Henk-Jan van der Klis

Het vijfde studioalbum van de Amerikaanse alternatieve rockband Lifehouse, dat 10 jaar geleden debuteerde met No Name Face (met de kraker Hanging By A Moment). Na Stanley Climbfall (2002), Lifehouse (2005)  en Who We Are (2007)  werd het stil wat platen betreft. Precies de bedoeling van singer/songwriter Jason Wade die airplay niet belangrijker vindt dan concerten ‘onder de mensen’. Om de live verrichtingen zo goed mogelijk vast te leggen, werd de tijd genomen voor het schrijven en opnemen. De ballad Everything – Live In Studio is het meest sprekende voorbeeld van deze heruitvinding van de band. Jude Cole, producer van Who We Are werd opnieuw in de armen genomen. Opnames vonden van maart tot november 2009 plaats in Cole’s Ironworks Studio en in Jason’s eigen home studio, Castle View. De eerdere experimenten met Americana, classic rock en pop zijn doorontwikkeld tot radiovriendelijke rocksongs op Smoke & Mirrors. Halfway Gone, de eerste single was 27 oktober 2009 als teaser uitgebracht. Het is een samenwerking met singer/songwriter en producer Kevin Rudolf. Deze produceerde ook Falling In, ook een potentiële hit. American Idol finalist Chris Daughtry is in beide songs op de backing vocals te horen. Andere opvallende, uptempo rocksongs in de Lifehouse-traditie zijn Nerve Damage en Wrecking Ball (met bassist Bryce Soderberg’s debuut als lead zanger). Toegankelijke popsongs, zoals By Your Side en Crash & Burn zijn er ook. Mooie ballads als Dylanesque Near Life Experience en All That I’m Asking For completeren de indrukwekkende 17-songs tellende verrijking van de Lifehouse discografie. Eigenlijk wel jammer, dat als 17e track de Demolition Crew remix van Halfway Gone (standaard rampestamp beat om de band op de dansvloer te laten horen) is opgenomen. Niettemin: op naar de volgende 10 jaar!

Related articles by Zemanta

• CD Review: Lifehouse, “Smoke and Mirrors” (popdose.com)
• Lifehouse “Smoke & Mirrors” review (idiomag.com)

Popularity: unranked [?]

Haruki Murakami schreef Norwegian Wood al in 1997. 10 jaar later werd het vertaald en nu heb ik de roman gelezen. De titel verwijst naar een Beatles song (“I once had a girl Or should I say She once had me”). Het lied draait bij aankomst van de Japanner Watanabe in 1987 op het vliegveld van Hamburg en brengt hem en de lezer terug in zijn studententijd in 1969. Met de jongens en meisjes hoegenaamd strikt gescheiden op de universiteitscampus, is het één grote ontdekkingstocht van sexualiteit, veelal afgezien van liefde. Vriend Nagasawa verzorgt vriendinnetjes. Wanneer Wanatebe op een dag Naoko, een meisje waarmee hij op de middelbare school heeft gezeten, ontmoet, ontstaat een hecht trio met haar broer Kizuki een hecht trio. Kizuki pleegt op z’n 17e zelfmoord. Einde vriendschap, welkom nieuwe avontuurtjes. Als Naoko later vanwege stoornissen wordt opgenomen in een zelfhelp psychiatrische inrichting, zoekt Wanatebe haar op. Daarmee is een driehoeksverhouding ontstaan, omdat intussen Midori, medestudente en de dochter van een boekhandelaar, ‘ontdekt’ is. Kiezen tussen Naoko en Midori lukt niet, en dus worden talloze brieven geschreven, perioden van toenadering en afstand genomen. Als Naoko op haar 21e ook zelfmoord pleegt, net als Wanatabe afgestudeerd is en zichzelf volwassen vindt worden, ontstaat opnieuw een keuze. De bijzondere kamergenote van Naoko, Reiko verlaat na 8 psychiatrische inrichting, maar weigert terug te keren naar haar man en kind. Liever zoekt ze lichamelijke en geestelijke toenadering tot de 19 jaar jongere Wanatebe. Deze verkiest uiteindelijk toch Midori, hoewel ook zij nog niet helemaal los is van haar ex-vriendje en obsessie met platte sex.

