mei 25 2013

Concertverslag Jars of Clay in Patronaat Haarlem

Het laatste optreden van Jars of Clay in Nederland dateert alweer uit 2004; toen nog op het Flevo Festival net in de jaren dat onze gezinsvakanties het festival overlapten. Sindsdien heeft de band (met zanger/drummer Dan Haseltine, Charlie Lowell op keyboards, cellist en bassist Matt Nelson en Steve Mason & Matt Odmark op gitaar) niet stilgezeten. Naast albums, tours de organisatie Blood:Water Mission om landen in Afrika te voorzien van schoon water en donorbloed. Handen en voeten geven aan je geloof. Dit voorjaar kwam een 6-song EP Under The Weather uit met Weapons, Eyes Wide Open, Frail, Safe to Land,  Worlds Apart en Dead Man. Later dit jaar volgt Inland, een nieuw studioalbum als opvolger van The Shelter (2010).

Donderdagavond 23 mei had Events4Christ Jars of Clay naar Patronaat in Haarlem gehaald. 1 september 2010 zou de band er ook optreden, maar dat feest ging toen niet door. Even leek het erop, dat de band ermee zou kappen.

En hoewel ik deze dagen de Vierdaagse in Diever wandel, kon ik in de voorverkoop een ticket niet laten liggen. In 2 maanden werd al 70% van de kaarten verkocht, de laatste weken ook de laatste overgebleven kaarten.

Voorprogramma Rachèl Louise

De Nederlandse singer-songwriter Rachèl Louise mocht het voorprogramma verzorgen. Ik had in 2012 al eens wat luisterbeurten gewijd aan haar eerste full album Be Your Own Cheerleader, de opvolger van de EP Living in Holland (2011).

Live zit er meer pit in deze meid. Vaak is ze met haar broer in huiskamerconcerten te beluisteren, maar nu met volledige band voor een volle zaal motiveert. Ze gaf zich zich volledig in haar aan Alanis Morisette doen denkende liedjes en onderdrukte met moeite teveel te vertellen tussen liedjes als Take Your Place, Save Me, At The Disco, I Need a Hangover en Of Course You’re Blonde. De eigen versies van The Hardest Part van Coldplay en Wide Awake van Katy Perry (ze mocht het al eens bij Giel Beelen op 3FM spelen) klonken verdienstelijk.

Hoofdprogramma Jars of Clay

Zoals (helaas) vaak beginnen concerten veel later dan aankondigd. Rachèl Louise begon 10min te laat, en het ombouwen van het podium (achter gordijn, dus onzichtbaar voor het publiek) nam ook veel tijd. Pas om 22u begon Jars of Clay echt, maar serveerden het publiek wel heel veel moois, zowel oude bekenden, een tweetal liedjes van hun eind augustus te verschijnen Inland album en een dosis humor. Dan Haseltine en Steve Mason (met krulsnor) zijn de gangmakers van de groep. Moeiteloos wordt een defect aan de versterking van de bassist met geouwehoer overbrugd, maar ook elke overgang tussen liedjes. De verhouding met liedjes spelen was scheef, maar dat kwam met verzoeknummers in de encore-fase helemaal goed. Instrumentbeheersing verdient respect, met een bijzondere vermelding voor Haseltine, die zingen, drummen en de bediening van zijn synthesizer combineert. Genant momentje toen de Patronaat crew goedbedoeld met halve liters bier voor de band kwam aanzetten. Doorgaans zijn Amerikaanse christelijke bands zo ongeveer geheelonthouders. Het einde komt bij dergelijke kwaliteitsbands altijd te snel. Hopelijk weten de heren Patronaat, Haarlem of een andere concertzaal sneller opnieuw te vinden dan over 9 jaar!

De setlist: Fade To Grey, Work, nieuwe Inland song, Eyes Wide Open, Closer, Like a Child, Land of Confusion (Genesis cover, just for fun), Frail, nieuw Inland liedje, Weapons, Flood, Dead Man (Carry Me). En als toegiften: Two Hands, Safe To Land,  Heart, Oh My God, Love Song For A Savior en Worlds Apart.

