Henk-Jan van der Klis

Op 26 juli 2010 bracht de Amerikaanse singer/songwriter Andrew Peterson zijn nieuwe album Counting Stars uit. Sinds het folk-pop album Love & Thunder uit 2003 was ik Andrew uit het zicht verloren. Zijn albums werden hier te lande niet meer gedistribueerd en/of aan me voorgelegd ter recensie. Wat dat betreft maakt Spotify veel goed. Om Peterson muzikaal te plaatsen, zegt een greep uit zijn lijst top vrienden op Myspace genoeg: Sara Groves, Andrew Osenga, Derek Webb, Carolyn Arends, Sandra McCracken en Jill Phillips, samen ook bekend als The Square Peg Alliance. Terug naar Counting Stars met een dozijn nieuwe verhalen. Van Many Roads over gevonden rust bij de bbq, de worship in God of my Fathers of het rustieke Dancing in the Minefields. God of my Fathers, waarin de trouw van God door de generaties heen wordt bezongen, is het kernthema van het album. Zoals Abraham de sterren aan de hemel mocht tellen als teken van Gods belofte over een nageslacht zo ontelbaar groot, zo mogen we nu nog altijd blij zijn over de Onveranderlijke.

Bijzonder is dat het merendeel van de gedurende achterliggende 2 jaar geschreven liedje in 8 dagen, dat Peterson met gitaristen Ben Shive en Andy Gullahorn, Gabe Scott en technicus Todd Robbins met hun instrumenten in een studio in de staat Washington in januari 2010 doorbrachten, werd opgenomen. World Traveler vertelt van de dromen als kind om de wereld te verkennen en de ontdekking jaren later dat juist vrouw en kinderen thuis je aandacht nodig hebben. Planting Trees staat aan de andere kant van het leven: welke erfenis laten we achter? Is dat inderdaad de liefde voor God en medemens als rode draad? The Magic Hour is de stille tijd die we temidden van het tumult van het leven mogen vinden om een conversatie met God te hebben. Counting Stars is een prettig in het gehoor liggende, afwisselende folk/popalbum met doordachte teksten.

Related articles by Zemanta

• Music Review: Andrew Peterson – Counting Stars (blogcritics.org)
• Singer/Songwriter Andrew Peterson to Release His Second Project on Centricity Music – Counting Stars (ccmmagazine.com)
• Music Review: Andrew Peterson – Counting Stars (seattlepi.com)

Popularity: unranked [?]

Christopher A. Cunningham, a sales professional for one of America’s leading medical device companies. He is a certified lay minister and speaks to sales and marketing teams (as well as Christian groups) at meetings and retreats about ‘Believing Impossible Beliefs’. He wrote Jungle Warfare – a basic field manual for christians in sales, a 22-day power-packed battle plan for christian sales professionals. Formatted after his rediscovered his granddad’s Basic Field Manual on Jungle Warfare (dated December 15, 1941), Cunningham re-used its principles and lessons for modern era christian businessmen. Each day het touches a prescription from the old manual, quotes some relevant Bible verses and applies the battlefield lesson to your spiritual life and impact for today’s business. There’s place left to record your own reflections and prayers. Subjects like commitment, trust in God’s provision, communication, battle for souls, quenching living water and discipline are covered. However, not everything is worked out well-balanced. “Your physical health is a direct reflection of whether or not you believe God is really living inside of you.” (Day Nine) Are physical health issues really a sign of non-belief? Oops.

After the 22-days reading plan, a second part of the book answers tough questions like What do I do with success? How can I learn to work hard or stay motivated? Is it okay to ask God for courage and sales? and What to do when I get depressed or burned-out? Again, Cunningham shows some disputable theological claims. What os a Christian to do with the competition is answered by quoting Psalm 3 en Romans 8:31, as if a competitor is a real enemy, not a fellow sales man, created by God too (and maybe a Christian with this manual on his bookshelf too). Business men or employees in general can find lots of good practices in this manual, though the overwhelming amount of battlefield references need to be balanced somehow. Reading Larry Burkett‘s Business by the Book may do that trick.

A preview edition is available at Google Books.

Popularity: unranked [?]