Haruki Murakami brak met deze roman door in Japan. Er werden miljoenen exemplaren van verkocht. Hoewel wat mij betreft niet meesterlijk, laat het wel indringend de belevingswereld van opgroeiende jongens en meiden zien met een “het leven is een koektrommel” mentaliteit. Dat niet alleen brieven, sex-scènes, een bezoek aan een pornobioscoop, maar ook alledaagse handelingen als scheren, wassen, strijken, koken en toiletbezoek worden uitgespeld, vertraagd de verhaallijn enorm. Zelf houd ik meer van een compactere schrijfstijl en wat meer ruimte voor verbeelding. Ware liefde wacht, daar komt ook Wanatebe zelf na jaren achter. Sneu voor hem, is dat hij uiteindelijk alle schepen achter zich verbrand ziet en nog maar één hulplijn over heeft.

Related articles by Zemanta

• Liverpool’s Beatles History (psychedelichippiemusic.blogspot.com)
• New Murakami novel a pre-release hit (nationalpost.com)
• Never build a relationship on books (guardian.co.uk)
• Ask a Book Question: #75 (Murakami and Books to Read in Japan) (themillions.com)
• Murakami’s Super-Frog to appear on Vancouver stage (cbc.ca)

Popularity: unranked [?]

Net zoals bij treinreizen is informatievoorziening voor forenzen die de auto pakken een hoofdpijndossier met medicijnen. Op spookfiles, onverwachte files, onterechte weeralarmen of juist niet gewaarschuwd zijn terwijl je de vangrail in glijdt, zit niemand te wachten. Naast de verkeersinformatie (afhankelijk van het gekozen radiostation in een frequentie van eenmaal per uur, halfuur of kwartier) en met de navigator samenwerkende TMC-signalen zijn er nieuwe ontwikkelingen.

Traffical

Een nieuwe Nederlandse dienst Traffical licht Outlook- en Blackberry-gebruikers in over files in de reistijd naar de volgende afspraak. Traffical rekent de verwachte reistijd uit als de afspraak in de agenda wordt gezet. Als u een afspraak met Traffical heeft gepland, wordt u vanaf 1½ uur voor vertrek op de hoogte gehouden van actuele ontwikkelingen. De voorspelde reistijd wordt steeds vergeleken met de actualiteit. En als nodig ontvangt u een alert om bijvoorbeeld eerder te vertrekken. U ontvangt alleen informatie die voor u relevant is. Vertragingen en omleidingen verschijnen direct op uw BlackBerry. En, als u die niet heeft of u heeft een BlackBerry zonder BES of BIS abonnement, dan kunt u zich abonneren op alerts per SMS. Soms zijn de verkeersomstandigheden zo grillig dat tijdig op een afspraak komen, helaas, gewoon niet mogelijk is. Ook dan schiet Traffical te hulp. Met de door u opgegeven tekst stuurt Traffical een bericht met uw verwachte vertragingstijd naar degene met wie u een afspraak heeft per SMS of email.

De Outlook 2003/2007 plugin is gratis te downloaden en te  gebruiken. Alleen als u alerts wilt ontvangen voor uw trips betaalt u voor Traffical. Een abonnement voor BlackBerry, inclusief een onbeperkt aantal alerts, kost € 49,50 per jaar. Alerts per SMS voor andere mobiele toestellen kosten € 0,45 per ontvangen SMS-bericht. Uiteraard kunt u per geplande route instellen of u alerts per SMS wilt ontvangen.

