Twilight Meadow – The Worlds We Discovered

twilight meadow the worlds we discoveredToen Owl City nog klonk als Swimming With Dolphins, een half decennium geleden, en dan weer vooruit schakelen. Welkom bij Twilight Meadow (overigens ook in 2011 gestart) die met The Worlds We Discovered een bijdrage aan het synth pop genre doet. Sterker nog, 19 maart, daags na de release van het album, presenteerde Twilight Meadow een eindversie van het door Owl City nooit afgeronde liedje Ridisculously Happy op Youtube. Afgezien van een Facebook en Soundcloud account is over de achtergrond van de jongeman uit Nashville niet makkelijk wat te vinden. Het blijkt het alter ego van Matthew Parker (1994) die onder eigen naam als DJ met EDM en dubstep actief is, en op platen van Rapture Ruckus, Shinebright, en Capital Kings te horen is. Twilight Meadow is een side project, maar met zo weinig marketing een recept om als eendagsvlieg snel vergeten te worden.

Nee, hier staat geen nieuwe Fireflies tussen, hoewel de zoetige arrangementen pogingen doen in het titelnummer, het wiegeliedje Sleep in Peace (“It’s Twilight in the Meadow again”), totdat in Drifting een dromerig pianospel het over een ambient boeg gooit. Anna Criss zingt in Rise, Sun, Rise, dat zo’n typische worship 70-74bpm inslag heeft. En ja, het aanroepen van de zon om licht en hoop te geven, is ook een eeuwenoude vorm van religie. Homeward Bound bezingt het universele verlangen naar huis. In de ballad Autumn Forever een hart onder de riem met hoop voor treurenden. Dream electronica, net als in Never Ever Ever. Hoge dosis Owl City toetsenpartijen weer in Galaxies Apart (ook de titel al) en Dreamy Eyes met Mulin alias The Sailor’s Lantern (net als Twilight Meadow aangeprezen aan fans van Owl City, Port Blue, Sky Sailing, The Sailmaker en Seawaves). Ja, vocaal is Matthew Parker anders uitgerust dan Adam Young. Na de winterse blues in de ballad Winter Froze The Flower sluit Mystery Mountain dichtbij Matthew’s Canadese voorbeeld af.

Vijf remixes krijg je erbij cadeau. Voor het titelnummer werd een remix contest gehouden. Jacob Stanifere (ook actief voor Capital Kings) neemt Galaxies Apart onderhanden, maar laat het braaf en weinig onderscheidend. Nasturtia (Bayley Milne) (met een vleugje dubstep, ene Raal en onder eigen naam, Matthew Parker, The Worlds We Discovered, eindelijk een vettere uitvoering. Matthew Parker verbouwt Never Ever Ever. Op Youtube staan interessantere mixes, bijvoorbeeld die van JJW.

De muziek is prima voor de achtergrond, stoort nergens, maar blijft onvoldoende bij. Ruimte voor verdere muzikale groei en een eigen plek, zowel muzikaal als qua labelkeuze. Waarom een christelijk muzieklabel, als ook met een bouwlamp geen spoortje ‘christelijk’ te vinden is?

Mark Victor Young – The Launch

the launch victor youngMark Victor Young mixes humor, comics and a crime story in one plot. The Launch showcases Watson Sinclair and his friend JC Dubois, wannabe cartoonist for the daily papers. They have a sick plan to realize their dream. They kidnap Ray Bennett, editor of Royal Features Syndicate and manage to sneak into Canada to collaborate on a new comic series, and a hopefully successful launch. Narrow escapes, stupid failures, attempts to hide their ventures from their families and the police.

E-mails and comics are thrown as intermezzos, there’s so much to laugh about. Young did his best to create lively characters, typical male conversation lines and intentional twists to keep his readers locked in until the final chapter. A great return of the author of Awkward Stages.

About the author

Happily married since 1992 and a father since 2003, Mark Victor Young has been a writer for as long as he can remember. He was born in Toronto and grew up in London, Canada. He was the first winner of the Lillian Kroll Prize for Creative Writingat Western University, where he also completed a degree in English Literature. He has published novels, poetry, short fiction, feature articles, comic strips and book reviews in various media.

He lives with his wife and daughter in London.

