sep 02 2014

Thousand Foot Krutch – Oxygen:Inhale

tfk oxygen-inhaleThousand Foot Krutch is terug met Oxygen:Inhale, de opvolger van The End is Where We Begin (2012) en het succesvolle Welcome to the Masquerade (2009). 17 jaar na de start lijken voorman Trevor McNevan met zijn maten het rustiger aan te willen doen. Ja, het puntige gitaarwerk en raps zijn er nog in opener Like a Machine. Slechts 3 andere rock songs zijn present, afgewisseld met maar liefst 5 ballads en 1 mid-tempo track. Van het steviger soort zijn het radiovriendelijke Untraveled Road, de southern rock sound in Born This Way (en zat dan Lady Gaga uit je hoofd!). Intelligenter dan “Because I was born this way / I’ve got lightning running through my veins /ain’t nobody gonna stop this train / so hop on board or get out the way.” is de bijbehorende tekst overigens niet. Track #5 Give It To Me met heerlijk over-the-top vocalen zal het live wel goed doen. You Set Me on Fire is net zo slappe hap als The KillersSex On Fire. I See Red start verraderlijk soft en komt later in de 4:10 durende track ook niet echt tot rocken. Daarna kan de open haar aan of het volume op ‘rustig doorwerken’ niveau.

sep 01 2014

Marga Baas & Anja Breijer – Jíj boft dat je mij hebt!

jijboft-147x160In Jíj boft dat je mij hebt! zijn openhartige gesprekken over pleegzorg gebundeld. Jaarlijks wonen zo’n 25.000 kinderen in Nederland voor korte of langere tijd bij pleegouders. Pleegouders zijn altijd dringend nodig, omdat een zo goed mogelijke match tussen kind en pleegouders, passend bij de situatie en behoefte gezocht wordt. 60% van de Nederlanders weet niet wat pleegzorg is. En dan ga je aannemen dat je zelf niet in aanmerking komt voor het pleegouderschap. Het lijkt wel wat op donorregistratie of als bloed- of plasmadonor aanmelden bij Sanquin Bloedvoorziening.

Ik kreeg het boek na een presentatie over social media voor Trias Jeugdhulp in Zwolle dit voorjaar. In de zomervakantie hebben zowel Klazien en ik het gelezen. De interviews zijn met zowel pleegouders, pleegkinderen, een biologische moeder die haar pleegkind elders verzorgd ziet, stafmedewerkers van Jeugdzorg en gerelateerde organisaties. Alleenstaanden, homosexuele stellen, oud en jong, autochtone en allochtone (aspirant)pleegouders met keuzes vanuit idealisme of geloofsovertuiging. Een (groot) hart voor kinderen, wat willen betekenen voor anderen zijn vaak drijfveren. In het boek kom je ze allemaal tegen. Kaders leggen het jargon wat meer uit. Door de verhalen heen is er ruimte voor reflectie op de eigen opvoeding, rol als (pleeg)ouder en zorgverlening en komen praktische zaken bij verschillende vormen van pleegzorg aan bod.

Natuurlijk is dit boek bedoeld om bewustwording te kweken en mensen op het spoor te zetten of pleegzorg iets voor hen is. Toch is het géén serie sappige verhalen met een happy end. Beter goed voorgelicht ergens in stappen, zeker als het om omgaan met beschadigde kinderen gaat.

Over de auteurs

Marga Baas (1957) werkt bij FlexusJeugdplein in Rotterdam als hoofd van de Dienst werving, screening en bemiddeling van nieuwe pleegouders. In 1994 is ze met haar man gestart met weekendverpleegzorg. Na de geboorte van hun dochter kozen ze voor langdurige pleegzorg. Marga schreef eerder columns voor Freya magazine en Jeugd (z)Onder Dak.