Minpunten

Helaas is geen virtual assistant bijgeleverd die de andere afspraken in je agenda opnieuw plannen als die door het fileleed in de knel komen. En, treinreizigers hebben er niets aan. Met de Outlook functie “Terugkeerpatroon” kunt u afspraken inplannen die met een bepaalde regelmaat terugkeren. Omdat u zo’n reeks afspraken in één keer maakt werkt deze functie niet samen met Traffical. Outlook ziet een reeks afspraken met “Terugkeerpatroon” als één gebeurtenis. Als u geen Outlook heeft maar wel een BlackBerry kunt u gebruik maken van Traffical. Uiteraard moet u wel eerst de BlackBerry plug-in downloaden en installeren. Afspraken die u via uw BlackBerry met Traffical plant kunt u niet synchroniseren met uw eventuele agenda/mail software.

TrafficRadio en SpitsRadio

TrafficRadio, een initiatief van Eileen en Delta Lloyd, is sinds 28 januari live met SpitsRadio. Spitsradio is elke filedag in de ochtend- en avondspits te beluisteren op Traffic Radio en brengt een live verslag van de actuele verkeersinformatie, flitsers, OV reisinfo, autonieuws, wegwerkzaamheden, interviews, nieuws voor onderweg en tips van medeweggebruikers. Spitsradio wordt uitgezonden tussen 7.00 en 10.00 uur ’s morgens en 16.00 en 19.00 uur ’s middags en wordt gepresenteerd door Nando Kok (KinkFM, SevenFM) en Jorn Agterberg. Zoek niet op de FM- of AM-band, TrafficRadio is een internetradio station, waarvoor je een toestel met mobiel internet nodig hebt, dat wil zeggen 3G/UMTS of Wi-Fi/WLAN als je in de buurt van een hotspot of draadloze router bent. Ook via GPRS (2.5G) blijft Traffic Radio gewoon in goede kwaliteit doorspelen! Dit geldt overigens niet voor de Traffic Radio iPhone App, daar is doorgaans wèl een 3G/UMTS of Wi-Fi/WLAN verbinding nodig. Heb je geen iPhone, stem dan via Tunin.fm af op TrafficRadio. Dat je je toestel op een beetje autorit dan ook continu aan de lader kunt houden en voorzieningen moet hebben om je mobieltje via de autospeakers af te spelen of met een headset te werken, blijft op de site onvermeld, maar lijkt me goed in de gaten te houden. TrafficRadio kun je bevrienden op Hyves.

Conclusie

Mij allemaal te omslachtig. Ik houd het nog wel vol met de TMC op de ingebouwde navigator in de Toyota Prius, de 4x per uur ANWB verkeersinformatie via BNR, afgewisseld met m’n eigen muziekvoorkeuren op de 6 CD’s in de wisselaar en de Bluetooth integratie tussen navigator/audiosysteem en mijn BlackBerry. Afspraken plan ik inclusief reistijd zelf in Outlook 2007, het wisselen tussen locaties op één werkdag minimaliseer ik.

Popularity: unranked [?]

In de aanloop naar het come-back concert van Transatlantic heb ik mijn collectie aangevuld om letterlijk beeld en geluid te hebben bij deze progressive rockers. En aangezien Neal Morse de motor achter de reünie is, heb ik zowel de 12 november 2001 in 013 Tilburg opgenomen Transatlantic – Live in Europe DVD als Neal Morse’s Sola Scriptura and Beyond DVD gekocht.

Op de 2 discs tellende Live in Europe vind je op de eerste schijf de concertregistratie met 6 epics: Duel With The Devil (26:00), My New World (16:20), We All Need Some Light (06:41), Suite Charlotte Pike Medley (30:55), Stranger In Your Soul (30:36) en All of the Above (30:20).

Op de tweede schijf staan een Tour Documentary (met onvermijdelijk veel joligheid, oefensessies, gebabbel en wat indrukken van de Europese tour), een 0p 20 januari 2001 tijdens de NAMM show in Los Angeles opgenomen Pink Floyd cover Shine On You Crazy Diamond en een fotoalbum.

Vocaal zijn Morse, Stolt, Trewavas en Portnoy niet geweldig, maar de instrumentatie compenseert dit meer dan voldoende.