 

 

 

Eerste Kennedymars Cuijk 2016: afwisselend en uitstekend verzorgd

posterKMCuijkDe eerste Kennedymars in Cuijk is zaterdagmorgen vroeg na anderhalf jaar voorbereiding werkelijkheid. Remy Levink, neef van Peter Levink, de organisator van de Kennedymars in Hengelo, verhuisde van Twente naar Cuijk onder Nijmegen, dat Vierdaagse wandelaars wel kennen. Gestaag liep het aantal inschrijvingen op, tot begin april al de limiet van 500 (!) deelnemers bereikt werd. Waar voor de ene Kennedymarsloper een start om 22.00u de norm is, trekt een dagmars zoals Sittard, Hengelo en nu Cuijk dus zeker een groot aantal deelnemers. Je mag maximaal 20 uur doen over de 80km. Voor mij is Cuijk de 9e Kennedymars sinds 9 augustus 2014, de eerste Kennedymars Hengelo.

Deelnemers klaar voor start Kennedymars Cuijk 2016 2Ik duik vrijdagavond om 18u mijn bed in na een dag werken in Amsterdam Zuidoost en wat tegenzittend treinverkeer terug naar Ommen. Om 2.30u gaat de wekker en in 1 uur en 20 minuten rijd ik soepel de 130km naar Cuijk, waar ik pal naast de startlocatie, het partycentrum De Bond, kan parkeren. De feestzaal zit al bomvol, terwijl nog veel wandelaars zich aanmelden, de routebeschrijving, een consumptiebon en controlekaart meekrijgen. Met Mari Smits en zijn vrouw Brigitte, chauffeur voor hem vandaag, klets ik binnen bij, waarna de stoet op aangeven van Remy Levink naar buiten trekt. Daar speelt een trompettist wat volksliederen en kunnen we om 5u aan de mars beginnen.

Cuijk – Linden (10km)

Zonsopgang boven Maas Kennedymars Cuijk 2016 1De eerste paar kilometers door de binnenstad en langs de Maaskade van Cuijk hoor je vooral Vierdaagselopers hun flash backs van de 4e dag ophalen. Mari loopt nog met me mee. Samen fotograferen we de zonsopgang boven de Maas en praten we bij. We passeren Cora Spruit, Marijke & Peter en Alfred Kling. Ook Mari lost al snel. Onze tempo’s liggen te ver uit elkaar. Via de nieuwbouw woonwijken Cuijk-Noord en Heeswijk gaan we richting de Kraaijenbergse plassen. Deze maken deel uit van de Beerse Overlaat.
Welkom Kennedymars Cuijk 2016 lopers voor 1e rust bij 't Loo in LindenTot 1942 stroomde bij hoog water het teveel aan water in de Maas direct binnendijks richting Den Bosch. In die tijd bestond het gebied uit grasland en oude rivierduinen. Grind- en zandafgravingen van de afgelopen 4 decennia hebben het landschap behoorlijk veranderd. Nu maken de omliggende gemeentes ‘er iets moois van’: recreatie, nieuwe natuur en begrazingsgebieden. Met Adriaan van den Dool loop ik een stuk op. Asfaltpaden maken geregeld plaats voor gras dicht langs het water, grindpaden en zand. Het deelnemersveld is behoorlijk uit elkaar getrokken, als de eerste rustplaats, Camping ‘t Loo in Linden wordt bereikt.

Linden – Beers (10km)

Zicht op plassen Kennedymars Cuijk 2016Het gaat verder langs de Kraaijenbergse Plassen, over kronkelende dijken als De Geest en Bungelaar naar het dorp Beers, waar in ‘t Wapen van Beers alweer bollen, koffie en thee en fruit klaar staan.

Beers – De Kuilen (10km)

Even bijtanken in Beers op Kennedymars Cuijk 2016Vanaf Beers loop ik door het natuurgebied De Hulsdonk, langs een natuurpad en over het door werklozen in 1939 gegraven Peelkanaal. Dan volgt het landgoed en Kasteel Tongelaar bij de Lage Raam. Vanuit de Tongelaar gaat de route naar het natuur- en recreatiegebied De Kuilen tussen Mill en Langenboom.
Appeltaart bij De Valkhoeve Mill voor Kennedymars Cuijk 2016Bij logement De Valkhoeve is een 3e rustpunt ingericht. Ik krijg er appeltaart en slagroom. De puike verzorging is echt opvallend!