Voor de opvolger van The Power of One (2009) trok Israel Houghton met producers Tommy Simms (zelf als bassist bij White Heart, verder actief voor tientallen artiesten, van Garth Brooks, Bruce Springsteen tot Kelly Clarkson) en toetsenist Aaron Lindsey (Shirley Caesar, Martha Munizzi, CeCe Winans) naar de bekende Abbey Road Studios in London. Het, sinds de Beatles overstaken, onvermijdelijke zebrapad siert ook de hoes van Love God. Love People, dat de 2 grote geboden uit de Bijbel maar weer eens voor het voetlicht brengt. Een letterlijk platgetreden pad. Houghton’s albums, zo ook zijn nieuwe, staan bol van samenwerking. Love God. Love People bevat met vrouwlief Meleasa Houghton, Aaron Lindsey, Tommy Sims en gitarist Michael Gungor geschreven nummers. Een mix van worship, rock, funk en power pop trekt voorbij. The London Session Orchestra speelde Others en Hosanna in. In laatstgenoemde zingen Claude V. McKnight, III, Joey en Mark Kibble (leden van de acapella formatie Take 6) mee. Op Mercies is Kirk Franklin te horen, terwijl Fred Hammond langs komt in Surprises. Nog meer verrassingen zijn de inbreng van Akil Thompson (zoon van Genesis drummer Chester Thompson), drummer Dan Needham (Amy Grant, Vanessa Williams, Michael McDonald) en Teddy Campbell (Seal, Celine Dion, Smokie Norful). Hoewel net als The Power Of One als Israel Houghton uitgebracht, ontbreken de achtergrondzangers van zijn vaste band New Breed, Daniel Johnson, Erica King en Charlin Moore niet.

Opener en titeltrack is lekker funky. Yahweh (The Lifter) start als wat tegendraads gedrumde gospel, maar grijpt ook naar de funk. Right on…orgeltje aan voor Love Rev(olution): Liefde is met ons, wij zijn met de Liefde. Others neemt gas terug, laat je verlangen naar een bank, kaars en glas wijn. Israel’s vocalen zijn geschuurd, terwijl de Londense strijkers ondersteunen bij de oproep je naaste lief te hebben. Fraai akoestisch gitaarspel opent You Hold My World, dat doorgaat met een gospelkoor en zachte percussie. Wel heel andere kost dan de uptempo beats aan het begin van het album. You Won’t Let Go maakt direct een einde aan die gedachte. Ska en herkenbaar Simms baswerk, hoewel de blazers best nog heftiger aangezet mochten worden. Vingerknippen en soulful synths in (No One Like) Our God. Release the horns, want Kirk Franklin is in the house voor Mercies. Stampende gospel met rustpunten die Israel voor zijn rekening neemt. Na het mid-tempo Surprises (waaraan overigens maar moeilijk een eind komt) een boeiend gitaarakkoordenschema in de soul song Name of Love, dat helaas wat teveel 80′s simpele synths en bgv’s bevat, terwijl de bas wel heerlijk tekeer gaat. Na de 7,5 minuut van het vorige nummer is de 6,5 minuut hier een subtopper. Dat is de afsluiter Hosanna dat zich als 8 minuten durend epic opbouwt als powerballad vol aanbidding voor Jezus Christus. Hoewel in grote lijnen verdienstelijk gemaakt, legt Love God. Love People het af tegen The Power of One.

Related articles by Zemanta

• Integrity Music Launches First Ever Christian Artist iTunes LP (ccmmagazine.com)
• Kirk Franklin: A Christian Hip-Hop Icon with a Dark Secret (raphiphopmusic.suite101.com)

Popularity: unranked [?]

De hit van 2009, de e-reader – ik besprak er met oog op de verlanglijst voor Sint 2009 een aantal – liet begin 2010 een verdere opmars zien. Tot eind 2009 zijn er 3,7 miljoen e-readers verkocht in de VS. De komst van de Apple iPad introduceerde een – hoewel enkele honderden dollars duurder – veelzijdiger alternatief. In het eerste kwartaal na de introductie werden al ruim 3,2 miljoen iPads aan de man gebracht. Onlangs mocht ik eindelijk zelf ook eens een iPad uitproberen. Het gewicht valt toch tegen om makkelijk als elektronisch boek te fungeren. Volgens de kenners is een e-ink reader voor het lezen van digitale boeken geschikter dan een iPad die spiegelt in zonlicht. Het opkrikken van de intensiteit van de beeldweergave gaat natuurlijk ten koste van de levensduur van de batterij.