Neal Morse ging na zijn bekering solo en kwam via drummer/percussionist Collin Leijenaar in contact met diverse andere Nederlandse topmuzikanten. Tijdens de Question Mark Tour werd Sola Scriptura & Beyond opgenomen. Op de eerste schijf vind je 8 epics, die – begrijpelijk – meer dan Transatlantic in 2001 vanuit christelijk perspectief geschreven zijn. Morse’s Nederlandse vrouw Jessica Koomen (zang, toetsen, percussie), Paul Bielatowicz (gitaar, zang, hij speelt ook in de Carl Palmer Band), Henk Doest (toetsen) en Wilco van Esschoten (bas, zang) spreiden onder leiding van Collin Leijenaar het muzikale bed voor Morse’s songs. Op de eerste schijf het 169 minuten tellende 26 mei 2007 in De Boerderij in Zoetermeer opgenomen concert met epics als The Creation, The Conflict / The Conclusion en We All Need Some Light.

Sola Scriptura & Beyond bevat een bonus disc met daarop een behind the scenes van de Question Mark Tour, een akoestische versie van Transatlantic’s Bridge Across Forever, maar ook ook 9 live bonus tracks (van Sweet Elation, Open Wide The Flood Gates, Spock’s Beard song Wind at My Back en Outside Looking In) die werden opgenomen in de Columbia Club in Berlijn op 14 juli 2006. Een hoofdrol op gitaar op deze tracks is weggelegd voor gitaris Elisa Krijgsman (Paul Bielatowicz was er niet bij).

Beide concerten zijn een genot voor oog en oor. De belichting en het camerawerk is sterk en het plezier dat de heren en dame hebben in het maken van de muziek, is zichtbaar!

Popularity: unranked [?]

Twendly is niet zomaar een social search engine. Het filtert voor onderwerpen, hashtags en @handles en filtert de zoekresultaten voor relevantie in de laatste tijd en presenteert de mensen achter de tweets. Neem het voorbeeld tafeltennis.

Bij Socialmention.com krijg je in dat geval een hoop links en vooral Google zoekreusltaten. Bij Twazzup de meest recente tweets over tafeltennis, en zo mogelijk ook foto’s en video’s. En bij Twingly ook de meest recente links. Twendly laat echter ware autoriteiten (mensen dus!) op het vlak van tafeltennis zien, niet de toevallige vermeldingenvan het woord. Dat relevantie wordt geïllustreerd aan de hand van een tijdlijntje.

Als je zoekt op een Twitter gebruikersnaam, doe ’s gek, @hjvanderklis, krijg je de inner core van de followers / mentioners te zien. Ook dat geeft een aardig beeld van de populariteit van een twitteraar. Bij het profiel, hiernaast die voor Ewout Wolff wordt de top-5 van zoekwoorden aangegeven, waarop Twendly vindt dat de persoon in kwestie autoriteit heeft.

Dan blijkt collega Rick Mans juist in onverwachte hoek in de top-10 van zoekresultaten op te komen, behoorlijk anders dan de steekwoorden in het eigen profiel:

• #2 – @hjvanderklis
• #3 – capgemini
• #6 – followbase
• #9 – oscarberg

Twendly kan duidelijk niet zoveel met timelines waarop voornamelijk hyperlinks worden doorgegeven. Dat geldt voor het algoritme niet als ‘relevant’, op zich terecht, want de echte autoriteit is eerder de auteur van het artikel, waarnaar verwezen wordt. Denk aan de jaarlijkse lijsten van meest invloedrijke wetenschappers. De hoeveelheid referenties van anderen aan jouw werken wegen zwaar in de rangschikking.
BinaryPlex vergeleek voor Lotus Connections de Google zoekresultaten met die van Twendly en kwam eveneens tot verrassende inzichten. Met autoriteiten kun je relaties aangaan om te leren, boeken en schrijfsels zitten in de mentoring hiërarchie lager, dus ik vind Twendly een aanvulling op m’n dosis zoekmachines in Firefox.

Popularity: unranked [?]