De Kuilen – Sint Hubert (10km)

Schurende Schotse Hooglander in De Kuilen Kennedymars Cuijk 2016Het afwisselende landschap brengt de volgende etappe het sinds 2000 bij Natuurmonumenten in beheer zijnde natuurgebied Molenheide tussen Mill-Wanroij en Wilbertoord. Schotse Hooglanders grazen er. Bij Camping Van Rossum’s Troost in Sint Hubert rust ik met een eigen bol en wat drinken.

Sint Hubert – Haps (10km)

Richting Haps wordt een groot deel va het Duits Lijntje, een spoordijk, bedoeld om reizigers ooit via internationale verbindingen zonder overstap van Londen via Vlissingen naar Berlijn kon vervoeren. Mooie 19e eeuwse ambities, nu een voor wandelaars prettige ondergrond. Ik loop dit stuk op met twee jongens die hun best doen me bij te houden, maar toch moeten lossen.

In de Mariamolen buiten Haps word me een broodje knakworst aangeboden. Smaak gaat boven smakelijk uitzien. 

Haps – Beugen (10km)

Stuk spoorlijn bij voormalig station Haps Kennedymars Cuijk 2016In Haps kom ik wandelaars in omgekeerde richting tegen die één van de kortere afstanden die Levink c.s. voor vandaag ook aanbieden, lopen. Er volgt weer een stuk van het Duits lijntje richting natuurgebied De Vilt. Begin 20e eeuw is het veen van deze oude Maasarm vergraven. Halverwege deze etappe is nog een waterpost ingericht. Een halve liter water, desgewenst aangelengd met siroop, voor elke deelnemer. Heerlijk in het zonnetje!

Het 27 hectare grote Natuurgebied De Vilt waar onder andere de ijsvogel te zien is, bevindt zich op een steenworp afstand van het dorp Beugen. Aangekomen bij café en eethuis Baktaria De Aanloop word een patat met saus en drinken of snack met drinken aangeboden. Een medewandelaar die niet wil wachten, biedt me zijn bon aan. En dus combineer ik beide. Het warme weer vereist flink wat drinken, en wat warm eten is ook lekker. Een drietal Friese loopsters overlaadt de organisatie met complimenten. Dit is de eerste Kennedymars waar de verzorging zo uitgebreid, afwisselend en overdadig is. En nee, van wandelen val je zo niet af. Als dank laten ze een zak chips achter voor wandelaars met behoefte aan zout.

Ik wissel hier mijn schoenen en sokken. In het eerste paar zijn de voeten behoorlijk gevoelig geworden. Na de wissel loopt dat weer lekker soepel.

Beugen – Van der Valk Cuijk (15km)

Vriendin Remy Levink bij waterpost aan Maas Kennedymars Cuijk 2016Het groepje lopers waar ik bij loop, blijft constant en op korte afstand van elkaar, soms elkaar inhalend, soms kort ontmoetend bij een rustpunt. Vanuit Beugen lopen naar de Maasheggen, eerst door de Oeffelter Meent, langs de Maas. Dijken, achterland, zoals De Rijtjes, rivierkazematten, de brug naar Gennep: zo te zien geliefd bij andere wandelaars en fietsers. Ergens aan de dijk heeft Caroliene Broekmans, de vriendin van Remy Levink, de Reggefiber glasvezel verkoopwagen gestald voor een waterpost met weer een halve liter vocht voor de liefhebber. Aan het eind wacht het dorp Sint Agatha met het Kruisherenklooster, het oudste klooster van Nederland. Het is het enige middeleeuwse klooster dat de tijd van de Reformatie heeft overleefd en tot op de dag van vandaag wordt bewoond.

Op de Maasdijk krijg ik een Napeoleon aangeboden. Op het 68km punt is naast de dijk een rust bij pannenkoekenhuis De 7 dwergen ingericht. Ik heb geen honger, weet dat op 75km nog een pastamaaltijd wordt aangeboden. Voor eigen rekening pannenkoeken eten, laat ik aan me voorbij gaan. Het wordt zo wel een lange etappe, maar denk nog voldoende drinken bij me te hebben.