Anja Breijer (1946) was oorspronkelijk docent Frans en drama. Ze publiceerde interviews met werkers in de gezondheidszorg en met volkstuinders over hun bezieling. Via het werk van haar partner is ze betrokken geraakt bij pleegzorg. De wens om daar een boek over te schrijven ontstond toen haar duidelijk werd dat er meer pleegouders nodig zijn voor al die kinderen die niet thuis kunnen opgroeien.

aug 31 2014

Flevolandse tochten: wandelen van Ermelo naar Almere-Buiten

Om het Horsterwold in Flevoland op te nemen in een 40km wandeling was even puzzelen. Waar begin en eindig je? En als je ook nog een keer het Kathedralenbos wilt zien, kan dat samen zonder kilometerslange kale wegen door niemandsland? Voor de wandeling zaterdag heb ik de route vanuit Ermelo in de nieuwe gids Wandelen naar het hart van Flevoland van Maarten Metz en Lourens Vellinga en een op afstandmeten.nl ingetekend traject genomen. Dat ik nog één vóór 1 september te verzilveren code voor een HEMA treindagkaart maakte het mogelijk ‘s ochtends in Ermelo te starten en ‘s middags in Almere-Buiten te eindigen.

Ermelo – Zeewolde – Horsterwold

Lucht en leegte in #ns sprinter naar Ermelo #trainDe sprinter vanuit Zwolle naar Ermelo zag er ‘s ochtends om 7.50u verlaten uit. De omroepinstallatie deed het niet, dus zelf even opletten welke plaats op de Veluwe de trein stopte. In Ermelo het Landgoed Veldwijk in, waar villa’s en andere panden GGZ hulpverlening herbergen. Voorbij het complex wachtte de Horsterweg met Klompenpad route Pelserpad en verwijzingen naar het fiets- en voetveer. Een kleine 5km verderop was ik één van de twee passagiers voor het Horsterveer over het Wolderwijd naar Zeewolde. Tegen de donkere luchten staken de kitesurfers fel af. Het veer gaf de mogelijkheid flink wat kilometers af te snijden. Ik was nog nooit in het ‘meest afgelegen dorp van Nederland’, tevens jongste gemeente van Nederland geweest. En dus aangekomen in de jachthaven (direct na de zomermaanden komt het veer een stuk zuidelijker aan het Wolderstrand aan), wat indrukken opgesnoven van de plaatselijke marina en de overgang van bebouwing langs en op de dijk, de campings onderaan de dijk zuidelijker, de sportievelingen op het strand en over de trimbaan tot de groene ruimte voor en naast me. Van boven kwam intussen de regen zo hard naar beneden, dat de regenjas de komende 2u aan kon blijven.

Met de Staatsbosbeheer / Falk wandelkaart Oostvaardersland in de hand merkte ik al in het Horsterwold, dat de werkelijkheid niet overal overeenkwam met de kaart. En dus was het struinen in het natte gras en over de betonnen fietspaden min of meer de neus achterna, ongeveer wetend waar ik was. Terugkijkend hoe de GPS logger zich in het bos hield, is er op nauwkeurigheid en dus de ‘gemeten afstand’ op de pc ingeleverd. Ik kwam één punt verder dan de Dasselaarweg de Spiekweg over. In het volgende deel Horsterwold en aan de Flediteweg dezelfde dynamiek in het landschap ten opzichte van de werkelijkheid. Bij de entree naar De Stille Kern linksaf, de oproep om de ‘grote 5′ in het gebied te scoren, serieus nemend. De voormalige landbouwkavels zijn in de achterliggende decennia beplant met bomen rond een partij plassen. Uitzicht op de Stille Kern vanaf HorsterbergOp papier mag je volgens Staatsbosbeheer ook buiten de weinige gebaande paden struinen, hoewel veel van het gebied met hekken ontoeganklijk is. Achter het gaas grazen de Konikpaarden en andere diersoorten die ik niet gezien heb. Op de Horsterberg, een aangelegd uitkijkpunt, is het onverwacht druk met andere wandelaars in regenkleding, gewapend met verrekijkers om de Stille Vallei te bewonderen.