@scribblepotemus @jarsofclay thanks for the awesome show last night! hope you don't mind, recorded a song you did: http://t.co/1xcFyUjBlA
Ongelofelijk!!.. Wat. Een. Show. @jarsofclay
@JaccoVerburg @patronaat023 Thank you, Jacco!! What a memorable day. And perfect venue for us.
Enhanced by Zemanta

mei 25 2013

19e Drents Friese Woud wandelvierdaagse Diever – dag 3

De hele dag droog gewandeld, en dat is opnieuw erg lekker tijdens de 19e wandelvierdaagse in Diever. Ik geen foto genomen van het aantal deelnemers vandaag, maar vermoed, dat er de nodige extra wandelaars voor alleen de zaterdag zijn aangehaakt, ook op de 40km route.

Na 10u slaap aan 't ontbijt om zo 3e dag 40km van Vierdaagse Diever te wandelen. Het weer oogt wandelvriendelijk. http://t.co/DLCJG7hMNj

De route leidde op de eerste etappe Diever uit en oostelijk rond richting Dieverbrug, om na de passage van de Drentse Hoofdvaart een stuk de Dwingelderdijk te volgen, om vervolgens naar het buurtschap Leggeloo te gaan, waar op de Bolderhoek een eerste rust- en stempelpost was ingericht.

Met wat bochten en slingers over afwisselende ondergrond vervolgens naar Dwingeloo, dat zich nog steeds voorbereidt op de komst van het koninklijk paar op dinsdag 28 mei a.s. Lantaarns dragen oranje kronen en een kleine siepel. De siepel op de kerktoren, hèt herkenningspunt van het Drentse dorp, is voorzien van een extra oranje schil. Op de Brink en elders worden tapijten gelegd, zijn de blauwe parkeerzones voorzien van een oranje lintje, hangen slingers en worden parkeerterreinen ingericht. Dwingelooranje dus.

1e rust na 10km wandelen in het zich op Koninklijk bezoek op 28 mei voorbereidend Dwingeloo. (@ Hof Van Dwingelo) http://t.co/HhEqSlBUjM

Vanaf ‘het rustpunt restaurant ‘t Hof van Dwingeloo gaat de wandeltocht verder langs de akkers ten zuiden van het dorp naar de bosrand, langs bospub / pannenkoekenbakkerij de Boerdennen, camping de Olde Bârgen naar het buurtschap Lhee, waar een rust bij camping Zonnetij was ingericht. Eén missend onderschrift liet de 40km vervolgens verkeerd lopen. Na op een paar twijfelende wandelaars op de Heldiek gestuit te zijn, hebben we de routebeschrijving nagekeken. Eén van hen woont zelf in Diever, en vermoedt, dat deze route bij de 2e doorkomst hoort, en niet naar Spier leidt. Ik bel de organisatie, die het vermoeden bevestigt. We lopen met een inmiddels wat grotere groep zelf naar het informatiecentrum van Staatsbosbeheer bij Lheebroek, waar we de reguliere bepijling weer vinden en door kunnen. De al buiten het zicht verdwenen fanatieke FLAL leden die de twijfelaars uit Diever al kletsend zijn ingehaald, zonder controle, zullen ongetwijfeld gebaald hebben binnen de kortste keren alweer in Dwingeloo gestaan te hebben.

Door het Dwingelderveld, langs grazende schapen en bospercelen bereiken we het oriëntatiecentrum van Staatsbosbeheer bij Spier aan grote weg, dichtbij de A28 afslag Spier. Stempelen en rusten is verplaatst naar het Van der Valk hotel/restaurant verderop. Op het terras maar weer gerust.

Weer 21km wandelen achter de rug door Dwingelderveld. Rust op terras bij toekan. (@ Van der Valk Hotel Spier) http://t.co/TdPEt4RiXh

Langs de noordzijde van de grote weg gaat de route terug door het glooiende stuk van het Dwingelderveld, inclusief trappen, een ommetje langs een meer, terug naar Lhee en het Zonnetij.

De enig verkeerde aanwijzing deze vierdaagse hier Lhee kostte 1km extra wandelen, blijkt bij 2e doorkomst op Zonnetij. Ach, 1 meer of minder

In Lhee na de rust nog diverse ommetjes door het buurtschap, waarmee alle boerderijen en huizen ook wel gezien zijn. Zo kun je ook kilometers maken ;) Zigzaggend terug naar Dwingeloo voor een stop bij ‘t Hof van Dwingeloo. De wandelaars van de andere afstanden zijn er weer bij, hoewel het minder druk oogt dan gisteren.