Welkom bij Van der Valk hotel Cuijk Kennedymars Cuijk 2016De etappe gaat door Cuijk over de Hapsebaan, over de A73 naar het dorp Vianen (niet die van de Lekbrug). De kwekerijen aan de Rotsestraat tussen snelweg en dorp geven wat te bekijken. Met 2 andere mannen komen we 2 meiden achter die nog altijd in lange kleren, met rugzak op, de ene zelfs op een soort crocs sandalen, géén Kennedymars lopers lijken, al beweren ze zelf wat anders. We hebben de meiden bij geen enkele rustpost gezien en lopen ze nu ook met gemak voorbij. Een beetje vreemd.

We gaan het Inspyrium voorbij, duiken bij Ewinkel de snelweg weer onderdoor en wandelen naar Hotel Van der Valk Cuijk. Daar maken in prachtige galajurken en pakken gestoken meisjes en jongens met glas of fles in de hand klaar om met een bus naar een feest te vertrekken. Oudere wandelaars merken op, dat zij net als wij ook weinig kleren aanhebben. Het voelt wel ongemakkelijk in een bezweet wandelkloffie tussen de feestkleren te manouvreren. Binnen is de cola voor eigen rekening, het pastabuffet van de organisatie. De man bij wie ik aanschuif, geniet van twee witbieren. Met nog 5,5km wandelen en een autorit terug te gaan, lijkt me dat voor mij niet verstandig.

Van der Valk  – De Bond Cuijk (5,5km)

Dom Cuijk Kennedymars Cuijk 2016 1Het laatste stuk slingert door de bebouwde kom van Cuijk richting de Maaskade, dan langs de dom, door het centrum, deels dezelfde straten als vanochtend vroeg terug naar De Bond. De man die me het bonnetje voor de snackbar heeft aangeboden, loop ik voorbij. Hij koos ervoor om ondanks een achillespeesblessure zijn 126e Kennedymars te lopen en vooral minder te rusten. Tja, ook een instelling. Bij de spoorwegovergang prompt een passerende Veolia trein, maar daarna komt er na 13 uur en 45 minuten een eind aan mijn 9e Kennedymars. Ik dank dit vooral aan de schoenen- en sokkenwissel op het 60km punt, dat me daarna weer soepel deed doorlopen. En het zoveel mogelijk op de maat lopen van muziek – wat blijven die Spotify afspeellijsten lekker! – helpt ook zeker door te stappen. Hele stukken loop je toch alleen, en dan heb je steun in welke vorm dan ook nodig, om niet in te kakken. En als derde beviel me de heuptas vandaag goed.


Henk-Jan met oorkonde Kennedymars Cuijk 1Met een medaille, oorkonde, gestempeld Kennedy Walker boekje en een kop koffie schuif ik aan op het terras, waar een paar dames me aanbieden met oorkonde op de foto te zetten, om de tevredenheid met het behaalde resultaat vast te leggen. Navraag bij de vrijwilligers binnen, leert dat er om 18.50u nog maar 26 deelnemers binnen zijn. Bij de eerste 25 eindigen geeft een goed gevoel, zonder er een wedstrijd van te hebben gemaakt of onderweg me al te zeer met tijdstippen en doorkomsttijden bezig te houden.

De 130km terug naar Balkbrug gaan weer soepel. Daar een douche, koffie, biertje en bed om uit te rusten. Complimenten aan de organisatie voor de geweldige verzorging, over het algemeen goede bepijling en de afwisselende route, zowel qaua bezienswaardigheden als ondergronden om op te wandelen. Voor een volgende editie zou eeen nadrukkelijker aanwezigheid van EHBO’ers goed zijn.

Andere verslagen van de Kennedymars Cuijk 2016

Birdy – Beautiful Lies

birdy beautiful liesHet is amper 5 jaar geleden, dat Jasmine van den Bogaerde Skinny Love van Bon Iver coverde. Wat een groei heeft deze meid doorgemaakt sinds Birdy (2011) en Fire Within (2013)! Weg is het piepende, wat zeurderige stemgeluid.Birdy’s nieuwe plaat, Beautiful Lies, bevat in de deluxe editie maar liefst 19 liedjes. Niet verwonderlijk, dat de opener Growing Pains heet. De lead singles Keeping Your Head Up (inclusief remixes), Beautiful Lies en het door het productieteam TMS gearrangeerde Wild Horses laten wat zien van de diversiteit op het album. Een verademing tussen de met vocodors en muziek-uit-een-doosje opgepimpte tienersterren. “Just say what you want to say.” Jim Abiss produceerde Growing Pains en Shadow, twee akoestische pop songs, de laatste met zowel alt als etherisch hoge vocalen. De nu 19e jarige schittert in het door de Brit Steve Mac geproduceerde poppy Keeping Your Head Up en de power ballad getinte Hear You Calling  met een prima stuk pianospel.

