Pagina 1 van 38712345...102030...Laatste »