De iPad en andere tablets hebben echter meer mogelijkheden dan drager van elektronische boeken te zijn. Recent marktonderzoek laat zien dat van alle volwassen Amerikaanse internetters 2,8% het komend jaar een iPad kopen en 3,1% een e-reader. De opmars van tablets gaat zo ver, dat onderzoeksbureau Forrester verwacht dat er in 2015 twee keer zoveel tablets in gebruik zijn dan e-readers. Geen wonder dat er verschillende bewegingen optreden:

1. E-reader producenten strippen functionaliteit en verlagen radicaal de prijs om zo marktaandeel te pakken.
2. E-reader producenten bieden high-end apparaten aan, waarmee video, muziek en games in kleur weergegeven kunnen worden.
3. Concurrenten van Apple komen met eigen tablets: Samsung en MSI presenteren begin september hun modellen en van RIM wordt de BlackPad verwacht, en Steve Ballmer wil maar wat graag dat Microsoft ook een tablet introduceert. Immers, aangekondigde Android modellen liggen ook op de loer.
4. Apple komt met een kleiner iPad

Einde oefening voor de Netbooks (2007) en wat lijkt zo’n 1e generatie Kindle (2007) alweer een bakbeest. Vergelijk je huidige mobiel eens met de eerste mobiele telefoons. Zo snel gaan de ontwikkelingen. Wat dit jaar een hip sinterklaascadeau is kan met een beetje pech op Koninginnedag verkocht worden op de vrijmarkt.

Related articles by Zemanta

• The New Kindle: Smaller, Faster, Cheaper (mashable.com)
• We’re Getting Closer To Releasing Color And Touchscreen E-Readers (crunchgear.com)
• Asus to Release Eee Tablet With Linux in October for $300 (pcworld.com)
• iPad/Kindle combo proving deadly to rest of e-reader market (arstechnica.com)
• Majority of Consumers Not Interested in Purchasing Tablets [STUDY] (mashable.com)
• Sony planning major Reader Pocket, Touch Edition upgrades (electronista.com)
• Why Nobody Will Buy a Color E-Ink Ebook Reader (fastcompany.com)
• Plastic Logic Kills Que E-Reader (pcworld.com)

Popularity: unranked [?]

De Amerikaanse rockband House of Heroes stond dit jaar op het hoofdpodium van het Flevo Festival. Enkele weken vóór het festival, 3 augustus brachten A.J. Babcock (bas/zang), Colin Rigsby (drums/zang) en Tim Skipper (zang/gitaar) de opvolger van het sterke debuutalbum The End Is Not The End (2008) uit. Pittige symfonische rock, zoals Meat Loaf en Queen decennia geleden vertolkten. In de opener Relentless en Love Is For The Middle Class en Burn Me Down is dat duidelijk te horen. Niet al te verheven teksten, zoals in de pop-punk song Elevator “I want to know what you know when you know, I want to go where you go when you go, I want to know how it feels at the front of the line.” Op God Save The Foolish Kings, een goede poging epic rock te vertolken, zingt labelmaatje Stephanie Smith mee. En nee, zanger Tim Skipper heet geen Freddie Mercury of Marvin Lee Aday. In het mid-tempo So Far Away en Salt in The Sea moet je je relatieve rustputen in de eerste helft van Suburba zoeken.

Independence Day for a Petty Thief (hoe verzin je al die titels?) kent tempowisselingen en zal de 80′s rockfans aanspreken. Somebody Knows had van Oasis kunnen zijn. Disappear steekt ver boven het maaiveld uit, prachtig opgebouwde poprock. She Might Mighty is opnieuw punkrock, waarna de op de tv-serie Lost gebaseerde ballad Constant in blues format klinkt. Afwisselend, maar daarmee is Suburba ook moeilijk in één hokje te plaatsen.

Related articles by Zemanta

• House Of Heroes Tim Skipper To Guest Host Riot On RadioU Thursday May 20 (ccmmagazine.com)
• Morning Buzz: Guns N’ Roses, John Lennon, Tila Tequila (buzzgrinder.com)
• Sometimes You Never Hear the Good Ones… (markblinder.com)

Popularity: unranked [?]