Het producers duo My Riot zit achter de piano ballads Deep End, Silhouette, het hoopvolle meeklap-popliedje Lifted, Save Yourself en Unbroken. Muziek om in alle rust geconcentreerd naar te luisteren. Felix Joseph (Selah Sue, Jesse James Solomon) produceerde het ruimtelijk klinkende Take My HeartAl Shux (Jay-Z, Alicia Keys, Nas, Lana del Rey) deed Words en Romans (Naughty Boy, Mary J. Blige) het titelnummer. Oppervlakkig gezegd veel piano ballads, toch elk met een eigen signatuur.

De 5 extra liedjes op de deluxe editie zijn de ballads Beating Heart, de gitaar-pluk-song Winter, Give Up en het gevoelige Start Again. Op het krachtige Give Up na (TMS) zijn ze geproduceerd dooor Myriot. Een akoestische versie van Wings, de opener van Fire Within, sluit af. Mooi hoor!

Ik zal hen bij mij fluiten en hen samenbrengen

zacharia door Jan van EyckHet boek Zacharia heeft twee delen die in verschillende tijdvakken uit diverse bronnen is samengebracht. Het auteurschap van de profeet Zacharia is in het eerste deel geen discussiepunt, bij het tweede wel. De stijl is anders, het vormt ook niet zo’n afgerond geheel als de eerste 8 hoofdstukken. De inleidingen ‘profetie’ zijn anders, gelijk overigens aan Maleachi. Datering van dit zogenaamde Deuterozacharia (“tweede Zacharia”) is lastig. Op 5 april behandelde ik het eerste, vandaag het tweede.

  • hoofdstuk 9-11: profetie over de glorieuze eindtijd voor Juda als volk van God;
  • hoofdstuk 12-14 orakels over de eindtijd voor Jeruzalem.
Hoofdstuk 9: meer dan Palmpasen

God behandelt de andere volken net als Israël. Niet alleen zal God afrekenen met onrecht van de volken om Israël heen, het zal ook een overblijfsel sparen en opnemen in Juda. (Zacharia 9:1-8). Dan volgt een lied, waarin Sion en Jeruzalem wordt opgeroepen voor God te schreeuwen van vreugde. De koning komt en rijdt nederig aanrijden op een ezel. De vredestichter die zal heersen over de hele aarde! (Zacharia 9:9-10). De evangelisten Mattheüs (21:5) en Johannes (12:14) zien met Jezus Christus’ entree in Jeruzalem (Palmpasen) de vervulling van het eerste deel en laten daarmee impliciet de lezers van hun evangelie de conclusie trekken dat het Koninkrijk van God, waarover Jezus preekt, ook de vervulling zal zijn van het tweede deel van dit lied in Zacharia 9.

Na dit lied volgt een uitleg (“want, …: ), dat je niet in de evangeliën aangehaald ziet worden, of in de geschiedenisboeken trots vermeld. God bevrijdt zijn volk, en zal het dubbel schadeloos stellen. Sion wordt als een heldenzwaard tegen de Grieken getrokken (9:13). De Griekse overheersing – Alexander de Grote leefde van 353-323 voor Christus, geeft aan, dat dit stukje Zacharia niet van de profeet die vanaf 520 voor Christus actief was, kan zijn. Als je “op die dag” (vers 16) erbij trekt en de constatering “Wat schitterend! Wat mooi! Jonge mannen en vrouwen bloeien op, gesterkt door wijn en graan.” (vers 17) contrasteert met de Griekse overheersing die vanaf 330 tot 164 voor Christus duurt, ligt vervulling van profetieën toch minder makkelijk dan je denkt.