Stille Vallei – Tureluurpad – Kathedralenbos

Veel gemakkelijker zag ik Konikpaarden toen ik weer op de Flediteweg was richting het Nijkerkerpad. Buiten het bos de Vattenfall windmolens, akkers met uien en weidebloemen. Na het kruisen van de Gooiseweg (N305) en een klein stuk Adelaarsweg om de Hoge Vaart over te steken het Tureluurpad op. Een betonnen fietspad door jong bos en een wildreservaat langs de Hoge Vaart. Naast wat koeien die zich op afstand hielden, was het even spannend een groep paarden op het fietspad te passeren. Ze gingen uiteindelijk niet voor me aan de kant, sloten me in en begonnen binnen mijn comfortzone me te verkennen. Even kalm aan dus, wachten en op een geschikt moment toch weer voorwaarts. Op dit 6km stuk tot aan de aansluiting met de Tureluurweg verder geen andere mensen gezien. De Groene Kathedraal 2 In plaats van de borden naar het Kathedralenbos rechtdoor te volgen, sloeg ik linksaf het Leeuwerikpad op, dat via het windturbinepark Windboog de A27 onderdoor ging om zo wel bij De Groene Kathedraal uit te komen. De natuurlijke kathedraal is net als de Kathedraal van Reims: 150 meter lang en 75 meter breed. De populieren zijn na 1987 geplant op de punten waar in de echte kathedraal de zuilen staan. Een bruidspaar had ervoor gekozen in deze bijzondere kerk te trouwen, althans hun feest te houden. Gegeven het weer – mijn regenjas was net weer een half uur nodig – moedig.

Kathedralenbos – Overvaart – Almere-Buiten

Het was zo warm geworden, dat jas en onderste helft broek uit kon en het Leeuwerikpad vervolgd. Deels betonplaten, deels onverhard, het uitzicht op de Hoge Vaart onverminderd mooi. Voorbij Almere-Hout, bij de Golfclub Almeerderhout, wisselt de naam in Watersnippad en na de brug over de vaart naar het Weteringpark, voerde het Sallandsepad door een stuk niemandsland van Almere Stad onder de A6 door naar het bos tussen het industrieterrein Sallandsekant, de snelweg en de Tussenring N703/S104 naar het bos langs het Knooppunt Almere A6/A27. Ik had dit deel van de wandeling ingepland om de Olifanten van Almere langs de snelweg te kunnen fotograferen, maar het bos is tegenwoordig te dicht begroeid om er iets van te kunnen zien.

En zo maakte het laatste stuk groen deze dag plaats voor de stedelijke bebouwing van Almere-Buiten, de Lage Vaart over via het Victoria Regiapad, de Bloemenwijk langs de Fluittocht volgend naar het winkelcentrum aan het Rio de Janeiroplein, 5 minuten voor vertrek van de sprinter naar Zwolle aankomend op het station Almere-Buiten. Een boeiende, lange en afwisselende wandeltocht door Flevoland!


Let bij hergebruik van de GPS dus op de echte loop van paden en zorg dat je een (elektronische) kaart bij de hand hebt. In plaats van de met afsnijdingen tot 44.6km ‘gemeten’ route, was in werkelijkheid 2km langer. Let ook bij gebruik van het Horsterveer op de dienstregeling en je benodigde aanlooptijd vanaf Ermelo. Een enkeltje met het veer kost trouwens €2,50.

aug 30 2014

Ashleigh Slater – Team Us: Marriage Together

team usThe marriage vow introduces team work. You’re married together. And while there’s room for both “yours”, “mine” and “ours” there’s the chemistry and synergy of being and staying together. Ashleigh Slater and her husband Ted embarked a decade ago and still are proud of their team Slater. In Team Us: marriage together they share their personal journey along the cliffs of pregnancies, a miscarriage, career choices and job loss, communication successes and failures, and all things in between. The book’s fueled with passion, humor, realism and optimism. Ashleigh compares marriage to curling:Just like curling, marriage is a team effort that can thrive when approached with strategy, intention, and lots of sweeping.”

Intentionally means choices on which friends to keep as influencers, which church to actively join and participate in, and how to align work-life rhythms. Slater stresses the importance of making everyday decisions with long term consequences. Promising ‘Yes, I do” means much more than a joint bank account, shared last name and a common habitat. Staying away from addictions or adultery requires both trust and discipline. Facing the demons in your (spiritual) bed room requires you to pray together, read the Bible and practice your faith together. And when adversaries become reality, e.g. miscarriage or losing your job, fear of moving (again), only team work can do the trick. At the end of every chapter Ashleigh Slater gives the pen to her husband to react. Every now and then, other couples share their story in the book. Gary Chapman, author of the Five Languages of Love, wrote a foreword. “Us Time” discussion questions at the end of each chapter are meant for couples to curl up on the coach and discuss them. Recommended for both newlyweds as well as seasoned couples.