Gezellig druk in Dwingeloo bij rust na 31.5km wandelen. Laatste stuk terug via Leggelo en Dieverbrug naar Diever. http://t.co/F2vVbxpnKb

Ook in Dwingeloo nog wat ommetjes in het noordoosten van het dorp, om langs de grote weg over betonpaden, het Keizerspad en wat klinkerpaden weer in de Bolderhoek van Leggeloo te belanden. Na de laatste mueslibol en wat drinken de laatste etappe, onder meer over het gras langs de Drentse Hoofdvaart, over het bedrijventerrein in Dieverbrug en met een flinke slinger ten zuidwesten van Diever terug naar het Dingspilhuus, waar gratis Aquarius wordt uitgedeeld en het startbewijs voor morgen afgehaald kan worden.

Na 41.7km wandelen weer toe aan wat anders: benzine voor de auto, douche, koffie en een stoel voor mezelf. http://t.co/vs04CyJo4z

mei 24 2013

19e Drents Friese Woud wandelvierdaagse Diever – dag 2

Na een nachtrust van nog geen 3,5u na de late thuiskomst van het Jars of Clay concert in Haarlem (later vandaag een verslag) ben ik toch maar om 6u opgestaan om vroeg aan de start van de 2e dag van de Drents Friese Woud wandelvierdaagse in Diever te kunnen starten. Het had gevroren en dus mocht ik eerst de ruiten van de auto krabben. Ik heb nog getwijfeld of ik m’n handschoenen zou meenemen voor de wandeling, maar ik heb ze hoopvol thuisgelaten. Er wandelen vandaag meer mensen mee dan gisteren: 1146 (+72) totaal, waarvan 139 (+25) de 40km tocht.

Om 7.10u gestart aan de route die vandaag naar het zuidwesten voerde, langs de bollenvelden, korenakkers en essenlandschap voer een eerste rust bij Stoeterij De Potstal in het buurtschap Wittelte op 5,5km. De zon schijnt en dat loopt wel zo prettig. De route gaat verder en heeft in het Oosterzand weer een mobiele rust- en stempelpost. Zigzaggend gaan de wandelaars vervolgens via camping de Blauwe Haan naar Uffelte aan de Drentse Hoofdvaart, waar een stempel- en rustpost bij restaurant Frederikshaven is ingericht.

Afwisselend over asfalt, klinkerwegen en bospaden leidt de weg langs de golfclub Havelte en de mooie Protestantse Kerk aan de es naar de ‘parel van Drenthe’, Havelte. Ik rustte kort op de Brink voor eetcafé ‘t Knooppunt. Twee nog niet eerder bezochte plekken in en rond Havelte (ik wandel er regelmatig) zijn het Domineespaadje en het natuurreservaat Uffelter Binnenveld tussen Havelte en de vaart.

Vandaar gaat het net wat anders weer terug naar Diever, via de rustplaatsen Frederikshaven, Oosterzand en de Potstal. Het samen oplopen met wandelaars van de andere afstanden maakt het weer gezellig druk.

Na 30km wandelen rust in Ooster- en Westerzand. De sfeer zit er goed in hier. Duidelijk lopers kortere afstanden met nog genoeg energie ;)

Een groep mannen heeft de smaak zó te pakken / of hebben het nodig om door te kunnen, dat ze het hele arsenaal marsliedjes, dat doorgaans kinderen tijdens de avondvierdaagse zingen, uit volle borst laten horen. Dat trekt weer bewoners uit hun huizen en boerderijen om de langstrekkende wandelaars te zien en begroeten.

Natuurlijk zijn ook mijn voeten op zo’n tweede dag gevoeliger dan gisteren en kost het doorzettingsvermogen zeker tussen de 20 en 25km rust om het tempo erin te houden. Het is geen wedstrijd en ieder loopt een eigen tempo. Je hoort het vandaag vaak om je heen, en het is ook zo. Zelf ben ik met 7u lopen klaar met de 39km en dat valt me alleszins mee.


Terugrijdend naar Dieverbrug en Dwingeloo zie ik de pijlen voor morgen hangen. Ook een mooie wandelomgeving!

Enhanced by Zemanta

mei 23 2013

19e Drents Friese Woud wandelvierdaagse Diever – dag 1

Op basis van de weersverwachting was er alle reden om deze dag juist niet te starten met een wandelvierdaagse. Gisteravond regenjas- en broek ingepakt met het idee deze urenlang te moeten gebruiken.

@Petra4Nijmegen dankjewel. Regenkleding gaat natuurlijk mee. Ik verwacht regelmatig nat te worden. Kan het alleen maar meevallen.