Hoofdstuk 10: van schaap zonder herder naar strijdros

Eerst een lied, dan proza. In het lied opnieuw een frase “De mensen dolen rond als schapen, ontredderd, want een herder is er niet.” die in Mattheüs 9:36 en Marcus 6:34 aangehaald wordt. God zelf zal herder zijn voor Juda. Uit Juda: “komt de hoeksteenm voort, de tentpin en de oorloogsboog, uit dit volk komen alle overwinnaars.” (vers 4). Oorlogspropaganda volgt in de rest van het hoofdstuk. Juda en Efraïm zijn onoverwinnelijk dankzij Gods steun. Ballingen worden teruggebracht.

Hoofdstuk 11: Wee de nietsnut van een herder die de kudde in de steek laat!

God weidde zijn volk met vriendelijkheid en eenheid; de profeet krijgt de opdracht dit uit te beelden. ZIjn vorstelijke loon, 30 sjekel zilver, doet denkan aan het loon dat Judas Iskariot kreeg om zijn meester Jezus te verraden (Mattheüs 27). Leiders die hun land niet leiden, hebben bij God afgedaan, lijkt de conclusie van hoofdstuk 11.

Hoofdstuk 12: overwinningskracht en rouw voor Jeruzalem

De kracht die God aan Jeruzalem geeft, zal terreinwinst en vernietiging voor de volken om Juda heen leiden, leert hoofdstuk 12. Als contrast voor de vernietgende kracht zal God de inwoners van Jeruzalem en het huis van David “vervullen met een geest van mededogen en inkeer. Ze zullen zich weer na mij wenden, en over degene die ze hebben doorstoken, zullen ze weeklagen aks bij de rouw om een enig kind; hun verdriet zal zo bitter zijn als het verdriet om een oudste zoon.” (vers 10). De evangelist Johannes legt de link met het doorsteken van Jezus bij diens kruisdoor in Johannes 19:37 en Openbaringen 1:7.

Hoofdstuk 13: ontmaskerde, doorstoken valse profeten

In hoofdstuk 13 belooft God ook af te rekenen met valse profeten die Zijn naam misbruiken voor uitspraken die de dekmantel voor onreinheid vormden. In een goddelijke bron kan zonde en onreinheid afgewassen worden. Aan het bedrog van valse profeten komt een eind. Ze zullen hun oude ‘beroep’ verloochenen en slavenwerk verrichten om hun bedrieglijke verleden te maskeren.

Een derde deel….

Het laatste deel van hoofdstuk 13 is een afrekening met een herder aan wie God zich verbonden had. Zowel de herder (een leider) als tweederde van het volk komt als straf om. Een derde zal God sparen, louteren en opnieuw aan zich verbinden.

In Openbaringen 8 is de verhouding andersom. Dan is het gevolg van engelen die op een bazuin blazen, dat een derde deel van de aarde afbrandt, evenals een derde deel van de bomen en al het groen (vers 7), een derde deel van het water bloed wordt (vers 8), een derde deel van alle in zee levende wezens sterft  en een derde deel van alle schepen vergaat (vers 9). Een derde deel van al het water in rivieren en bronnen wordt alsem (vers 11), een derde van de zon, maan en sterren verduisterd wordt (vers 12), een derde deel van de mensen gedood wordt (vers 15,18). Opvallend is dat de context net als bij de oudtestamentische profeten gelijk is: “Maar de andere mensen, die deze plagen overleefden, keerden zich niet af van hun zelfgemaakte goden. Ze bleven die goden aanbidden en de beelden van goud, zilver, brons, steen en hout, die niet kunnen horen of zien en zich niet kunnen verroeren. Evenmin braken ze met hun leven van moord en toverij, van ontucht en diefstal.” (verzen 20-21).

Wie doodt welke herder?

Tijdens de bespreking van dit deel in de groeigroep viel op hoe gebruik van hoofdletters en noemen van tekstverwijzingen lezers in een richting van een specifieke uitleg gestuurd worden.

De Nieuwe Bijbelvertaling zet de verzen 7-9 van Zacharia 13 apart. “Zwaard, ontwaak! Verhef je tegen mijn herder, tegen de man met wie ik mij verbonden heb – spreekt de HEER van de hemelse machten. Dood de herder, zodat de schapen verdwalen. Weerloos als ze zijn zal ik ze treffen. In heel het land – spreekt de HEER – zal twee derde worden uitgeroeid en omkomen; slechts een derde deel zal worden gespaard. Dat deel zal ik louteren in het vuur: ik zal hen smelten als zilver en zuiveren als goud. Zij zullen mijn naam aanroepen en ik zal antwoorden. Ik zal zeggen: ‘Dit is mijn volk’ en en zij zullen zeggen: ‘De HEER is onze God’.”