Free resources:

About the author

Ashleigh Slater is the founder and editor of the webzine Ungrind and a regular contributor at Start Marriage Right, For the Family, The Time-Warp Wife, and iBelieve.com, she unites the power of a good story with biblical truth and practical application to encourage couples. She has almost 20 years of writing experience and a master’s degree in communication. Ashleigh and her husband, Ted, have been married for more than a decade. They have four daughters and reside in Atlanta, Georgia.

I received a review copy from Moody Publishers through Netgalley to share my opinions with you.

aug 29 2014

John Ortberg – Impact

untitledDe impact van Jezus op de wereld gaat veel en veel verder dan je zou vermoeden. John Ortberg doet met het gelijknamige boek (vertaling van Who Is This Man?: The Unpredictable Impact of the Inescapable Jesus) een poging vanuit uiteenlopende invalshoeken de invloed op tijdrekening, kunst, slavernij, koninkrijken, waardigheid en mensenlevens te ontdekken. Waar Frank Viola met zijn theografie Jesus vanuit de Bijbel in de geschiedenis en godsopenbaring telkens weer bij Jezus Christus uitkomt, trekt Ortberg de cirkels nog wijder. Wat betekende Jezus Christus boottocht over het meer van Galilea naar ‘de overkant’? Was het kruisteken, dat voor keizer Constantijn zo belangrijk was nu een geloofsbelijdenis of een Romeins amulet? Welke opties had Jezus in de hof van Gethsemané eigenlijk? En hoe zou soldaat Malchus weer zijn thuisgekomen? Waarom bleven er 12 en 7 manden met eten over bij de wonderen met brood en vissen? Wat was zo revolutionair van Jezus’ koninkrijk vergeleken met het Romeinse Rijk? Bedenk de impact van Jezus Christus op de ontwikkeling van de Engelse taal, het alfabetiseren van volken, uitvindingen en ontdekkingsreizen, sociale voorzieningen, enz. enz. Gelovig of niet, om Jezus kun je niet heen.

Kort stipt Ortberg het plan van Jezus om ons van de boom van het leven in het paradijs (Genesis) naar dezelfde boom in het nieuwe Jeruzalem (Openbaringen) te leiden met de inzichten die ook Joshua Ryan Butler onlangs in The Skeletons in God’s Closet: The Mercy of Hell, the Surprise of Judgment, the Hope of Holy War heeft uitgewerkt met een terloopse referentie aan Rob Bell. Jezus’ leven is geen abstract onderwerp dat alleen door experts onderzocht kan worden. Het is een uitnodiging. Stel wat Jezus heeft gezegd maar op de proef.

Door de veelheid aan details en aangehaalde bronnen, sluipen er ook fouten in. Op p.211 wordt de in 1728 door Johann Sebastian Bach gecomponeerde Mattheüs Passion in de 16e eeuw geplaatst. Op p.213 wordt Albrecht Dürer geschreven als Albrecht Durer. En om vlak voor een goede uitleg over de ‘christelijke jaartelling’ op p.239 te beweren, dat 25 december bewust dan als geboortedag van Jezus Christus wordt gevierd omdat dat 8 dagen (de tijd om met een baby na zijn geboorte in de tempel aan God voor te stellen) vóór 1 januari ligt, is een wat slordiger fout. De exacte dag is niet bekend, hoewel vaak 17 april en zeker niet een winterdag wordt aangereikt.

Over de auteur

John Ortberg is voorganger van de Menlo Park Presbyterian Church in Menlo Park, California. Hij schreef onder andere Het leven waar je naar verlangt, Als je op het water wilt lopen, moet je uit de boot stappen, Geloof en twijfel en Dichterbij dan je denkt. John en zijn vrouw Nancy hebben drie volwassen kinderen.

Pagina 1 van 41412345...102030...Laatste »