Vanochtend vroeg werd ik wakker met een aanhoudend geroffel op het dak.

Het aanhoudend ritme van de regen op het dak versus de motivatie om een vierdaagse te lopen. Goedemorgen! http://t.co/aEjqkfipv0

Tot en met Dwingeloo behoorlijk zware regenval, maar in Diever zelf werd het droog. Om 7u was ik de eerste op het grote grasveld, aan de Dwarsdrift, dat als tijdelijke parkeerplaats was ingericht. In het Dingspilhuus was mijn inschrijving, ik vermoed één van de eerste die Diever Sportief vorig jaar na opening van de aanmeldingsprocedure voor de 19e Drents Friese Woud wandelvierdaagse in Diever heeft ontvangen, kwijt. Ach, met een nieuwe startkaart kun je ook aan de wandel. Al na 4,6km was op de Doldersummerweg in het bos een eerste mobiele rust- en stempelpost ingericht, waar naast stempels ook bananen werden uitgedeeld. De wandelroute voor vandaag leidt door de bossen en velden van het Nationaal Park Dwingelderveld naar Doldersum, waar bij restaurant Grenzeloos en zo (voorheen Jachtlust) weer een stempelpost was.

1e rust na 9km wandelen. Handschoenen, mutsen en oorwarmers zijn niet uitzonderlijk. Nog steeds droog! http://t.co/IWVayD6cXo

De stempels vullen de startkaart met kerk- en uitkijktorens, best grappig. Door het landgoed Bosschoord gaat het richting het koloniedorp Wilhelminaoord en Vledderveen, de woonplaats van Elly & Rikkert. De huisjes uit de tijd van de Maatschappij van Weldadigheid blijven intrigeren. Van Vledderveen gaat het met een ommetje naar Vledder zelf, waar de kerktoren in de steigers staat, de lokale markt slechts enkele kramen telt en voorbijgangers belangstellend vragen waar de wandelaars vandaan komen en hoe lang de loop duurt. De 40km wandelaars zijn dan op het verste punt, en dus gaat de route weer terug, om zij het met wat andere ommetjes door het bos, langs het water, maar vandaag toch vooral over onverharde wegen (lekker!) via Vledderveen , Doldersum en de Doldersummerweg weer naar Diever te gaan.

Vanaf de rust in Vledderveen zijn alle afstanden weer dicht bij elkaar en dan vallen de tempoverschillen weer op. Groeten met Fries, Vlaams, Brabants of Limburgs accent; jas die woonplaats Zoetermeer verraadt, de rugzakken vol Vierdaagse-vaantjes en zowaar een hond in een rugzak van een stel Belgen. In de bossen boven Diever kon je in 3km tijd Drents leren op informatieborden langs het pad. En waar de één het zichtbaar moeilijk heeft, zingt de ander nog maar eens een liedje of heeft nog een verhaal voor zijn/haar wandelmaatje. 1.074 wandelaars trokken er vandaag op uit, waarvan 104 de langste afstand liepen. Van mij mag het morgen weer droog zijn ;)

Walking 38.88 km in 06:39:21 http://t.co/JZlwxfvIA8
Enhanced by Zemanta

mei 22 2013

Linda Harley – Destiny’s Flower

While lecturing Doctor Lynn Davis is kidnapped by two strangers. Recovering from the effects of a tranquilezer Lynn discovers she’s on a space ship. Trying to escape she’s guarded by Lord Kyle von Talion. As a future age Esther she’s taken to a far off planet where she must fulfill her destiny to save the kingdom of Saldiora in a beauty contest. Jealous competitors, all kinds of cheating to withhold her from winning. Lynn must learn to fight with a sword, ride a talking horse, and endure the politics of a royal court if she is to survive. The Juntu’s are plotting to take over Saldiora and consider Lynn to be a threat to their success. Her DNA might do the trick. An enjoyable read. For those wanting more, well: this is just book 1 in the Saldiora Series.

About the Author

Dr. Linda Harley was born in Durban, South Africa and moved to the US in 1999. In 2011 she received her PhD in Applied Physiology from the Georgia Institute of Technology. While in graduate school, the idea for Destinys Flower blossomed as she considered the importance and diversity of different cultures. How people from all over the world could accomplish things together despite these differences intrigued her and so she embarked on this novel to explore the importance of remaining true to who you are in a world that is ever changing.

The author asked me to read Destiny’s Flower and write a review.

Enhanced by Zemanta
Pagina 1 van 31912345...102030...Laatste »