Jezus betrekt in Mattheüs 26:31-35 een frase uit deze voorspelling op zichzelf: “Onderweg zei Jezus tegen hen: ‘Jullie zullen mij deze nacht allemaal afvallen, want er staat geschreven: “Ik zal de herder doden, en de schapen van zijn kudde zullen uiteengedreven worden.” Maar nadat ik uit de dood ben opgewekt, zal ik jullie voorgaan naar Galilea.’ Petrus zei daarop tegen hem: ‘Misschien zal iedereen u afvallen, ik nooit!’ Jezus antwoordde hem: ‘Ik verzeker je: deze nacht zul je, nog voor de haan gekraaid heeft, mij driemaal verloochenen.’ Petrus zei: ‘Al zou ik met u moeten sterven, verloochenen zal ik u nooit.’  Alle andere leerlingen vielen hem daarin bij.” In de paralleltekst in Marcus 14:27 wordt dezelfde frase aangehaald.

Het Nederlands Bijbelgenootschap heeft in de kantlijn van de passage uit Zacharia 13 uitleg staan, dat de profetie waarschijnlijk betrekking heeft op de tijd van de Makkabeeën, maar ook vooruitwijst naar een verre toekomst. De herder wordt in dit commentaar als leider van Israël gezien en het op zichzelf betrekken van de frase door Jezus opgemerkt. Op de EO website van de bijbel kun je niet naar de deuterocanonieke boeken Makkabeeën die in speciale NBV edities wel zijn opgenomen.

De Herziene Statenvertaling sorteert onbeschaamd voor op één uitleg, door de passage alsvolgt vorm te geven:

Zwaard, ontwaak tegen Mijn Herder

en tegen de Man Die Mijn Metgezel is,

spreekt de HEERE van de legermachten.

Sla die Herder

en de schapen zullen overal verspreid worden.”

De Naardense bijbel die doorgaans heel dicht tegen het Hebreeuws inclusief de loop van de tekst blijft, heeft:

Zwaard,

ontwaak tegen mijn herder,

tegen de man die mijn metgezel is,

is de tijding van de ENE, de Omschaarde;

sla de herder, dat de schapen verstrooid worden,

ik zal mijn hand keren tegen de geringen!”

Ongeacht de vertaling ziet de lezer die Zacharia 13 en Mattheüs 26 naast elkaar legt zonder aanvullende uitleg (hopelijk) dat de tekst niet letterlijk hetzelfde is. Hoewel veel moderne bijbelvertalingen met tekstverwijzingen lezers een vervulling of letterlijke aanhaling voorspiegelen – wie leest vanuit een studieboek of bij het horen van een preek alle verwijsteksten kritisch na? – wordt hier op een andere, dan wij nu in theologische opleiding of bijbelschool leren, uitleg gegeven. Mattheüs past hier regels voor interpretatie van de Tanach toe die Hillel de Oudere (110 BC – 10 CE) heeft uitgeschreven.

The Jewish Study Bible 2nd Edition (2014) presenteert het vers 7 als:

O sword!

Rouse yourself against My shepherd,

The man in charge of My flock – says the LORD of Hosts.

Strike down the shepherd

And let the flock scatter;

And I will also turn My hand

Against all the shepherd boys.”

en geeft in de voetnoten aan, dat de betekenis van het Hebreeuws voor “The man in charge of My flock” onzeker is. Het commentaar in de kantlijn luidt: “YHVH attacks His shepherd and His flock suffers. Suffering, however, refines the one-third that remains and eventually YHVH and this refined group come together. In B. Rosh Hash 16b-17a, v.7 is understood in terms of the (rabbinic) Day of Judgement. In that day, there will be three groups of people. The first two, the pious and the wicked are respectively the “inscribed and sealed” for eternal life of Gehenna. The middle group goes down to Gehenna where they scream v.,7 (among a few other vv.) and as they do they identify with the third mentioned here and hope for their fate.”

Mark McEntire gaat opvallend niet in op Zacharia 13 in zijn A Chorus of Prophetic Voices (2015).

Zelf heb ik bij de uitleg de context van de eerdere Zacharia hoofdstukken gerespecteerd en bij Jesaja, Jeremia en Ezechiël dezelfde patronen gevonden. Herders zijn vaker in de afgelopen hoofdstukken de lokale leiders (koningen, priesters en valse profeten) in het land Israël die voor Vriendelijkheid en Eenheid moesten zorgen, maar hun plicht verzaakten, de eredienst in de tempel van de HEER verruilden voor afgodendienst en Hem niet meer zochten (Zacharia 11, Jeremia 23). Daarom worden ze gestraft, zowel de leiders als het volk. Een klein deel van het volk wordt gespaard en vindt genade bij God en maakt een doorstart als een kudde onder Gods herderschap (zie Micha 5:1-4). God zelf straft de goddelozen met zijn eigen zwaard (zie parallelteksten in Jeremia 47:6, Ezechiël 21:4-10, 21:28) zijn volk, zijn oogappel, het koningshuis van David met wie Hij zich eeuwenlang verbonden heeft (Ezechiël 34:23-24, 37:20-28, Jesaja 9-12, Jeremia 23:5-6, ). Let ook op de verschillende Davids. in Johannes 10 maakt Jezus Christus zich bekend als de tweede, de goede herder. De schrijver van de Hebreeën verwerkt dit beeld in zijn bemoediging in hoofdstuk 13:20-21. De rest van Hebreeën staat trouwens in het licht van het tekortschieten van het eerste verbond en het belang van een nieuw verbond tussen God en Zijn volk. En in Openbaring 19 tenslotte zie je in de verzen 16-17 over Jezus Christus: “Uit zijn mond komt een scherp zwaard waarmee hij de volken zal slaan, en hij zal hen met een ijzeren herdersstaf hoeden. Hij zal de wijnpers van de hevige woede van de almachtige God treden. Op zijn kleding en op zijn dij staat de naam ‘Hoogste Heer en Koning’.”

Hoofdstuk 14: God komt weer op de Olijfberg

Hoofdstuk 14 vertelt over de strijd die volken op een dag zullen voeren om Jeruzalem. De helft van de inwoners zal in ballngschap worden weggevoerd, de rest niet. Daarna zal God afrekening gaan houden met de volken die dit op hun geweten hebben. Hij zal zijn voeten op de Olijfberg ten oosten van de stad zetten en een aardbeving veroorzaken. Het dal tussen de geweken twee bergketens geeft het overblijfsel van de mensen in Jeruzalem de kans om te vluchten. Er zal op die dag geen licht zijn. Wanneer deze dag komt, weet alleen de HEER. Pas tegen de avond komt er weer licht. God laat dan in Jeruzalem een bron van zuiver water ontspringen. De ene helft zal in het oosten in zee (nu: Dode Zee) en de andere helft in het westen (Middellandse Zee) uitmonden. Zie Ezechiël 47:8 voor hetzelfde beeld.

De engelen beloven de discipelen die Jezus net hebben zich opstijgen van de Olijfberg, dat Hij op dezelfde wijze terugkomt (Handelingen 1:11-12). Lukas, de schrijver van de Handelingen, verbindt daarmee de profetie uit Zacharia. Ook Johannes buurt bij Zacharia als hij Openbaringen 1:7 samenstelt: “Hij komt te midden vqan de wolken, en dan zal iedereen hem zien, ook degenen die hem doorstoken hebben. Alle volken op aarde zullen over hem weeklagen. Ja, amen.” 

De rest van Israël – nu toch echt heuvelachtig – wordt zo vlak als de Jordaanvallei.

Een afgrijselijke plaag treft de volken die tegen Jeruzalem hebben gestreden. God de oorlogsbuit in Jeruzalem verzamelen, zoals Hij al aan Haggai heeft beloofd. De overlevenden van de volken zullen jaarlijks naar Jeruzalem optrekken om er met de Joden het Loofhuttenfeest te vieren. Levens en bezittingen zullen God toebehoren.

Als je, zoals Egypte denkt het met de Nijl ook zonder regen te kunnen stellen om toch succesvol landbouw te kunnen plegen, en dus vertrouwt op eigen kracht, heb je God tegen je. (Zacharia 14:18-19).